Η καταιγίδα που έρχεται

2.07.2013

 

Γράφει ο Μιχάλης Μπουναρτζίδης

Η Γη, λένε οι επιστήμονες, έχει ηλικία 4,5 δισεκατομμυρίων ετών. Αν για ευκολία μας, βάλουμε αυτά τα δισεκατομμύρια χρόνια πάνω σε μια γραμμή που αρχίζει την 1η Ιανουαρίου, και η 31η Δεκεμβρίου είναι τα χρόνια που ζούμε, τότε θα δούμε πως ο άνθρωπος εμφανίζεται στα τελευταία 5 λεπτά πριν τις 12 τα μεσάνυχτα της 31ης Δεκεμβρίου κι ο «σύγχρονος πολιτισμός» στα τελευταία δευτερόλεπτα. Σ αυτά τα τελευταία δευτερόλεπτα, ο παγκόσμιος πληθυσμός συμπλήρωσε το πρώτο δισεκατομμύριο στα τέλη του 18ου αιώνα, το δεύτερο την πρώτη εικοσαετία του 20ου και μέσα σε έναν μόλις αιώνα, γίναμε αισίως 7 δισεκατομμύρια.
Ήδη, η ανθρωπότητα αποτελεί μια πληγή για τον πλανήτη, ειδικά με τον τρόπο που διαχειρίζεται τους πόρους που είναι διαθέσιμοι, πόροι που ελαττώνονται, όσο ο πληθυσμός αυξάνεται. Πολλοί επιστήμονες με ανοιχτά μυαλά και όχι στρατευμένοι, επισημαίνουν: «Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η κλιματική αλλαγή – είναι ότι δεν υπάρχει χώρος, μέρη για να καλλιεργήσουμε τρόφιμα για τεράστιες ορδές ανθρώπων.»
«Είτε θα περιορίσουμε την αύξηση του πληθυσμού μας είτε η φύση, ή καλύτερα ο ίδιος ο πλανήτης Γη, θα το κάνει στη θέση μας – και ήδη το κάνει».
Πέρα όμως απ την ανεξέλεγκτη αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού και την μείωση των πόρων, υπάρχει και μια άλλη παράμετρος, την οποία πολλοί μοιάζει να αγνοούν. Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, από το σύνολο των πόρων σε παγκόσμια κλίμακα, το 95% ανήκει στο 1% του πληθυσμού, κι αυτό το 1%, δεν δείχνει διατεθειμένο να παραχωρήσει κάποιο ποσοστό, αντίθετα με απίστευτη απληστία (βλέπε νεοφιλελεύθερες πρακτικές), επιχειρεί να ελέγξει το σύνολο των πόρων. Κοντολογίς συμπεριφέρεται σαν σμήνος από αδηφάγες ακρίδες, που έχει μάλιστα τον τρόπο να επιβάλει τις ορέξεις του, χωρίς πλέον κανέναν έλεγχο. (Κοντινό παράδειγμα η χώρα μας). Το 5% των πόρων που απομένει, (και συνεχώς μειώνεται), μένει να κατανεμηθεί στο 99% του παγκόσμιου πληθυσμού (που αυξάνεται γεωμετρικά). Τα συμπεράσματα είναι μάλλον προφανή.
Για κακή τύχη της ανθρωπότητας, η βιομηχανική επανάσταση κι οι ανακαλύψεις του 19ου και του 20ου αιώνα, οδήγησαν σε λάθος (όπως αποδεικνύεται) μοντέλα οικονομικής ανάπτυξης. Δυστυχώς για τους υπόλοιπους, οι κρατούντες και κατέχοντες, εξακολουθούν να πιστεύουν σ αυτά τα μοντέλα και συνεχίζουν να τα εφαρμόζουν. Ο λόγος είναι απλός, όπως προσωπικά τον φαντάζομαι. Έχουν την βεβαιότητα πως δεν θα τους αγγίξει ποτέ, η πανανθρώπινη δυστυχία. Εδώ θα θυμηθώ μια πρόταση με την οποία ξεκινούσε ένα βιβλίο για την συντήρηση του περιβάλλοντος, γραμμένο το 1972; 1973; δεν θυμάμαι ακριβώς, αλλά δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Ξεκινούσε λοιπόν ως εξής: [Η βάρκα, όταν τρυπήσει κάπου προς την πρύμνη, δεν θα βουλιάξει μόνο η πρύμνη… θα βουλιάξει ολόκληρη!!!].
Εδώ, στον τόπο μας, βιώνουμε μια κρίση και νομίζουμε πως απ αυτήν θα μας βγάλουν οι «επενδύσεις». Εγώ δεν θα την έλεγα κρίση, θα την έλεγα «επιθανάτιο ρόγχο»… και φυσικά, χωρίς αυτό να πρέπει να μας παρηγορεί, άλλοι λαοί βιώνουν αυτό δράμα σε πιο προχωρημένο στάδιο, κι άλλοι είναι στη σειρά, πίσω μας.
«Έως ότου η ανθρωπότητα κατορθώσει να διαχειριστεί την κατάσταση και να αντιληφθεί με συντονισμένο τρόπο τι συμβαίνει στον πλανήτη, τα πράγματα θα γίνονται όλο και χειρότερα», λένε οι επιστήμονες που βλέπουν την καταστροφή (της ανθρωπότητας), που έρχεται. (Προσέξτε: που έρχεται… όχι να έρχεται…).
Αυτό είναι το αισιόδοξο σενάριο, ότι δηλαδή υπάρχει ακόμη χρόνος, αν, κ.τ.λ.).
Προσωπικά, πιστεύω πως δεν υπάρχει χρόνος, για τον απλούστατο λόγο, ότι δεν υπάρχει λόγος… Η Φύση δεν εκδικείται, όπως λένε πολλοί. Η φύση είναι νομοτέλεια, η φύση δεν δίνει δεκάρα τσακιστή για τον αν θα επιβιώσει το ανθρώπινο είδος ή όχι. Η Γη θα εξακολουθήσει να γυρίζει στο Σύμπαν για όσα δισεκατομμύρια χρόνια ζωής της απομένουν πριν την καταπιεί ο Ήλιος, έχοντας αποβάλει από πάνω της όσους οργανισμούς βάζουν σε κίνδυνο τη συνέχειά της, και στη συγκεκριμένη περίπτωση το ανθρώπινο είδος, που νόμισε βλακωδώς πως μπορεί να την τιθασεύσει!..

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Πληγωμένη Άνοιξη

Πληγωμένη Άνοιξη

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Η Άνοιξη, ως περίοδος Αναγέννησης και άνθησης, συχνά αποτελεί συνώνυμο της ζωής και της ευτυχίας. Ωστόσο, καμιά γέννα δεν προκύπτει χωρίς ωδίνες και μάλιστα – σε ορισμένες περιπτώσεις- ο πόνος ξεπερνά κατά πολύ και επισκιάζει την ακμή της...

30 Μαρτίου – Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Βίνσεντ βαν Γκογκ

30 Μαρτίου – Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Βίνσεντ βαν Γκογκ

- γράφει η Άννα Αργύρη - 1888. Ο Σερά απασχολεί με τον Pointillism τα φιλότεχνα καφενεία στη Rive Gauche του Παρισιού. Ο Σεζάν από την άλλη απομονώνεται δημιουργικά στο Αιξ. Κι ένας νέος με ασκητική μορφή και γεμάτος πάθος αναχωρεί από το Παρίσι για τη Νότια Γαλλία....

Ο Τζόναθαν Κόου, ο κ. Γουάιλντερ και η Ελλάδα

Ο Τζόναθαν Κόου, ο κ. Γουάιλντερ και η Ελλάδα

Ο Τζόναθαν Κόου είναι ένας ευφυής συγγραφέας που δεν αρκείται στο να αφηγηθεί απλώς μια ιστορία. Καταβάλλει πάντα κόπο ως προς την επιλογή και τη δόμηση των χαρακτήρων του, στην επιλογή της γλώσσας και τη διερεύνηση των πολιτικών γεγονότων που συνιστούν τη συνήθη...

Το 1821, η ιστορία, και η πρόσληψη του από τον ποιητή Βαγγέλη Χρόνη

Το 1821, η ιστορία, και η πρόσληψη του από τον ποιητή Βαγγέλη Χρόνη

  Βαγγέλης Χρόνης Κωνσταντίνος Μπούρας ‘Μελλοντική ελευθερία’   «Ο χορευτής αφού λειτούργησε στην σκηνή υπό τον ήχο των στίχων αποχώρησε εξαντλημένος. Είχε καταφέρει να προσθέσει νέες λέξεις όπως δεν τις είχε διανοηθεί ο ποιητής. Γράφει και ο χορευτής...

Η ολιγαρχία των δεδομένων… και στην τηλεκπαίδευση!

Η ολιγαρχία των δεδομένων… και στην τηλεκπαίδευση!

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Άραγε, είμαστε αυθόρμητα κοινωνικοί; Αν και ως άνθρωποι όντως κατέχουμε αυθόρμητα ορισμένες ατομικές ιδιότητες, η κοινωνικότητα τού είδους μας μάλλον έχει προκύψει αρχικώς ως μια επίκτητη ανάγκη επιβίωσης, η οποία στη συνέχεια...

Διαβάστε κι αυτά

Η ολιγαρχία των δεδομένων… και στην τηλεκπαίδευση!

Η ολιγαρχία των δεδομένων… και στην τηλεκπαίδευση!

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Άραγε, είμαστε αυθόρμητα κοινωνικοί; Αν και ως άνθρωποι όντως κατέχουμε αυθόρμητα ορισμένες ατομικές ιδιότητες, η κοινωνικότητα τού είδους μας μάλλον έχει προκύψει αρχικώς ως μια επίκτητη ανάγκη επιβίωσης, η οποία στη συνέχεια...

Η μελαγχολία της ευφυΐας

Η μελαγχολία της ευφυΐας

γράφει η Παναγιώτα Ψυχογιού - Πριν από 2.500 χρόνια ο Αριστοτέλης υποστήριξε πως «δεν υπάρχει καμία μεγάλη ιδιοφυΐα χωρίς κάποια δόση παράνοιας». Σήμερα ο ισχυρισμός του αποδεικνύεται επιστημονικά καθώς πολυάριθμες μελέτες τεκμηριώνουν πως η ευφυΐα σχετίζεται με την...

20 Μαρτίου – Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Ερρίκος Ίψεν

20 Μαρτίου – Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Ερρίκος Ίψεν

- γράφει η Άννα Αργύρη - Ο αρχιμάστορας Σόλνες είναι πια μεσόκοπος, αλλά ακμαίος άνδρας, με μουστακάκι, παχιά μαύρα φρύδια. Φοράει το πρασινόγκριζο σακάκι του με φαρδύ "ρεβέρ" και τα γυαλιά του με το λεπτό, χρυσό σκελετό. Η Χίλντα από την άλλη, είναι ένα λυγερό,...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Η Γη θα εξακολουθήσει να γυρίζει στο Σύμπαν για όσα δισεκατομμύρια χρόνια ζωής της απομένουν πριν την καταπιεί ο Ήλιος, έχοντας αποβάλει από πάνω της όσους οργανισμούς βάζουν σε κίνδυνο τη συνέχειά της, και στη συγκεκριμένη περίπτωση το ανθρώπινο είδος, που νόμισε βλακωδώς πως μπορεί να την τιθασεύσει!..” …και ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ θα κάνει! Ο άνθρωπος είναι το πιο καταστροφικό, το πιο ανάλγητο, το πιο κακόηθες ον πάνω σ΄αυτόν τον πλανήτη… πραγματικός καρκίνος… Πολύ ενδιαφέρουσα η ανάλυση/ενημέρωσή σου, Μιχάλη μου, και πολύ γλαφυρή – όσο κι αν δεν μας “συμφέρει” σαν είδος!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου