Καταδίκη, του Γιάννη Πανδρεμένου

10.08.2015

 

Βρέχει να ξεπλυθούν οι αποφάσεις σου.

Φυσάει και ούτε ξέρεις κατά πού πηγαίνουν τα δάκρυα.

Μα εσύ μόνος να ψάχνεις να βρεις ανύπαρκτα λάθη.

Πριν μπεις στην φυλακή της σκέψης, ήσουν ελεύθερος.

Πριν γίνει τελεσίγραφο λεγόταν όνειρα.

Πριν γίνουν ελαττώματα λεγόταν Έρωτας.

Πριν σε σκοτώνουν οι νύχτες σε ανέσταιναν οι οργασμοί.

Μα εσύ μόνος να ψάχνεις να βρεις ανύπαρκτα λάθη.

Σαν ξεροκόμματο τρως ταπεινά τον πόνο στο κελί σου, μην μείνεις νηστικός από αισθήματα.

Πίνεις δάκρυα, να ξεδιψάνε τα χείλη που τόλμησαν να φιλήσουν με πάθος.

Τόλμησες να ταξιδέψεις λες και δεν ήξερες πως θα σε βρουν ξανά.

Σε σέρνουν τώρα απ’ τα χέρια μισοπεθαμένο, να μοιάζεις όπως πάντα.

Να μοιάζεις όπως σε βρήκαν.

Να μοιάζεις όπως σε αγάπησαν.

Κι εσύ που τόλμησες να τους αγαπήσεις αλλιώς,

Ένοχος.

 

_

γράφει ο Γιάννης Πανδρεμένος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το όνειρο

Το όνειρο

Κλείσε  τα μάτια και ταξίδεψε. Κλείσε τα μάτια κι ονειρέψου. Γιατί το όνειρο μπορεί και σε ταξιδεύει μακάρια ανέμελα, στη σιωπή. Μπορεί να αψηφά τη πεζότητα να γλυκαίνει τη στυφή καθημερινότητα. Επειδή  είναι η μαγική πινελιά που χρωματίζει κι  ομορφαίνει, την ίδια...

Χωρίς Τίτλο

Χωρίς Τίτλο

Στα βάθη του ωκεανού στο υγρό έρεβος της λήθης τα μάτια σου αχτίδα μάταια μια προσευχή χωρίς πίστη Στη μέση της ερήμου άμμος σε κλεψύδρα αέναη για γνώση στερνή διψάσαμε όμως τώρα τα χείλη κολλήσανε Στην πανύψηλη κορυφή η μοναξιά σκληρός παγετώνας για να κρατηθούμε...

Οι παραισθήσεις της ερήμου

Οι παραισθήσεις της ερήμου

Ήρθα στον κόσμο Έλληνας και ανδρώθηκα ως Κρήτας Στους ώμους γιγάντων μάταια έκατσα Τώρα στην έρημο εξόριστος θυμάμαι τις αισθήσεις Τόπος που δεν μυρίζεις γιασεμί χώμα βρεγμένο ζωντανό τη ρετσινιά των πεύκων και αγέρα καθάριο, δροσερό τόπος άγνωστος είναι αυτός ο τόπος...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Κατερινα Λαζιδου

    Το διαβασα πολλες φορες….παντα το κανω σε αυτο που μου αρεσει
    τοσο πολυ

    Απάντηση
  2. Γιάννης Πανδρεμένος

    Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Κι εσύ που τόλμησες να τους αγαπήσεις αλλιώς,

    Ένοχος.

    Καθηλωτικό πραγματικά!!Συγχαρητήρια εξαιρετική γραφή!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου