Και με ποιον να κοιτώ εμένα;

17.10.2016

raindrops_rain_window_b

Το μοναδικό κερί κοντεύει να σωθεί.
Το δωμάτιο, βυθισμένο στο μισοσκόταδο.
Χάνοντας τα λογικά του ο Απών…
Έτσι γυμνός στην πολύβουη φυλακή του
Και έγκλειστος στο τούνελ της απειλής
Ψηλαφούσε οράματα στο κρύο για κρυψώνες.
“Για κοίτα” φώναξε. “Το παράθυρο στο τέρμα του δρόμου.”

Από τις κοντινές αστραπές έβλεπες απέναντι
Το ξέσπασμα της καταιγίδας, μια δέσμη από φως,
“και πώς να φτάσεις το παράθυρο;” ρώτησε.
“Με τέτοια θύελλα αν ξεμυτίσεις,
Τα τρωκτικά θα σε μαδήσουν.
Άλλη μια θύελλα, θα ’ναι ό,τι πρέπει
Να καθαρίσει την κοιμισμένη ατμόσφαιρα.”

“Οι καταραμένοι καραδοκούν εκεί έξω
Να σε γεμίσουν δηλητήριο
Και καμιά αφαίμαξη δεν μας σώζει”
μονολόγησε, πηγαίνοντας νευρικά πάνω κάτω.
“Πρέπει να δεχτούμε τις συνέπειες,
Ή… ή να κρατήσουμε το στόμα κλειστό,
Ή πώς να μεταμορφωθείς σε Θεό;
Είναι μακρύ τούτο το δέος αδερφέ μου
Και η αλήθεια παγώνει το κάθε κύτταρο
Στη μοναδική της θέα.

Άλλη μια θύελλα και ίσως ξυπνήσουν
Στη νεκρόπολη του τίποτα
Μέσα στο κάτι του Χρόνου.
Χμ, ανημπόριες, μια συνείδηση του ζω,
Στο ατέλειωτο βάθος του διαδρόμου.
Έγινε πινέλο ομίχλης. Και δες, σβήσαν το φως.

Και πώς θα φτάσουμε τώρα στο παράθυρο;
Πώς με τέτοια στρατιά ποντικιών;
Ίδιος ο Χρόνος σαν τότε πριν εκατό πυρηνικών χρόνων.
Το μεγαλύτερο κόλπο που ζούσα.
Οι τοίχοι του Χρόνου σκοτείνιασαν στο βλέμμα των ανθρώπων
Και με ποιον; Με ποιον θα κοιτώ Εμένα;”

-

γράφει η Ασημίνα Λεοντή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Διαβάστε κι αυτά

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Lena Mavroudi Mouliou

    ΤΙ Όμορφος μονόλογος Μίνα. Μού αρέσει το στυλ σουκαι βέβαια η πεζοποίηση σού πάει Έχεις γράψει τοσα πολλά Ανέβαζε συχνότερα βρε κορίτσι μου Τι μαρτύριο της σταγόνας το δικό σου ;;Α μα πια.

    Απάντηση
  2. sofia25164

    Ή πώς να μεταμορφωθείς σε Θεό;
    Είναι μακρύ τούτο το δέος αδερφέ μου…
    Και με ποιον; Με ποιον θα κοιτώ Εμένα;
    Συγκλονιστικά τα λόγια σου Ασημίνα μου…Μπράβο πολύ δυνατό πέρασμα!!!Καλή σου μέρα!!!

    Απάντηση
    • Ασημινα

      Λενα σε ετχαριστω για την βοηθεια σου να το στειλεις αλλα ξερεις το προβλημα με το email .
      Λογω δουλειας δεν προλαβαινω ..!!
      Καποια στιγμη θα το φτιαξω
      Τιμη μου τα λογια σου!!!!

      Απάντηση
    • Ασημινα

      Σοφια 25164 πολυ σε ευχαριστω που με στηριζεις…απλες σκεψεις…γι ολα τουτα τα παραδοξα της χωρα μας….
      Καλο βραδυ.!!!!

      Απάντηση
  3. Ασημινα

    Θελω να ευχαριστησω και τη κ Ελενα για την επιμελεια!!
    Και συγνωμη για το λαθος!!!
    Ευχαριστω απο καρδιας!!!
    Καλο βραδυ!!!

    Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    Πολύ ωραίο Ασημίνα μου! Μπράβο.

    (Με το Σοφια 25164 με εκανες και γέλασα!! Είναι η Σοφία Ντούπη να ξέρεις!! χαχα..)

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου