Η φυλακή, της Άννας Ζανιδάκη

1.05.2016

chains

Πολλοί βρεθήκαν επί γης
Ορίσαν καθορίσαν
Νοήματα μηνύματα
Μα δεν ξεκαθαρίσαν.

Ρόλους φυγής διαφυγής
Ταράχθηκαν δεχθήκαν
Υποταγής επιταγής
Μα δεν εσυνθλιφθήκαν.

Δύναμη ψυχής
Δηλώσαν καθιερώσαν
Υπόδειγμα ανατροπής
Τι κι αν τους βεβηλώσαν.

Την έρμη την ψυχούλα τους
Βιάσαν και ρημάξαν
Τη δόλια την καρδούλα τους
Μαύρη γραμμή χαράξαν.

Τα όνειρα που κάνανε
Αυτοί τα φυλακίσαν
Σε τσουβάλι επιτυχώς
Τα κορμιά τους εγκλωβίσαν.

Τη γυμνή τους ομορφιά
Καθένας την εξείρε
Μα στης ψυχής τ’ απύθμενα
Μονοπάτια δεν επήρε.

Το θάρρος της προσμονής
Εκεί να εκοιτάξει
Το δίκιο το ωφέλιμο
Για μια φορά να πράξει.

Παρά ευνούχησε ευθαρρσώς
Και λέει, είμαι εντάξει.

 

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Αννα Ζανιδακη

    Χιλια ευχαριστω για το χρονο σας. Απλα το ποιημα ειναι ελλειπες…θα στειλω τη συνεχεια..
    Ο δαιμων του Ιντερνετ. ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ!!!

    Απάντηση
  2. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Σαν το πουλί στο κλουβί , ψάχνει η γραφή σου απεγνωσμένα μια χαραμάδα για να πετάξει στο άπειρο, Αννούλα μου!

    Απάντηση
    • Αννα Ζανιδακη

      Σ ευχαριστω Χρυσουλα μου…..παντα με την ορθη σκεψη. Στοχασμο και συμβουλη…
      Χιλιοευχαριστω σε.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου