Η φυλακή, της Άννας Ζανιδάκη

1.05.2016

chains

Πολλοί βρεθήκαν επί γης
Ορίσαν καθορίσαν
Νοήματα μηνύματα
Μα δεν ξεκαθαρίσαν.

Ρόλους φυγής διαφυγής
Ταράχθηκαν δεχθήκαν
Υποταγής επιταγής
Μα δεν εσυνθλιφθήκαν.

Δύναμη ψυχής
Δηλώσαν καθιερώσαν
Υπόδειγμα ανατροπής
Τι κι αν τους βεβηλώσαν.

Την έρμη την ψυχούλα τους
Βιάσαν και ρημάξαν
Τη δόλια την καρδούλα τους
Μαύρη γραμμή χαράξαν.

Τα όνειρα που κάνανε
Αυτοί τα φυλακίσαν
Σε τσουβάλι επιτυχώς
Τα κορμιά τους εγκλωβίσαν.

Τη γυμνή τους ομορφιά
Καθένας την εξείρε
Μα στης ψυχής τ’ απύθμενα
Μονοπάτια δεν επήρε.

Το θάρρος της προσμονής
Εκεί να εκοιτάξει
Το δίκιο το ωφέλιμο
Για μια φορά να πράξει.

Παρά ευνούχησε ευθαρρσώς
Και λέει, είμαι εντάξει.

 

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Αννα Ζανιδακη

    Χιλια ευχαριστω για το χρονο σας. Απλα το ποιημα ειναι ελλειπες…θα στειλω τη συνεχεια..
    Ο δαιμων του Ιντερνετ. ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ!!!

    Απάντηση
  2. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Σαν το πουλί στο κλουβί , ψάχνει η γραφή σου απεγνωσμένα μια χαραμάδα για να πετάξει στο άπειρο, Αννούλα μου!

    Απάντηση
    • Αννα Ζανιδακη

      Σ ευχαριστω Χρυσουλα μου…..παντα με την ορθη σκεψη. Στοχασμο και συμβουλη…
      Χιλιοευχαριστω σε.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου