Επιλέξτε Page

Θα αλλάξω, της Σοφίας Ντούπη

14.06.2015

 

 

Θα αλλάξω κάποτε κι εγώ

σαν του ουρανού το χρώμα    

ή όπως της γης το χώμα

που βρέχει η βροχή.

Κι έτσι θα μείνω θα με δω,

στο διάβα του αιώνα…

να σου θυμίζω πως μπορώ

να γίνω όπως εσύ!!!

 

Τη μια θα ντύνομαι με μπλε

την άλλη με σταγόνες

και θα περνούν οι αιώνες

και θα ‘μαι πάντα εδώ...

Στο βράχο να προσμένω

μαζί με τις γοργόνες

κι όταν περνά καράβι

για σένα να ρωτώ.

 

Θα αλλάξω κάποτε κι εγώ

κι αντί για δύο χέρια

θα κλέψω σώματα πουλιών

με ολόλευκα φτερά…

Και θα σου δώσω όλα όσα βρω

στου χρόνου τα τεφτέρια

αρκεί να δω το βλέμμα σου

πάλι να μου γελά!!!

 

Το ξέρω δώσαμε πολλά

κι όλα για μια στιγμούλα

γύρω μας θάλασσα θεριό!!!

Κι εμείς με μια βαρκούλα…

και θέριεψαν τα κύματα

κι αλίμονο και κρίμα…

που έχασα εγώ το όνειρο

κι ήσουν εσύ το θύμα!!!     

 

_

γράφει η Σοφία Ντούπη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

  Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατεί το παιδί την πρώτη του μέρα στο σχολειό• για να πάρει κουράγιο τ' άμοιρο, του τ’ έδωσε η μάνα του• για μια καλή νέα αρχή.  Το ίδιο και η Αρετούλα. Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατά περιχαρής στ' αρραβωνιάσματά της. Ένα κλωνάρι βασιλικό...

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Διαβάστε κι αυτά

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

15 σχόλια

15 Σχόλια

  1. Αννα Ρουμελιωτη

    Πολυ ομορφο ποιημα!!!!

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Ευχαριστώ πολύ!!!

      Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Σοφία με άγγιξε το ποίημα σας!!
    Πολύ όμορφες εικόνες!!

    Η διάλογός σας με την φύση, δείχνει
    την ευαισθησία σας.

    Να είστε καλά!
    Καλό σας βράδυ!!

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια…
      Όσο για την “ευαισθησία…” Ευαίσθητοι δημιουργοί θα υπάρχουν… όσο θα υπάρχουν και ευαίσθητες ψυχές που να μπορούν να την εισπράξουν αυτή την ευαισθησία!!!
      Ευχαριστώ πολύ και καλό σας βράδυ.

      Απάντηση
  3. Λία Ράμου

    Έχει μέσα του τη μουσική απ΄το βουητό της θάλασσας ….. Πολύ όμορφο!
    Καλό βράδυ
    Λία Ράμου

    Απάντηση
  4. vaso kostoglou

    Θα αλλάξω κάποτε κι εγώ
    κι αντί για δύο χέρια
    θα κλέψω σώματα πουλιών
    με ολόλευκα φτερά…
    Και θα σου δώσω όλα όσα βρω
    στου χρόνου τα τεφτέρια
    αρκεί να δω το βλέμμα σου
    πάλι να μου γελά!!!

    Δεν έχω λόγια … Μοναδικό !!!

    Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    όμορφο…

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Σας ευχαριστώ πολύ όλους… είναι πραγματικά πολύ σημαντικό για μένα να βλέπω να νιώθω και να εισπράτω την αποδοχή σας …
      Ευχαριστώ…

      Απάντηση
  6. Ανώνυμος

    Υπέροχο!!!!

    Απάντηση
  7. Χρήστος

    Πολύ καλό !!!

    Απάντηση
  8. Ευαγγελία Αθανασιάδου

    Μπράβο !!! πάρα πολύ όμορφο ποίημα!! Μπορεί να μην είμαι ειδική να το αξιολογήσω αλλά το ποίημα προκαλεί συγκίνηση με τα λόγια του και τις εικόνες που ζωντανεύει!!

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      ευχαριστώ πολύ…

      Απάντηση
  9. Ανώνυμος

    Την πένα που αχνοκρατείς
    μ ασήμι θα στολίσω,
    και στην ψυχής σου το ναό
    θα ρθω να προσκηνήσω!
    Την τόση τρυφερότητα…
    που κρύβεις στην καρδιά σου
    τη χαίρονται οι φίλοι σου…
    και τα παιδόγγονά σου!
    Αυτή τη χαίρομαι κι εγώ
    και ΜΠΡΑΒΟ σου φωνάζω!
    Βαθειά παίρνω συγκίνηση
    κάθε που σε διαβάζω…
    Σοφούλα μου, να σαι καλά!
    Αυτό έχει σημασία…
    Με την αγάπη οδηγό
    θα βγεις στην ευτυχία!

    Απάντηση
  10. Ανώνυμος

    Αγαπημένη μου Σοφία,

    Το ποίημά σου αυτό κρύβει ποταμούς συγκίνησης κι ωκεανούς αγάπης…
    Ένας σπάνιος συνδιασμός από εικόνες έρχονται στο νου μας…
    Σε ευχαριστούμε που μοιράστηκες την κατάθεση της ευαισθησίας σου μαζί μας….
    Μπράβο σου…

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Ευχαριστώ πολύ Χρυσούλα μου… μέσα απο την καρδιά μου!!!! Την αγάπη μου και την καλημέρα μου.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου