Select Page

Θάλασσα ουρανέ μου, είν᾽ η ζωή… μια Θάλασσα

Θάλασσα ουρανέ μου, είν᾽ η ζωή… μια Θάλασσα

 

 

Θάλασσα ουρανέ μου,

είν’ η ζωή … μια Θάλασσα.

Στη Μάχη Τζουγανάκη.

Θάλασσα αλάνθαστη!

Οδ. Ελύτης.

 

I

Θάλασσα ουρανέ μου,

έκπαγλη σάρκα τού απείρου.

Μ᾽ άπλωσες

γλυκιά μου,

τα θαλασσίγονα

κρινοειδή Σου

δάχτυλα, όπως

τ᾽ απλώνουν

οι ιερόμορφες

μ᾽αγωνία

κορασιές,

όταν τούς τα ζητούν

ικετευτικά,

οι μοιροαναλύστρες

τσιγγανοπούλες,

που στέκονται

αλαίμαργα

οι καημένες,

σ᾽ όλους τούς

δακρυπότες

τής οικουμένης

λιμιώνες.

 

ΙΙ

Τέντωσες,

Θάλασσά μου,

την αλιπόρφυρη

παλάμη Σου,

για να Σού ψηλαφήσω,

όπως ψηλαφούν

οι διαβάστρες

τσιγγανοπούλες,

τις ανάγλυφες

γραμμές

τής μουσκεμένης

μοίρας

των αιωνίων

ερώτων Σου.

Εραστή Μαΐστρο.

Ερωτύλε Σιρόκο.

Ερωτιάρη Λεβάντε.

Μη γελιέστε!

Η θάλασσα είναι Πηνελόπη

κι η Πηνελόπη θάλασσα.

Στης Πηνελόπης και

στης Θάλασσας

το ριζικό,

δεν ήτανε γραφτό

ν᾽ αναπαυτεί

ποτέ

η σκουριασμένη

άγκυρα

τής απιστίας και

του βιαστικού,

όπως χρόνια τώρα

με ψυχή αστραπής

σαν μυστικός

πράκτορας

στέλνεται

προς αγκυροβόλημα

στα στενόστομα

λιμάνια

της ελπίδας,

του χρόνου,

του καιρού,

του αισθήματος,

του έρωτα,

της ζωής μας …

 

Γόητες άνεμοι,

ακουμπήστε τη

ματαιότητα

των οραμάτων σας

στα πέλματα

των οριζόντων σας.

Όσο εκπλειστηριάζετε

τις Γολιαθικές

δυνάμεις σας,

ζητιανεύοντας

τον έρωτά Της,

τόσο η Θάλασσα

η συνετή σαν Πηνελόπη,

με την αφρογέννητη

θα υφαίνει

ηλακάτη Της,

των βελούδινων

κυμάτων

για να σας

ξεγελά

τα νήματα.

Το παρθενοβίωτο

να σας κερνά

βλέμμα τής

αινιγματικότητάς Της,

το άλικο

μακροβούτι στο

πελαγίσιο κορμί Της,

ούτε μια μέρα

μη χάσει,

τού εραστή Της

Ήλιου.

 

III

Ο Ήλιος !

Ο Ήλιος !

Ο Ήλιος !

Άχ !

Ο Ήλιος!

Κατάφερε,

με το χρυσόστικτο

βλέμμα του

γεώτρηση

στην ψυχή τη

θαλασσόπλαγκτη

τού Οδυσσέα,

και μεταβόλισε

τη χάρη της

σ᾽ακτίνες.

 

IV

Θάλασσα ουρανέ μου,

έκπαγλη σάρκα τού απείρου.

Με πήρες

υπερπανύμνητη

από το χέρι,

και βουλιάξαμε

παρεΐτσα

στα ροδομύριστα

μπλάβα

περβόλια Σου.

Φωτογραφήθηκα

υπερευλογημένη

στη γαστέρα τού

κυανού Σου,

όπως ο­ Ιωνάς,

την ακήρατη ησυχία

των νεκρωμένων

ναυαγίων Σου,

και κωπηλάτησα

αγέρωχα σαν

ανεμόδαρτος γλάρος

στον πυρπολημένο

στοχασμό

των δικών μου

ναυαγίων.

Συνέχεια πρώτος,

εγώ,

στο βάθρο

τής αναμέτρησης

τής καταμέτρησης

τους.

Ολυμπιονίκης

εγώ,

ναυαγίων !

Χρυσών

μεταλλίων

συλλέκτης,

που απονέμουν

στα άχλωρα τής

περιφρόνησης στάδια,

οι γραβατωμένοι τής

κενότητας

επίσημοι.

Μα εγώ

προς ντροπή τους,

ανέκαθεν στα

ναυάγια

βούλιαζα, για

να μετρώ

τα φτερά των

υπερωκεανίων μου,

εκείνα που

χωνεύουν ουρανούς

κι εκείνα που ο Δαίδαλος

ζηλοφθονεί …

 

V

Θάλασσα

καλή μου,

στεφανώθηκα

τη δοξασμένη

όσφρα

των εγκάθειρκτων

νεκρών Σου

κι επωμίστηκα

στους ουρανόγευστους

κήπους Σου,

τον Σταυρό

τού κοχλασμού

των τρικυμιών Σου.

Θάλασσα,

θησαυρέ μου,

αποζήτησα

σαν Παναγιά

την πνοή φλόγα

τού αναστημένου

κορμιού

τής νηνεμίας Σου,

και το ξάπλωσα

μαλακά μαλακά,

στα ονειροκτόνα κελιά

τής φουρτουνιασμένης

συνείδησής μου,

μακριά, πολύ μακριά

από τα θαλασσάγκαθα

τής μοιρολατρίας της,

για να μην πληγωθεί

το πουπουλένιο

σώμα Σου.

 

VI

Φιλήθηκα,

τα νησιά Σου … Θάλασσα.

Μυρίστηκα,

τα Χερουβείμ Σου … Θάλασσα.

Αγγίχτηκα,

τις τρίαινές Σου … Θάλασσα.

Τώρα,

σου θηλάζω

τον θαυμασμό μου.

Τώρα,

αφορίζω

τα κλασαυχενίσματα

και τα θαλασσοκοπήματα

τού Ξέρξη πάνω στην

άσπρη γενειάδα

τού λυγμικού

προσώπου Σου.

Τώρα,

Πεινώ !

Την άκτιστη

ενέργεια

τού Θεού μας.

 

VII

Θάλασσα ουρανέ μου,

έκπαγλη σάρκα τού απείρου.

Ναι!

Να !

Κοίτα!

Σε παίρνω

κι εγώ,

από τ’ αφράτο

χέρι Σου,

για να σε ξεναγήσω

στη δική μου

Θάλασσα !

Αυτήν,

τής ψυχής μου!

Η απεραντοσύνη Σου,

οι γιορτές Σου,

οι θλίψεις Σου,

η αιωνιότητά Σου,

Όλα!

Σωσίες Της !

Tίποτε

δε θα σου κρύψω

Θάλασσα.

Μήτε

και την επισκοπική

μίτρα

τής ντροπής μου

για τον χαμό

τού κόσμου!

 

VIII

Μού έπνευσες,

τα πάντα … Θάλασσα!

Στα πάντα,

με ενέπνευσες ... Θάλασσα!

Με ανέπνευσες,

για πάντα … Θάλασσα!

 

IX

Γύρισες και μού είπες :

 

“ Τρομοκρατείς

το πρόσωπό μου

στον καθρέφτη σου

Άνθρωπε.

Η ομοιότητά μας,

Μαμή τού σκιάχτρου

που φοβερίζει

τις φουρτούνες μου.

  

Εικόνα

και ομοίωσή μου!

Εμπρός!

  

Στρέψε

προς τα πέρα

Άνθρωπε

τη λαγαρή

ματιά σου

κι άκου

τις δακρυσμένες

ιαχές

των εξουθενωμένων

Μυρίων

που κραυγάζουν

από την άκρη

τού αντικρυνού λόφου :

 

Είν᾽ η ζωή μια … Θάλαττα,  Θάλαττα !

 

 

 To ποίημα, απέσπασε το Γ´ Βραβείο σε διαγωνισμό Ποίησης, τον οποίο διοργάνωσε το 2014 το λογοτεχνικό περιοδικό ΚΕΛΑΙΝΩ, με διαγωνιζόμενο θέμα : “ Είν η ζωή ... μια θάλασσα ”.

Καταφανές κι απ᾽την εισαγωγή τής δημοσίευσης πως το ποίημα αφιερούται στην ποιήτρια Μάχη Τζουγανάκη κι ομοιοτρόπως στην ιερότητα τής συναλληλίας της.

 

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

10 Σχόλια

  1. Eλένη Αγγελίδου.

    Τι είναι άραγε ο ποιητής και τι συνιστά ποίημα; Θα ήθελα εναν ορισμό γιατί εδώ και αρκετό καιρό,παρακολουθω τη σελιδα,με καποιες κυρίες που με ακατάληπτα λόγια και στίχους προσπαθούν να πείσουν για την ποιητική τους φλεβα και μια ομήγυρις πάλι γυναικεία τους ενισχύει την αυταπάτη!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Αγαπητή Κ. Αγγελίδου,

      τι ωραίο που θα ήταν – πραγματικά – αν βρίσκατε το θάρρος ή οτιδήποτε άλλο χρειάζεται και να αναρτούσατε τα όποια σχόλιά σας στα έργα που θεωρήσατε μη ποιητικά και να διαλύσετε όπως λέτε τις όποιες αυταπάτες τρέφουν οι υπόλοιποι αναγνώστες! Αυτό για μένα σημαίνει υγιής κριτική και παράθυρο για έναν όμορφο λογοτεχνικο διάλογο! Είναι κρίμα εξάλλου, να δίνετε ένα γενικό σχόλιο κάτω από ένα πάρα πολύ όμορφο ποίημα που έχει αποσπάσει βραβείο. Χαλά και την εμφάνισή του και δεν έχει λόγο να αναρτάται εκεί…δε βρίσκετε;

      Εγώ προσωπικά θα χαρώ να βρω την κριτική σας στα έργα που ανεβάζω αν νιώσετε την ανάγκη να εκφράσετε την άποψή σας. Η κριτική εξάλλου για μένα είναι πάντα ευπρόσδεκτη όταν γίνεται με σεβασμό απέναντι στον άνθρωπο που την ασκούμε. Πραγματικά απορώ γιατί κάποιος που θέλει να ασκήσει αρνητική κριτική σε ενα έργο αρκείται σε μια ανώνυμη αρνητική βαθμολόγηση…

      Οσο για τον ορισμό που αναζητάτε..είναι δύσκολος…. Θα συμφωνήσω όμως με μια όμορφη φράση που έχω διαβάσει και ταιριάζει….πως :
      “Η ομορφιά καραδοκεί. Αν είμαστε ευαίσθητοι θα την αισθανθούμε μέσα στην ποίηση όλων των γλωσσών”. Και θα συμπλήρωνα στα όμορφα αυτά λόγια και όλων των …ψυχών!

      Την καλημέρα μου…

      Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Αγαπητέ Παναγιώτη,

    η τιμή είναι μεγάλη… Το ποίημα σου είναι υπέροχο…και δικαίως απέσπασε βραβείο…!

    Να’σαι πάντα καλά..!

    Απάντηση
  3. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Αγαπητή Ελένη,

    Θα είμαι στοργικός μαζί σου γιατί από το το σχόλιό σου και το πνεύμα που αυτό φέρει, καταλαβαίνω πως πρέπει να είσαι σχετικά μικρής ηλικίας. Τώρα, αν πέφτω έξω και είσαι ωριμότερης ηλικίας, τότε τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο για σένα …

    Για τη θέση τού σχολίου σου κάτω από το ποίημά μου, σού απάντησε με τη γνωστή της ευφυία και το εγνωσμένο ψυχικό της εκτόπισμα η Μάχη. Οπότε, κάθε συνέχεια σ᾽ αυτό το θέμα εκ μέρους μου, θα συνιστούσε πλεονασμό.

    Ένας από τους λόγους που συμμετέχω κατά καιρούς ίσως στην αρτιότερη λογοτεχνική σελίδα που υπάρχει αυτή τη στιγμή στο ελληνικό διαδίκτυο, είναι γιατί μέσα σ᾽ αυτήν έχω συναντήσει ανθρώπους ( βλ. Κώστα Θερμογιάννη ), οι οποίοι φέρονται με σοβαρότητα μα προπαντός σεβασμό κι Αγάπη τόσο στην τέχνη τους όσο και στους ομοτέχνους τους. Αν δεις τα βιογραφικά εκείνων που δημοσιεύουν το έργο τους, οι οποίοι επίσης και σχολιάζουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα άλλους καλλιτέχνες, θα διαπιστώσεις το υψηλό επίπεδο εκπαίδευσής τους καθώς επίσης και την υψηλή επιστημονική τους κατάρτιση.

    Έχω κουραστεί να συναντώ έξω στις παραγωγικές διαδικασίες τής ζωής, ανθρώπους των οποίων το ιδιαιτέρως ακαλλιέργητο ηθικοπνευματικό και ψυχικό τους πεδίο, τούς επιτρέπει να επιδίδονται σε μικρόψυχες πράξεις, να χυδαιολογούν, ν᾽ απαξιώνουν και κατά καιρούς να σχολιάζουν με τρόπο υποτιμητικό συνεπώς απάνθρωπο συνανθρώπους τους, όπως δηλαδή αντιλαμβάνομαι πως σού αρέσει κι εσένα να σχολιάζεις ίδια κι απαράλλαχτα μ᾽ αυτούς.

    Θα σου πω Ελένη κάτι – αν σε λένε Ελένη – που συνήθως το λέω και στους μαθητές μου. Η Ποίηση, δεν είναι για όλους τούς ανθρώπους. Πολύ θα το ήθελα, αλλά είναι κάτι contra naturam. Κατά τον ίδιο τρόπο, δηλαδή, που δεν μπορώ να φανταστώ έναν χουλιγκάνο που έχει κάνει τρόπο ζωής τον κανιβαλισμό και την ηθική εκτροπή να στοχάζεται πάνω στην ποίηση τού Ρίτσου, του Ελύτη ή του Βρεττάκου, άλλο τόσο δεν περιμένω κι από σένα να μπορέσεις να καταλάβεις αυτό που εσύ ονομάζεις ακατάληπτο.

    Κι αφού θεωρείς όλα αυτά – όπως χαρακτηριστικά λες – ακατάληπτα, τί γυρεύεις συνέχεια εδώ μέσα και να μελετάς τί γράφει ο ένας και τί ο άλλος ; Γιατί θα περίμενε κάποιος να σε βρει σε άλλες ιστοσελίδες των οποίων η ελαφρότητα, ενδεχομένως να δικαιώνει και να καταξιώνει τη γενικότερη φιλοσοφία που τρέφεις για τους ανθρώπους και τη ζωή κατ᾽ επέκταση.

    Επίσης, μετά λύπης μου παρατηρώ, πως αδυνατείς να αντιληφθείς κάτι, που κι εσύ θα ένιωσες στο σχολείο με τούς δασκάλους σου ή ακόμα και στην ανατροφή των σεβαστών γονιών σου. Μιλάω προφανέστατα για τον παρωθητικό, ενδυναμωτικό, αλληλέγγυο, κινητήριο και για όλα αυτά, τον αντικειμενικά ανθρώπινο παράγοντα τής ενθάρρυνσης. Με άλλα λόγια αδυνατείς να εννοήσεις , εκείνο το οποίο πράττουν οι καλλιτέχνες στην ιστοσελίδα με τα σχόλιά τους, τα οποία εσύ μεταφράζεις πολύ φοβάμαι με τρόπο, τόσο μα τόσο χυδαίο .

    Και είμαι κι αρκετά επιεικής μαζί σου μ᾽ αυτό τον χαρακτηρισμό. Η αυτού τού επιπέδου κατάκριση ανθρώπων των οποίων δε γνωρίζουμε τη ζωή και το έργο τους, με τόσο συμπλεγματική ροπή και ορμή όπως πράττεις εσύ, πώς αλλλιώς θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ;

    Γιατί καθίσταται πρόδηλο, πως το σχόλιό σου δεν αναζητά ασφαλώς τον ορισμό τού Ποιητή και της Ποίησης αλλά την αφορμή για την ανάδειξη τἠς ψυχοκτόνου απαξίωσής σου για τους συνανθρώπους σου. ( Κάποιος, ίσως και να προσέθετε τού φασισμού σου … )

    Εύχομαι από καρδιάς Ελένη, ν᾽ ασχοληθείς πιο σοβαρά με την Ποίηση και τους Ποιητές, έτσι ώστε να μπορέσεις να μετασχηματίσεις τον εαυτό σου, σ´ αυτό που το επώνυμό σου φέρει ως πληροφορία. Εύχομαι, δηλαδή, η μελέτη τής Ποίησης να σε κάνει πραγματικά Άγγελο. Το´ χει αυτό το μεταμορφωτικό ιδίωμα η Ποίηση …

    Αν σε λένε, βέβαια, όπως σού είπα πιο πάνω Αγγελίδου ή Ελένη.

    Κι αφού ζητάς ορισμούς, κοίτα τί έγραφε στο Δοξαστικό τού Άξιον Εστί ο Ελύτης, σε σχέση με το έργο τού Ποιητή και της Ποίησης κατ᾽ επέκταση :

    ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ το γύρισμα του λύκου
    στο ρύγχος του ανθρώπου και αυτό στου αγγέλου …

    Απάντηση
  4. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Μάχη,

    ευχαριστώ κι εγώ θερμά !

    Απάντηση
  5. Ανώνυμος

    ΕΥΓΕ!!!!

    Απάντηση
  6. Ελένη Ιωαννάτου

    Ελένη Αγγελίδου θα έπρεπε να ντρέπεστε για την μικρότητα και το ευτελές πνευματικό σας πεδίο.
    Θλίβομαι για την χυδαιότητα της ψυχής σας.
    Σήμερα, με ανιθηκότητα και κακία προσπαθήσατε να θίξετε και να μειώσετε την υπόληψη της αξιότιμης Μάχης Τζουγανάκης.
    Δυστυχώς, το μόνο που καταφέρατε είναι τη γελιοποίηση σας και την δική μας λύπηση προς το πρόσωπο σας.
    Τουλάχιστον θα έπρεπε να σεβαστείτε τον κύριο Παναγιώτη Σκοπετέα, που σήμερα αφιέρωσε αυτό το τόσο υπέροχο ποίημα τιμώντας έναν συνάνθρωπο του.
    Για να μπορείς φυσικά να σεβαστείς, πρέπει πρώτα να είσαι άνθρωπος(Άνω θρόσκω). Εσείς “κυρία” Αγγελίδου, μόνο χαμηλά κοιτάζετε, πίσω απ’ την δική σας σκιά.
    Όσο για τον ορισμό της ποίησης. Ποίηση για εμένα είναι οτιδήποτε πλησιάζει την ομορφιά και την αλήθεια, κάτι που βρίσκεται πολύ μακριά από εσάς.

    Απάντηση
  7. Ελένη Ιωαννάτου

    Κύριε Σκοπετέα το ποίημα αυτό μόνο άψογο μπορώ να το χαρακτηρίσω!!!
    Με άγγιξε βαθύτατα!!!
    Συγκινήθηκα ιδιαίτετα με την τιμή που κάνατε στην αγαπημένη μας Μάχη!!!
    Να είστε πολύ καλα!!

    Καλό σας βράδυ!!!

    Απάντηση
  8. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Αγαπητή Ελένη – και σε παρακαλώ αν μού επιτρέπεις λέγε με Παναγιώτη – σ᾽ ευχαριστώ θερμά για την τόσο όμορφη κριτική σου αφενός για το ποίημα αφετέρου για την αφιέρωση στη Μάχη.

    Λυπάμαι που το συγκεκριμένο ποίημα έγινε αφορμή να διαρραγεί για λίγο η τόσο όμορφη σχέση και συνάμα τόσο ζεστή ατμόσφαιρα που κυριαρχεί σε όλο το πλάτος και μήκος αυτής τής διαδικτυακής όασης.

    Θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι υπάρχουν κι αυτές οι ” λογικές “.

    Oι ποιητές πάντως και γι᾽ αυτούς αγωνίζονται …

    Καλή δημιουργική συνέχεια!

    Απάντηση
  9. Αντώνης Ευθυμίου

    Χαίρομαι που αφιέρωσες το συγκεκριμένο ποίημα στη Μάχη Τζουγανάκη, που εκτιμώ χωρίς να τη γνωρίζω προσωπικά. Χρησιμοποιείς πάντα πολύ ωραίες λέξεις, ιδιαίτερες που δένουν αρμονικά με το υπόλοιπο ποίημα. Θεωρώ εντελώς άστοχο το σχόλιο της Ελένης Αγγελίδου για πολλούς λόγους. Ποίηση είναι αυτό που έχουν καταφέρει αρκετοί δημιουργοί της σελίδας tovivlio.net, να επικοινωνούν τα λογοτεχνικά τους δημιουργήματα με τόσο πολύ κόσμο. Κι εσύ Παναγιώτη είσαι ένας από αυτούς.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε το!

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!