Η σιωπή

10.10.2017

Η Παναγία, όπως ξέρουμε όλοι, είναι η μάνα εκείνη που βλέπει τον μονάκριβό της να βασανίζεται, να ατιμώνεται και να οδηγείται στον θάνατο, με τον πιο εξευτελιστικό τρόπο, στην Σταύρωση. Και όλα αυτά γιατί; Διότι Εκείνος τόλμησε να μιλήσει για την Αγάπη.

«Ν’ αγαπάς Τον Πατέρα και Θεό σου με όλη την δύναμη της ψυχής σου και ν’ αγαπάς τον συνάνθρωπό σου, όπως αγαπάς τον εαυτό σου. Σε αυτά τα δύο οφείλει να στηρίζεται όλη η πορεία της ζωής σου…»

Αυτά είναι τα λόγια Εκείνου που κατηγορήθηκε, βασανίστηκε και σταυρώθηκε. Και σ’ αυτά στηρίχτηκε όλη Του η διδασκαλία.

Και η Παναγία, η Μάνα Του, τι έκανε; Οι μαθητές και οι μαθήτριές του τι έκαναν; Έβρισαν; Φώναξαν; Ούρλιαξαν;

Όχι. Σιώπησαν. Βουβά δάκρυα και αγωνία αυλάκωναν τα πρόσωπά τους, όσο Εκείνος υπέφερε σαν άνθρωπος.

Θα λέγαμε σήμερα πως τόσο Εκείνος, όσο και οι δικοί Του, δέχτηκαν τη μοίρα τους σιωπηλά και με αξιοπρέπεια…

Το ίδιο, όμως, δεν έγινε και με την Αντιγόνη, όταν ο Κρέων την καταδίκασε σε θάνατο, ενώ ετοιμαζόταν να παντρευτεί τον γιο του; Κι εκείνη γιατί τιμωρήθηκε; Διότι πήγε ενάντια στους νόμους και τους κανόνες του άρχοντα. Αγνόησε τις εντολές του και έθαψε τα αδέλφια της, γνωρίζοντας τις συνέπειες. Κι όταν καταδικάστηκε, τι έκανε;

Φώναξε; Ούρλιαξε; Χτυπήθηκε;

Όχι.

Ακόμα και ο δικός της θρήνος, για το νυφιάτικο κρεβάτι που δεν θα γνώριζε, είναι θρήνος σιωπηλός, χωρίς φωνές, κορόνες, σπαραγμούς και εξάρσεις.

Πόσο σπουδαία είναι η σιωπή, αλήθεια, τις περισσότερες φορές. Σιωπή που μπορεί να κραυγάζει και που μόνον ελάχιστοι και προικισμένοι μπορούν ν’ αφουγκραστούν.

Έχουμε διαβάσει πολλές φορές σε κείμενα σπουδαίων ανθρώπων για τις εκκωφαντικές σιωπές που “ουρλιάζουν” με πόνο και απόγνωση. Και πόση δύναμη ψυχής πρέπει να έχει εκείνος που σιωπά, ειδικά στον προσωπικό του πόνο. Όπως και πόσο περίεργος γίνεται αυτός που κραυγάζει για τον πόνο του και γελοιοποιείται, όταν στο επόμενο λεπτό τον βλέπεις ν’ ασχολείται με οτιδήποτε άλλο.

Ειλικρινά, δεν ξέρω, και δεν είμαι ικανή να κρίνω, ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος. Και ποιος είναι αυτός που καθορίζει, στην εν γένει ζωή μας, το σωστό και το λάθος. Όλοι ζούμε και βιώνουμε τα λάθη των άλλων μαζί με τα δικά μας. Πόσο υπεύθυνοι, όμως, είμαστε κι εμείς γι’  αυτούς τους άλλους; Μήπως εμείς δεν τους έχουμε δώσει το δικαίωμα και αυτή την εξουσία να καθορίζουν τις ζωές μας;

Αλήθεια, έχουμε δει με πόση σιωπή και πόνο αντιμετωπίζουν οι Σύριοι -το έχουμε βιώσει και με τους Παλαιστίνιους, αλλά το έχουμε ξεχάσει- συνάνθρωποί μας, το στοίχημα που έχουν βάλει οι έχοντες και κατέχοντες για τον αφανισμό τους; Πόσο σιωπηλά θρηνούν για τα παιδιά, τους ανθρώπους τους που θερίζουν καθημερινά τα σημερινά μας όπλα, που πουλάνε όλοι αυτοί οι έχοντες και κατέχοντες;

Τελικά, η σιωπή, για μένα τουλάχιστον, είναι το αποκορύφωμα της γνώσης και της αξιοπρέπειας. Είναι εκείνη η κραυγή που αφανίζει τους ήχους πολλών ντεσιμπέλ. Αυτή ή σε ηρεμεί και παίρνεις κάποιες αποφάσεις ζωής ή αυτή η ίδια σιωπή, στην χειρότερη περίπτωση, μπορεί να είναι το προμήνυμα ενός τυφώνα που μπορεί ν’ ακολουθήσει και ο οποίος δεν θ’ αφήσει τίποτα όρθιο…

Κλινική η περίπτωσή μου; Ίσως.

Τι να κάνουμε, όμως;

_

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια

 

Ακολουθήστε μας

Βροντή

Βροντή

Αθήνα Απαυδισμένοι άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Αναμένονταν κινητοποιήσεις για το δημοψήφισμα με επίκεντρο την Πλατεία Συντάγματος. Αεροδρόμιο Μακεδονία «Σας μιλάει ο κυβερνήτης από το πιλοτήριο του αεροσκάφους. Αυτή είναι μια πτήση μη καπνιστών. Θερμοκρασία εδάφους...

Σκοτεινή εγγύτητα

Σκοτεινή εγγύτητα

Περπατούσε στο δρόμο σκυφτός, καταβεβλημένος. Ήταν απόγευμα και πριν από λίγη ώρα είχε βγει από το εξαώροφο κτίριο που στεγάζονταν τα γραφεία της εταιρείας που δούλευε. Στο κεφάλι του συνωστίζονταν σκέψεις βαριές, ετερόκλητες, που όλες τους συνηγορούσαν σε μια...

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Αχρείαστοι ήρωες

Αχρείαστοι ήρωες

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πάλι ξύπνησα μέσα στην αγκαλιά της μαμάς μου κι είναι ακόμα νύχτα νομίζω. Την αγαπάω τη μαμά μου πολύ αλλά τις τελευταίες μέρες που φύγαμε από το σπίτι και είμαστε σ’ αυτό το υπόγειο δε με αφήνει να κοιμηθώ καλά το βράδυ. Όλο με...

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

Τζέπε και Αζόρ

Τζέπε και Αζόρ

Είχαμε έναν σκύλο που τον λέγαν Αζόρ. Ο καημένος πίσω από την καγκελόπορτα της διπλανής μονοκατοικίας, με κολάρο, πιστός φύλακας του ηλικιωμένου ζευγαριού που κατοικούσε στο παλιό δίπατο σπίτι. Κάθε φορά που μας έβλεπε κουνούσε χαρούμενα την ουρά του, μιας και μας...

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Ούτε οι κατασκοπίες μού αρέσουν – χρειάζεται κάποιος να έχει μεγάλες αντοχές, τόσο σωματικές όσο και ψυχικές για ένα τέτοιο μπλέξιμο- ούτε μυστήρια και οι ίντριγκες, τα μαχαιροβγάλματα και τα τρομοκρατικά κτυπήματα πίσω από κατεβασμένες κουκούλες και οδοφράγματα από...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Aθηνά πολύ ωραίο το κείμενό σου, Η σιωπή εΊναι και αυτή ΛΟΓΟΣ, ΌΠΩς ΟΙ ΠΑΥΣΕΙΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΉ ΠΟΥ ΕΊΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΈΣ ΜΟΥΣΙΚΉ

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Με τη σιωπή έχεις τη δυνατότητα ν’ αφουγκράζεσαι τους ανθρώπους γύρω σου, να εκτιμάς πιο προσεκτικά κάποιες καταστάσεις και πάνω απ’ όλα είναι μια δοκιμασία ψυχικής δύναμης και αντοχής. Με τη σιωπή, τα μηνύματα που στέλνουμε, βρίσκουν ανταπόκριση. Ενδιαφέρον θέμα, Αθηνά!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου