Η συνάντηση

25.06.2016

Κοιτάχτηκαν με το συνηθισμένο κοίταγμα
ανθρώπων που πρέπει να αποφύγουν την αλήθεια.
Με τον ίδιο τρόπο έδωσαν τα χέρια και φιλήθηκαν πεταχτά.
Μίλησαν για το φεγγάρι και για τη βία της κοινωνίας.
Τη ρώτησε τι φαγητό μαγείρεψε σήμερα
και αν βάζει κανέλα και μπαχάρι.
Απάντησε μονολεκτικά ναι και πως στο βάθος του χρόνου
θα ζήσει στη θάλασσα.
Έμοιαζαν με δίγλωσσο αλφαβητάρι χωρίς λέξεις.
Τα σώματα τα προσωρινά στην πολυθρόνα
πέρασαν γρήγορα σε συμπληγάδες αμφιβολιών.
Το ερωτικό ρεύμα συμπληρώθηκε από τις κουβέντες
περί αγαπημένων συνηθειών.
Ο έρωτας είχε φτάσει πριν από αυτούς
μα κατάφεραν με επιτυχημένη αδιαφορία
στη μέση του δρόμου να πούνε καληνύχτα.
Η νύχτα και οι σκέψεις τους ενώθηκαν στον αποχωρισμό
οι φωνές της μελαγχολικής σιωπής πιστοποίησαν
όλους τους πρότερους των προσδοκιών τους μονολόγους.

 

_

γράφει η Κωνσταντίνα Γεωργαντοπούλου 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Θα σε περιμένω

Θα σε περιμένω

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Το ανεκπλήρωτο πληγώνει περισσότερο από την απογοήτευση της γνώσης που λαμβάνουμε από τον λάθος πομπό συναισθήματος….!

    ΜΠΡΑΒΟ!

    Απάντηση
  2. Κωνσταντινα Γεωργαντοπουλου

    Σας ευχαριστω πολυ.Ειναι θαυμασιο να με νιωθετε..

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου