Κι αν…

27.11.2015

 

Κι αν πιάναμε κουβέντα με το κύμα;

Αν δωρίζαμε την ψυχή μας

σε ακρογιάλια;

Αν σκαρφαλώναμε μια νύχτα

στα σύννεφα για να χαϊδέψουμε

το φεγγάρι και τα άστρα;

Κι αν ο ήλιος μας άλλαζε το δέρμα

κι ένας νέος εαυτός ξαναγεννιόταν;

Aν η βροχή μας έλουζε και

το Φθινόπωρο μας έντυνε

με τα πεσμένα κίτρινα φύλλα

αν την Άνοιξη καινούρια

βλαστάρια άνθιζαν μέσα μας

πόσο ανώδυνα θα ξεπάγωνε η καρδιά μας;

Κι αν πλάθαμε τη γη στα χέρια μας

τι χρώμα θα είχαν τα όνειρά μας;

Κι αν γάργαρο νερό αφηνόμασταν

να τρέχει σε ρυάκι δροσερό

ποια χρώματα θα ’βλεπε η ματιά μας;

Τι χρώμα έχει η ελευθερία;

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω, Θα θολώσω τα νερά της λιμνάζουσας θλίψης Θα κοπιάζω να βρω έναν λόγο χαράς    Πόσες φορές θα αρνηθείς να πεθάνεις, Ένα λουλούδι θα κόψεις, θα το μυρίσεις  Θέλεις να κλέψεις την ουσία, του παραπάνω εσύ για να ζήσεις.   Μια ώρα...

Γλυκό μου Άλγος

Γλυκό μου Άλγος

Δεν παραδόθηκα στον Έρωτα Σε αυτόν που σε τρελαίνει  Που σου βυθίζει το κορμί σε κόκκινη άμμο Που σε γεμίζει με αισθήσεις μυστήρια όμορφες Δεν έχω παραδοθεί  Στον έρωτα εκείνο που σου γεμίζει μακάβριο φως τις νύχτες  Και σε σκεπάζει σαν δειλινό τα πρωινά Δεν έχω...

Ίσως

Ίσως

Ίσως αν πονούσα λιγότερο, να μπορούσα να μιλήσω για τα μαχαίρια. Ίσως αν δεν ήξερα όσα ξέρω, να μαχαίρωνα κι εγώ με την κάθε ευκαιρία. Ίσως τα μαχαίρια να φτιάχτηκαν για τα χέρια μου, για να καταφέρω να μάθω τα όρια μου. Και ίσως το αίμα της πληγής, που αναβλύζει από...

Μικρό παιδί

Μικρό παιδί

Ήτανε χρόνια δύσκολα Άκουγα απ τη γιαγιά μου Ζήσανε περάσανε  Και ήταν τα δικά μου.   Ευχετήρια ψυχής  Που θελα να της δώσω Να γυρίσει πίσω ευθύς Χαλί για να της στρώσω.   Να συναντήσει έλεγε Τα Άγια Χώματά τους  Να προσκυνήσει ζήταγε Κάθε στιγμή κοντά τους....

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Ξεδιπλώνοντας την ήρεμη ηλιαχτίδα το ουράνιο τόξο διαπερνά  τη ραχοκοκαλιά μας. Δεν απέχουμε παρά έτη φωτός  από τους συντοπίτες μας και θέλγουμε την άσχετη σχετικότητα της σχέσης μας Αιώνιο Άπειρο και εμπορική συναλλαγή Το Τρεχούμενο είμαστε εμείς εσαεί και διαπρεπώς...

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. ΛέναΜαυρουδή Μούλιου

    ΑΝ συνέβαιναν όλα αυτά τα μαγικά, απλά εμείς θα ήμασταν σαν βγαλμένοι από αληθινό παραμύθι , και αρκούντως ευτυχείς… ΠΟΛΎ ωραίο το ΑΝ σου ΑΝΝΑ.

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Ευχαριστώ πάρα πολύ Λένα!!Καλό βράδυ!!

      Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Πολύ χαίρομαι που σου αρέσει Μαχη μου!!Καλό βράδυ!!!

      Απάντηση
  2. Pola Vakirli

    Όμορφες εικόνες απ’ τη γη κι απ’ τον ουρανό τυλιγμένες με την αναζήτηση της ελευθερίας!!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Σας ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!!!Καλό βράδυ!!

      Απάντηση
  3. Έλενα Σαλιγκάρα

    Έντονη ευαισθησία και όμορφες εικόνες. Μου άρεσε πάρα πολύ! Μπράβο σου Άννα!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Ευχαριστώ πάρα πολύ Έλενα να είσαι καλά!!!!

      Απάντηση
  4. Ανώνυμος

    Έντονη ευαισθησία και όμορφες εικόνες. Μου άρεσε πάρα πολύ! Μπράβο σου Άννα!

    Απάντηση
  5. Ελένη Ιωαννάτου

    “Κι αν πλάθαμε τη γη στα χέρια μας

    τι χρώμα θα είχαν τα όνειρά μας;”

    Αν, αν, αν…
    Σίγουρα θα έχει το χρώμα της καρδιάς μας. Ποιος ξέρει;
    Αν όμως ήμασταν πουλιά;;;

    Κάπως έτσι ξεκίνησε και η φιλοσοφία.
    Πολύ πολύ όμορφο!!!!

    Καλή σου ημέρα Άννα μου!!! 🙂

    Απάντηση
  6. Άννα Ρουμελιώτη

    Αν θυμόμασταν πως ειμαστε πλάσματα της φύσης θα θυμόμασταν και τι χρώμα εχει η καρδιά μας!!!Να είσαι καλά Ελένη μου την καλημέρα μου 🙂

    Απάντηση
  7. Σοφια

    Aν…. … Αννα γράφεις συνέχεια τόσο όμορφα και λυτρωτικά εμείς οι αναγνώστες σου έχουμε την ελπίδα , να σκαρφαλώσουμε στα σύννεφα και να πιάσουμε το φεγγάρι και τα άστρα!!!!!!!!!! Υπέροχο Αννα ,μπράβο!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου