Η πρόβα του Μάρτη

7.04.2020

Στην κόψη του αμύγδαλου, απόγεμα Σαββάτου,

μια δαχτυλήθρα ευκάλυπτο και δυο βελόνες φως,

έραβε και ξανάραβε ο Μάρτης τον ταφτά του:

τη μια τού ‘ρχότανε στενός, την άλλη φαρδουλός.

Στην τελευταία πρόβα του, φώναξε τη σελήνη:

-Πάτα μου, σιόρα1, ένα γαζί. Να σε χαρεί ο Θεός!

-Τη φόδρα ξέχασες, μωρέ! Γι’ αυτό και δε σού κλείνει!

Στάσου να φέρω δύο κουμπιά κι ένα καρούλι φλος2.

Μα, ώσπου να στρώσει το ύφασμα, έπεσε ιός στην πόλη.

Φοβήθηκαν οι άνθρωποι, κατέβασαν ρολά.

Έμειν’ ο Μάρτης άραφτος, κι αλλάξανε οι ρόλοι.

Και τ’ άστρα του ισημερινού κατάντησαν θολά.

Πήξαν λουστρίνια οι ουρανοί, ταγγίσαν τα λιμάνια.

Μείναν τα πάρκα αφίλητα, γάτες κλωθογυρνούν.

Χάρτινα πεζοδρόμια, μπαλκόνια με γεράνια

κάποτε λέγαν ένα γειά -και τώρα προσπερνούν.

Μα, είν’ άνθι3  και κληματόφυλλο, του ανθρώπου η κάθε ανάσα!

Όπου και να κλειστεί στη γης, χυμούς μοσκοβολεί4.

Μαστιχωτές καμέλιες κι ολόδροσα κεράσα

πάντοτε -απ’ το φεγγίτη του- θε’ να μπορεί να ιδεί!

 

_

γράφει η Ιωάννα Μαρία Νικολακάκη

 

_____

  1. σιόρα (επτανησιακό ιδίωμα): κυρία
  2. φλος: είδος κλωστής
  3. άνθι: το άνθος, το λουλούδι
  4. Όπου και να κλειστεί στη γης, χυμούς μοσκοβολεί: Η φράση αυτή, αλλά και οι δύο επόμενες, αναφέρονται στον ίδιο τον άνθρωπο και στην ικανότητά του να βλέπει την ελπίδα και το φως για ένα καλύτερο αύριο -παρά τις όποιες δυσκολίες.

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    ΜΠΡΆΒΟ Ιωάννα. ΄Εξοχο

    Απάντηση
  2. Lena Mavroudi Mouliou

    το διαβάζω ξανά και ξανά και το απολαμβάνω. Ξανά μανά ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου