Κανείς δε θα μάθει

16.10.2016

thoughts_dreams

Κανείς δε θα μάθει
πως η σκουριά σκαρφάλωσε στο προσκεφάλι μου,
ατσάλινα όνειρα εύθραυστων ημερών
που όταν ξυπνώ,
χαράσσω με τη λεπίδα στο σωματένιο μαξιλάρι μου.

Εσύ, που αρματωμένος εισβάλλεις στη θλίψη μου,
κρύβεις τη ζέση σου
κάτω από γρανιτένιες επιφάνειες,
ανίκανος μαζί και άφωνος,
όταν τα μάτια μου σε ρωτούν
πώς σμίγει ο βράχος με τη θάλασσα
και ο άνεμος με την καταιγίδα.

Το ξύλινο άγγιγμά σου
αφήνει στο σώμα μου
τη μυρωδιά από ροκανίδι
λησμονημένων ερωμένων
και τα υγρά που στάζει ή γενετήσιά σου ορμή,
διαβρώνουν το αιδοίο μου,
κρυψώνα που οι αγάπες μου απόθεσαν
την αρχέγονη θλίψη τους,
παραμερίζοντας τις πύλες
που τα σκέλη μου μαρμάρωσαν
σαν την γυναίκα του Λωτ.

Μετά εξαπέλυσες τη μήνη
της ταραγμένης σου ψυχής...
Τι υπέροχος κόσμος!
Με ένα κουτάλι
πώς να δραπετεύσεις από τους τοίχους της οδύνης.
Η ουτοπία μου
θρυμματίζει και διαβρώνει
από τα αδέξια φιλιά,
το βουερό και μαζί
παιδιάστικό μου στόμα.

 

_

γράφει η Δήμητρα Διαμαντοπούλου                  

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου