Καταλάγιασαν όλα και η σιωπή μέσα μου

23.03.2015

 

 

Βάρυνε η ατμόσφαιρα απότομα,

μυριάδες αδέσποτες σκέψεις

αφουγκράζεσαι τρέμοντας την αιωνιότητα

τη στιγμή που ισορροπεί στα φτερά του ανέμου

θυμάσαι γυμνά πόδια,

αδικαίωτα καρδιοχτύπια

και το τρίξιμο στο κερωμένο πάτωμα

το κλειδί και το τοπίο του Αχέροντα γνώριμα.

Τρέχει το νερό ανάμεσα σε ρίζες

και βαθιές σκιές

ομολογείς πως είναι να λαχταράς

με την αρμύρα στα μάτια όπως τότε

οι πρωινοί πόθοι σβήνουν πάντα

στο λιόγερμα.

Το σ' αγαπώ στη σφεντόνα του καιρού,

μωβ σύννεφα ταξιδεύουν στον ορίζοντα

η αλήθεια υψώνεται ανίκανη

να λερωθεί απ' το ψέμα

ήρθα με κόκκινη κορδέλα στα μαλλιά

φορώντας το χαμόγελο της αθωότητας.

Μείναμε μόνοι,

είμαι πια μόνη, στις σκουριασμένες ράγες

ο ψίθυρος αντηχεί τραχιά, δυσάρεστα

μια παπαρούνα προσανατολισμένη στο μαγεμένο ουρανό

σε βγάζει απ' τη λήθη.

Καταλάγιασαν όλα και η σιωπή μέσα μου.

Εκτίθεμαι στις αφέγγαρες και απόκρυφες

διαδρομές της ψυχής σου.

Η ελπίδα άφησε τη στάχτη της

μέσα στα άδεια σώματα

αυτά που μας ανέχτηκαν χρόνια

ήταν η ώρα που στοιχημάτιζε μαζί μου

η Αγάπη.

Όταν αρχίσεις να αισθάνεσαι επαίτης

όταν νιώσεις σαν ακροβάτης στο τεντωμένο σκοινί

τότε που ξεχειλίζει λύπη το υγρό σκοτάδι

και τυλίγονται κουβάρια τα όνειρα

ξέρεις γιατί οι συνειδήσεις φθείρονται και πεθαίνουν

γιατί τόσα κρυμμένα που χεις θάψει στο βυθό

είναι κρυμμένα μα όχι ξεχασμένα.

Απόψε δε θυμάμαι τίποτε που να μ' έχει πληγώσει

ο Έρωτας με συμφιλίωσε με το φόβο

αυτόν που καθρεφτίζεται στο βλέμμα σου

....στο βλέμμα σου χάνομαι.

Ξέρεις από ένστικτο ν' αρπάζεσαι

κάθε φορά απ' τη ζωή

φεύγεις, όταν αφήνω τα μάτια

μες τις φλόγες

όταν φτάνω ως το χείλος του γκρεμού,

κοιτάζουμε μαζί το χάος

χωρίς αισθήματα

μα το ρίσκο είναι μόνο δικό μου.

 

 

_

γράφει η Ζωή  Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Λεοντη

    Εξαιρετικο…..οπως παντα τιποτα λιγοτερο!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου