Η συνταγή της ημέρας

19.06.2016

Ξεφλουδίζουμε τις λέξεις, δίχως βαρεμάρα.
Αφαιρούμε πρώτα την πέτσα της αδράνειας
και προπαντός βγάζουμε το κουκούτσι του φόβου,
από μέσα μας,
κι αν γίνετε, για καλύτερο αποτέλεσμα και του άλλου δίπλα.

Ξεχωριστά ψιλοκόβουμε τις προκαταλήψεις,
επίσης κόβουμε σε μικρούς κύβους την μελαγχολία.

Για αυτούς που μασούν τα λόγια σαν τσίχλα στο στόμα

τρίβουμε στο μπλέντερ μας την  μπαγιάτικη  μιζέρια
ρίχνοντας σταγόνες κάθε είδους πόνου,
τα χτυπάμε διαδοχικά μέχρι να λιώσουν.

Την πίστη, βγαλμένη αποβραδίς απ’ την κατάψυξη

την ζυμώνουμε με άφθονες ποσότητες ελπίδας.
Συμπληρώνουμε με όνειρα σε ολόκληρα κομμάτια.

 

Προσθέτουμε μια παράληψη από παλιά, το Όραμα

Ζεσταίνουμε σε bain - marie το θέλω με το πεπρωμένο.

Στη συνέχεια πασπαλίζουμε  με ζωντανές αναμνήσεις.

 

Πλάθουμε τα συναισθήματα με  ευαισθησία 

ενώνουμε τις διαφορετικότητες, σε σχήμα καρδιάς.
Προθερμαίνουμε την αγάπη προσέχοντας μην κάψει,
βάζουμε το μείγμα στη σχάρα της ψυχής, την μεσαία 

(Όσο περισσότερο μένει τόσο καλύτερα).

 

Προαιρετικά το βουτάμε να σιροπιαστεί σε χαμόγελα
όσο παίρνει, γέλια

μη το παρακάνουμε με τα αστεία,
σε υψηλά επίπεδα  βλάπτουν  σοβαρά την υγεία.

Σερβίρεται  διακοσμημένο με σέβας και αξιοπρέπεια.


Δεν ξεχνάμε,

βάζουμε πάντα στο τραπέζι μας

ένα πιάτο παραπάνω.

 

_

γράφει η Teuta Sadiku

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Θα σε περιμένω

Θα σε περιμένω

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Spiros Makrigiannis

    Ένα εξαιρετικό ποίημα που με έκανε να δακρύσω την πρώτη φορά που το άκουσα… Γράφτηκε από την Teuta για την εκδήλωσή μας με τίτλο ”Στίχων γεύσεις” της Ποιητικής σκηνής Poetry Slam Βόλου στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της Μαγνήτων Κιβωτός για το φετινό θεματικό έτος “Μάγνητες και ο πολιτισμός των γεύσεων”….
    Τρυφερό και αληθινό, με την ευγένεια που διακρίνει την ποιήτρια δημιουργό του, από τα καλύτερα “παιδιά” της, με έκανε να το μάθω απ’ έξω, να το απαγγέλω συχνά…. Μηνύματα αγάπης, ενότητας, ανθρωπιάς, πίστης, αξιοπρέπειας, ενάντια στα σημάδια του καιρού που θέλουν να κατηγοριοποιούν και να χωρίζουν τους ανθρώπους….
    Εύγε στην Teuta για το ήθος της και την ευπρέπεια του λόγου της όπως και για τον χειρισμό της Ελληνικής γλώσσας…

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    ΑΠΟ ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΑΥΤΗ…
    Συμφωνώ με τον κ. Μακρυγιάννη …………Ποίημα για Γλωσσολογικό σεμινάριο!

    ΜΠΡΑΒΟ Teuta !!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  3. Ζωή Δικταίου

    Πόσο ωραία φώτισε ακόμα κάτι στην ψυχή μου. Ας είστε καλά και να γράφετε.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου