Η σιωπή είναι μια άσκηση

1.10.2016

sunrise_sea

Η σιωπή είναι μια άσκηση· κάπου εκεί που ψάχνεις φως μες το σκοτάδι και ο άνθρωπος
που είσαι αναζητά να κατακτήσει, εχέφρων, συνείδηση.
Κοίτα πώς εννοούν οι θάλασσες τα ακρογιάλια και πώς
οι ωκεανοί τις ανοιχτές παραλίες.
Η σιωπή δένει τον βρόγχο της γύρω απ’ τον λαιμό της νύχτας και το μοιραίο συντελείται μετά που το υδάτινο φορτίο
του φεγγαριού κελαρύζει μες το ρυάκι που τρέχει να βγει
στο στέρνο το ανοιχτό της θαλάσσης.
Η σκορπίνα διάθεση κεντά την απομονωμένη Στιγμή για να πονέσεις.
Φυσάει· η κάθε σκέψη είναι μια γυμναστική μέσα σε στίβο ιδεών.
Βρες την αντωνυμία που ακροβατεί επάνω στην συμπάθεια που έχει
ο χρόνος στην ώρα του μεσημεριού που έρχεται...

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μάρθα Δήμου

    Πάρα πολύ ωραίο, βαθιά στοχαστικό!!!!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Βρες την αντωνυμία που ακροβατεί επάνω στην συμπάθεια που έχει
    ο χρόνος στην ώρα του μεσημεριού που έρχεται…

    τι να πούμε και εμείς οι θνητοί ποιητές μπροστά στη δικιά σου αθάνατη….
    Πανέμορφοι στίχοι..όπως πάντα

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου