Η σκιά της ζωής μου

28.11.2014

 

 

Όσες φορές κι αν χάθηκα, μες τα στενά του δρόμου
τον εαυτό μου ένιωσα, ακόμα πιο βαθιά
και μόνη σαν περπάτησα, στην άκρη αυτή του δρόμου
σε κάθε θυμητικό μου, μια άστεγη φωλιά.
Λένε πως στη ζωή βαδίζουμε, μονάχοι σαν σπουργίτια
απλά μας συντροφεύουν, αδέσποτα πουλιά
πως μες τη μνήμη μας ανθεί, μια άλλη ιστορία
κρυφή σαν αμαρτία, με άλλη φορεσιά.
Το μόνο που αισθανόμαστε είναι η σκιά μας
αυτή στα όνειρά μας, που μείναμε παιδιά.
Τι κι αν ρυτίδες γέμισαν, το πρόσωπο τα χρόνια
κι αν φύγαν χελιδόνια, κι άλλαξαν φωλιά.
Κάποιες φορές κρυβόμαστε, μαζί κι η μοναξιά μας
τραβάμε τα όνειρά μας, σε ήρεμα νερά
μα στον καθρέπτη όταν κοιτώ, η μνήμη μου γυρίζει
κι η φλόγα της μ’ αγγίζει και καίει τα σπαρτά.
Όχι ο φόβος δεν πονά, τα μάτια σαν τα κλείνω
σε όνειρα φευγάτα, με άδεια τη ψυχή
μα όταν το σκότος έρχεται, δε βλέπω πια το φως μου
και οι σκιές μου εμπρός μου, διαλύονται σαν καπνοί.
Γιατί φοβάμαι τη σκιά που υπάρχει στο πλευρό μου
σε κάθε μιλητό μου, σαν ήχος με κρατεί
και κρύβεται και χάνεται, σαν τον κακό εαυτό μου
που βλέπει το καλό μου, μα δε τολμά να βγει.

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Μοναδικο πως κείμενα ή ποιοιματα σαν κι αυτό δεν είναι λέξεις που απλά τις διαβάζεις, είναι σκέψεις και συναισθήματα που έχεις μέσα σου.

    Απάντηση
  2. ΜΑΡΜΑΡΙΝΟΥ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ

    Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας σχόλια!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου