Κι αν…

27.11.2015

 

Κι αν πιάναμε κουβέντα με το κύμα;

Αν δωρίζαμε την ψυχή μας

σε ακρογιάλια;

Αν σκαρφαλώναμε μια νύχτα

στα σύννεφα για να χαϊδέψουμε

το φεγγάρι και τα άστρα;

Κι αν ο ήλιος μας άλλαζε το δέρμα

κι ένας νέος εαυτός ξαναγεννιόταν;

Aν η βροχή μας έλουζε και

το Φθινόπωρο μας έντυνε

με τα πεσμένα κίτρινα φύλλα

αν την Άνοιξη καινούρια

βλαστάρια άνθιζαν μέσα μας

πόσο ανώδυνα θα ξεπάγωνε η καρδιά μας;

Κι αν πλάθαμε τη γη στα χέρια μας

τι χρώμα θα είχαν τα όνειρά μας;

Κι αν γάργαρο νερό αφηνόμασταν

να τρέχει σε ρυάκι δροσερό

ποια χρώματα θα ’βλεπε η ματιά μας;

Τι χρώμα έχει η ελευθερία;

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Αστρόσκονη

Αστρόσκονη

Παίρνεις το κάρβουνο και σχεδιάζεις. Τι σχεδιάζεις παιδί; Σχεδιάζεις ό,τι ζωντανό βλέπεις, με το κάρβουνο τα χέρια σου βάφονται, όμως όχι μαύρα. Γεμίζουν χρώματα. Παίρνεις τις ξυλομπογές και ζωγραφίζεις. Τι ζωγραφίζεις μικρέ άνθρωπε; Ζωγραφίζεις βουνά, λίμνες, κι...

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

2021

2021

Ντοπαρισμένοι εγκέφαλοι. Θεϊκά συναισθήματα σε σώματα θνητά. Πόλεμοι αναίμακτοι. Το αίμα μας τελείωσε, η παράνοια δίνει γροθιά στα σωθικά. Ταξικοί παλαίμαχοι. Μεταφέρουμε τη θλίψη μας με τα γυμνά μας πέλματα και βάζουμε φωτιά σ’ ό,τι γεννά φθορά.   Και μετά μία...

Εποχικά

Εποχικά

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. ΛέναΜαυρουδή Μούλιου

    ΑΝ συνέβαιναν όλα αυτά τα μαγικά, απλά εμείς θα ήμασταν σαν βγαλμένοι από αληθινό παραμύθι , και αρκούντως ευτυχείς… ΠΟΛΎ ωραίο το ΑΝ σου ΑΝΝΑ.

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Ευχαριστώ πάρα πολύ Λένα!!Καλό βράδυ!!

      Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Πολύ χαίρομαι που σου αρέσει Μαχη μου!!Καλό βράδυ!!!

      Απάντηση
  2. Pola Vakirli

    Όμορφες εικόνες απ’ τη γη κι απ’ τον ουρανό τυλιγμένες με την αναζήτηση της ελευθερίας!!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Σας ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!!!Καλό βράδυ!!

      Απάντηση
  3. Έλενα Σαλιγκάρα

    Έντονη ευαισθησία και όμορφες εικόνες. Μου άρεσε πάρα πολύ! Μπράβο σου Άννα!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Ευχαριστώ πάρα πολύ Έλενα να είσαι καλά!!!!

      Απάντηση
  4. Ανώνυμος

    Έντονη ευαισθησία και όμορφες εικόνες. Μου άρεσε πάρα πολύ! Μπράβο σου Άννα!

    Απάντηση
  5. Ελένη Ιωαννάτου

    “Κι αν πλάθαμε τη γη στα χέρια μας

    τι χρώμα θα είχαν τα όνειρά μας;”

    Αν, αν, αν…
    Σίγουρα θα έχει το χρώμα της καρδιάς μας. Ποιος ξέρει;
    Αν όμως ήμασταν πουλιά;;;

    Κάπως έτσι ξεκίνησε και η φιλοσοφία.
    Πολύ πολύ όμορφο!!!!

    Καλή σου ημέρα Άννα μου!!! 🙂

    Απάντηση
  6. Άννα Ρουμελιώτη

    Αν θυμόμασταν πως ειμαστε πλάσματα της φύσης θα θυμόμασταν και τι χρώμα εχει η καρδιά μας!!!Να είσαι καλά Ελένη μου την καλημέρα μου 🙂

    Απάντηση
  7. Σοφια

    Aν…. … Αννα γράφεις συνέχεια τόσο όμορφα και λυτρωτικά εμείς οι αναγνώστες σου έχουμε την ελπίδα , να σκαρφαλώσουμε στα σύννεφα και να πιάσουμε το φεγγάρι και τα άστρα!!!!!!!!!! Υπέροχο Αννα ,μπράβο!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου