Η φυλακή, της Άννας Ζανιδάκη

1.05.2016

chains

Πολλοί βρεθήκαν επί γης
Ορίσαν καθορίσαν
Νοήματα μηνύματα
Μα δεν ξεκαθαρίσαν.

Ρόλους φυγής διαφυγής
Ταράχθηκαν δεχθήκαν
Υποταγής επιταγής
Μα δεν εσυνθλιφθήκαν.

Δύναμη ψυχής
Δηλώσαν καθιερώσαν
Υπόδειγμα ανατροπής
Τι κι αν τους βεβηλώσαν.

Την έρμη την ψυχούλα τους
Βιάσαν και ρημάξαν
Τη δόλια την καρδούλα τους
Μαύρη γραμμή χαράξαν.

Τα όνειρα που κάνανε
Αυτοί τα φυλακίσαν
Σε τσουβάλι επιτυχώς
Τα κορμιά τους εγκλωβίσαν.

Τη γυμνή τους ομορφιά
Καθένας την εξείρε
Μα στης ψυχής τ’ απύθμενα
Μονοπάτια δεν επήρε.

Το θάρρος της προσμονής
Εκεί να εκοιτάξει
Το δίκιο το ωφέλιμο
Για μια φορά να πράξει.

Παρά ευνούχησε ευθαρρσώς
Και λέει, είμαι εντάξει.

 

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Όταν τελειώνει η αγάπη, πού πάει;

Όταν τελειώνει η αγάπη, πού πάει;

Οι αγάπες, όταν τελειώνουν, είναι κορίτσια μικρά Δεκαεπτά-δεκαοκτώ χρόνων Φορούν λευκά φορέματα έως το γόνατο, που είναι σκισμένα στις άκρες κι έχουν καταλερωθεί.  Μαζεύονται σε ένα πράσινο λιβάδι και μόνο κοιτάζονται-δεν ξέρουν τι να πουν Δεν έχουν τι να πουν. Το...

Ο Άλλος

Ο Άλλος

Εσύ που προτιμάς να φανερώσεις το ζώο που κρύβεις μέσα σου -τον άλλο, το δεύτερο σου εαυτό- κοίταξε πρώτα στα μάτια του παιδιού που ήσουν κάποτε. Αν συναντήσεις την άβυσσο του μελλοντικού ενήλικα μάλλον όλα τελείωσαν- ο δεύτερος θα κυριαρχήσει. Πρώτος και αληθινός θα...

Ο κύκλος δεν σπάει…

Ο κύκλος δεν σπάει…

Μέσα μου με βασανίζουν, με πίκρα και μαράζι, όσα τούτο τον κόσμο μαστίζουν. Στη ρουτίνα του ο άνθρωπος μ΄ ανενεργή την ελπίδα. Αρχές και ηθικές, γεμάτος πληγές. Σ’ ένα κύκλο βολοδέρνει και κάποτε ξεσπάει, μα ο κύκλος δεν σπάει… Ο σύγχρονος τρόπος, το μπλα μπλα κι όλο...

Απορίας άξιον

Απορίας άξιον

τι είναι Θεός; τι μη Θεός; και τι τ' ανάμεσό τους; Γ. Σεφέρης, Ελένη   Καημένε Τεύκρο...  Απόκριση μην περιμένεις άλλο. Εάν υπάρχει ο Θεός,  Τότε καλά σου κρύβεται.  Και αν αυτά που έζησες  ήταν ανθρώπου τρελά, ποιος Κύριος τα ενέκρινε;  πώς τ' άφησε να γίνουν;...

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Τι;

Τι;

  Σαν τι να μας απασχολήσει; Ο εαυτός μας, δηλαδή ο άνθρωπος. Ο έρωτας, δηλαδή η αγάπη. Ο θάνατος, δηλαδή η ζωή. Μαζί με αυτό το οργανωμένο και προσιτό ποίημα, που στο φόντο της αλήθειας ψευδίζει σαν κακός ηθοποιός. Καταρρέει σαν έρχεται ο κίνδυνος και σαν...

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Αννα Ζανιδακη

    Χιλια ευχαριστω για το χρονο σας. Απλα το ποιημα ειναι ελλειπες…θα στειλω τη συνεχεια..
    Ο δαιμων του Ιντερνετ. ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ!!!

    Απάντηση
  2. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Σαν το πουλί στο κλουβί , ψάχνει η γραφή σου απεγνωσμένα μια χαραμάδα για να πετάξει στο άπειρο, Αννούλα μου!

    Απάντηση
    • Αννα Ζανιδακη

      Σ ευχαριστω Χρυσουλα μου…..παντα με την ορθη σκεψη. Στοχασμο και συμβουλη…
      Χιλιοευχαριστω σε.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου