Καληνύχτα Ελένη

15.06.2015

 

 

                                            Του Ρίτσου

Βάζουμε τις λέξεις στη σειρά

Σαν το τρενάκι, με βαγόνια

Γεμάτα εξόριστη ματαιότητα

Και μαύρο κάρβουνο

Για τις μηχανές του μύθου

 

Σαν τα παλικάρια

Τραβώντας για την Τροία

Με την ψιλή άμμο στις ακτές.

Ελαφρύ το χώμα τους σκέπασε

Ελαφρύς ο χρόνος.

 

Στάθηκε η Ελένη κάτω

Από τις λευκές κουρτίνες

Και τις φίλιες καταστροφές

Της τύχης και της άγνοιας.

Πάνω από τα τείχη

                                           των σωμάτων.

 

Επιμύθιο μην ψάχνεις

Φτάνει το μαύρο πετράδι στον δείκτη

Που θα σου περάσει στην καρδιά

Και η φτωχή λινάτσα της ομορφιάς.

 

 

 

Η αριστεία δεν υπάρχει πια

Παρά μόνο στους μύθους

Κι οι ήρωες χάρτινοι διψούν για φωτιά

Να ανέβουν σαν καπνός μαύρος στον ουρανό.

 

Έρωτας

                                 η ξενιτειά

Μοιάζει μια συνωμοσία των ρούχων

Η ξενιτειά στο βάθος του χρόνου

Κι εμείς ταξιδιώτες γ΄ θέσης με εισιτήριο

Την φιλαυτία μας.

 

Το πεπρωμένο

Η αλήθεια

Η οιωνοσκοπία της σκιάς

Η μαρτυρία.

 

Γυμνές οι νίκες

του θανάτου της ψυχής.

Θυμήσου τις λέξεις

Που εκστομίζουμε και γράφουμε

Σαν άνθρωποι συνωστίζονται στο δωμάτιό μας

Και πέφτουμε πάνω τους συνεχώς.

 

Τα καράβια όταν γεράσουν

Επιστρέφουν

Σακατεμένα χωρίς σημαίες

Στην πατρίδα.

 

Πριν το πρόβλημα εμφανιστεί,

Πριν τις μάχες του χοϊκού πολέμου.

Να έχεις μια λύση στο χέρι

Ελέω Θεού.

 

_

γράφει ο Θάνος Πάσχος

 

Από την ποιητική συλλογή 'ΦΩΣ ΟΔΥΝΗΡΌ', εκδόσεις Γαβριηλίδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου