Η πρόβα του Μάρτη

7.04.2020

Στην κόψη του αμύγδαλου, απόγεμα Σαββάτου,

μια δαχτυλήθρα ευκάλυπτο και δυο βελόνες φως,

έραβε και ξανάραβε ο Μάρτης τον ταφτά του:

τη μια τού ‘ρχότανε στενός, την άλλη φαρδουλός.

Στην τελευταία πρόβα του, φώναξε τη σελήνη:

-Πάτα μου, σιόρα1, ένα γαζί. Να σε χαρεί ο Θεός!

-Τη φόδρα ξέχασες, μωρέ! Γι’ αυτό και δε σού κλείνει!

Στάσου να φέρω δύο κουμπιά κι ένα καρούλι φλος2.

Μα, ώσπου να στρώσει το ύφασμα, έπεσε ιός στην πόλη.

Φοβήθηκαν οι άνθρωποι, κατέβασαν ρολά.

Έμειν’ ο Μάρτης άραφτος, κι αλλάξανε οι ρόλοι.

Και τ’ άστρα του ισημερινού κατάντησαν θολά.

Πήξαν λουστρίνια οι ουρανοί, ταγγίσαν τα λιμάνια.

Μείναν τα πάρκα αφίλητα, γάτες κλωθογυρνούν.

Χάρτινα πεζοδρόμια, μπαλκόνια με γεράνια

κάποτε λέγαν ένα γειά -και τώρα προσπερνούν.

Μα, είν’ άνθι3  και κληματόφυλλο, του ανθρώπου η κάθε ανάσα!

Όπου και να κλειστεί στη γης, χυμούς μοσκοβολεί4.

Μαστιχωτές καμέλιες κι ολόδροσα κεράσα

πάντοτε -απ’ το φεγγίτη του- θε’ να μπορεί να ιδεί!

 

_

γράφει η Ιωάννα Μαρία Νικολακάκη

 

_____

  1. σιόρα (επτανησιακό ιδίωμα): κυρία
  2. φλος: είδος κλωστής
  3. άνθι: το άνθος, το λουλούδι
  4. Όπου και να κλειστεί στη γης, χυμούς μοσκοβολεί: Η φράση αυτή, αλλά και οι δύο επόμενες, αναφέρονται στον ίδιο τον άνθρωπο και στην ικανότητά του να βλέπει την ελπίδα και το φως για ένα καλύτερο αύριο -παρά τις όποιες δυσκολίες.

Ακολουθήστε μας

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Αστρόσκονη

Αστρόσκονη

Παίρνεις το κάρβουνο και σχεδιάζεις. Τι σχεδιάζεις παιδί; Σχεδιάζεις ό,τι ζωντανό βλέπεις, με το κάρβουνο τα χέρια σου βάφονται, όμως όχι μαύρα. Γεμίζουν χρώματα. Παίρνεις τις ξυλομπογές και ζωγραφίζεις. Τι ζωγραφίζεις μικρέ άνθρωπε; Ζωγραφίζεις βουνά, λίμνες, κι...

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

2021

2021

Ντοπαρισμένοι εγκέφαλοι. Θεϊκά συναισθήματα σε σώματα θνητά. Πόλεμοι αναίμακτοι. Το αίμα μας τελείωσε, η παράνοια δίνει γροθιά στα σωθικά. Ταξικοί παλαίμαχοι. Μεταφέρουμε τη θλίψη μας με τα γυμνά μας πέλματα και βάζουμε φωτιά σ’ ό,τι γεννά φθορά.   Και μετά μία...

Εποχικά

Εποχικά

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    ΜΠΡΆΒΟ Ιωάννα. ΄Εξοχο

    Απάντηση
  2. Lena Mavroudi Mouliou

    το διαβάζω ξανά και ξανά και το απολαμβάνω. Ξανά μανά ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου