Και με ποιον να κοιτώ εμένα;

17.10.2016

raindrops_rain_window_b

Το μοναδικό κερί κοντεύει να σωθεί.
Το δωμάτιο, βυθισμένο στο μισοσκόταδο.
Χάνοντας τα λογικά του ο Απών…
Έτσι γυμνός στην πολύβουη φυλακή του
Και έγκλειστος στο τούνελ της απειλής
Ψηλαφούσε οράματα στο κρύο για κρυψώνες.
“Για κοίτα” φώναξε. “Το παράθυρο στο τέρμα του δρόμου.”

Από τις κοντινές αστραπές έβλεπες απέναντι
Το ξέσπασμα της καταιγίδας, μια δέσμη από φως,
“και πώς να φτάσεις το παράθυρο;” ρώτησε.
“Με τέτοια θύελλα αν ξεμυτίσεις,
Τα τρωκτικά θα σε μαδήσουν.
Άλλη μια θύελλα, θα ’ναι ό,τι πρέπει
Να καθαρίσει την κοιμισμένη ατμόσφαιρα.”

“Οι καταραμένοι καραδοκούν εκεί έξω
Να σε γεμίσουν δηλητήριο
Και καμιά αφαίμαξη δεν μας σώζει”
μονολόγησε, πηγαίνοντας νευρικά πάνω κάτω.
“Πρέπει να δεχτούμε τις συνέπειες,
Ή… ή να κρατήσουμε το στόμα κλειστό,
Ή πώς να μεταμορφωθείς σε Θεό;
Είναι μακρύ τούτο το δέος αδερφέ μου
Και η αλήθεια παγώνει το κάθε κύτταρο
Στη μοναδική της θέα.

Άλλη μια θύελλα και ίσως ξυπνήσουν
Στη νεκρόπολη του τίποτα
Μέσα στο κάτι του Χρόνου.
Χμ, ανημπόριες, μια συνείδηση του ζω,
Στο ατέλειωτο βάθος του διαδρόμου.
Έγινε πινέλο ομίχλης. Και δες, σβήσαν το φως.

Και πώς θα φτάσουμε τώρα στο παράθυρο;
Πώς με τέτοια στρατιά ποντικιών;
Ίδιος ο Χρόνος σαν τότε πριν εκατό πυρηνικών χρόνων.
Το μεγαλύτερο κόλπο που ζούσα.
Οι τοίχοι του Χρόνου σκοτείνιασαν στο βλέμμα των ανθρώπων
Και με ποιον; Με ποιον θα κοιτώ Εμένα;”

-

γράφει η Ασημίνα Λεοντή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Lena Mavroudi Mouliou

    ΤΙ Όμορφος μονόλογος Μίνα. Μού αρέσει το στυλ σουκαι βέβαια η πεζοποίηση σού πάει Έχεις γράψει τοσα πολλά Ανέβαζε συχνότερα βρε κορίτσι μου Τι μαρτύριο της σταγόνας το δικό σου ;;Α μα πια.

    Απάντηση
  2. sofia25164

    Ή πώς να μεταμορφωθείς σε Θεό;
    Είναι μακρύ τούτο το δέος αδερφέ μου…
    Και με ποιον; Με ποιον θα κοιτώ Εμένα;
    Συγκλονιστικά τα λόγια σου Ασημίνα μου…Μπράβο πολύ δυνατό πέρασμα!!!Καλή σου μέρα!!!

    Απάντηση
    • Ασημινα

      Λενα σε ετχαριστω για την βοηθεια σου να το στειλεις αλλα ξερεις το προβλημα με το email .
      Λογω δουλειας δεν προλαβαινω ..!!
      Καποια στιγμη θα το φτιαξω
      Τιμη μου τα λογια σου!!!!

      Απάντηση
    • Ασημινα

      Σοφια 25164 πολυ σε ευχαριστω που με στηριζεις…απλες σκεψεις…γι ολα τουτα τα παραδοξα της χωρα μας….
      Καλο βραδυ.!!!!

      Απάντηση
  3. Ασημινα

    Θελω να ευχαριστησω και τη κ Ελενα για την επιμελεια!!
    Και συγνωμη για το λαθος!!!
    Ευχαριστω απο καρδιας!!!
    Καλο βραδυ!!!

    Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    Πολύ ωραίο Ασημίνα μου! Μπράβο.

    (Με το Σοφια 25164 με εκανες και γέλασα!! Είναι η Σοφία Ντούπη να ξέρεις!! χαχα..)

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου