Κορώνα φόρεσε η Ροδιά

20.05.2014

 

 

Άνοιξη σε συνάντησα, κόκκινης φορεσιάς στολίδι
μικρή βασίλισσα της γης, άνοιξες τα φτερά σου
κι η γη σ' αγκάλιασε γλυκά, σου έδωσε τα δώρα
πολύτιμα τα σπόρια σου, σε πύρινο μανδύα.
Σε έστεψε με άνθη, στη γιορτή, της άνοιξης τραγούδια
κόκκινα χείλη φώτισε, στην αγκαλιά ρουμπίνια
μέσα στη φλόγα έκρυψε, το νέκταρ της αγάπης
με μελιστάλαχτους χυμούς, δροσιά το άρωμά σου.
Ωσάν πολύτιμη κυρά, σου φόρεσε κορώνα
σε κήπους σε ζωγράφισε, σου έδωσε τα αστέρια
και κύλησε το αίμα σου, στην άκρη της αβύσσου,
να μην ξεχάσει η ψυχή, φλόγα ζωής να στάζει.
Τα δέντρα ζήλεψαν θαρρώ και στάθηκαν τριγύρω
μονάχη σ' άφησαν εκεί, με δάκρυα να ποτίζεις
το χώμα που σε ρίζωσε, πονάει η ψυχή σου.
Εκεί που ο χρόνος σταματά και κρύβεται η σκιά του
εσύ τα χέρια σήκωσες, χρώματα να ποτίσεις
και το σκοτάδι φώτισε και γέμισε λουλούδια
δες πως ξεθώριασε το φως, μπροστά σου να λυγίζει.
Όμορφη κόρη λυγερή, το στόμα σου μελώνει
και είναι η κραυγή σου δυνατή, τα στήθη μου σκλαβώνει.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Όταν τελειώνει η αγάπη, πού πάει;

Όταν τελειώνει η αγάπη, πού πάει;

Οι αγάπες, όταν τελειώνουν, είναι κορίτσια μικρά Δεκαεπτά-δεκαοκτώ χρόνων Φορούν λευκά φορέματα έως το γόνατο, που είναι σκισμένα στις άκρες κι έχουν καταλερωθεί.  Μαζεύονται σε ένα πράσινο λιβάδι και μόνο κοιτάζονται-δεν ξέρουν τι να πουν Δεν έχουν τι να πουν. Το...

Ο Άλλος

Ο Άλλος

Εσύ που προτιμάς να φανερώσεις το ζώο που κρύβεις μέσα σου -τον άλλο, το δεύτερο σου εαυτό- κοίταξε πρώτα στα μάτια του παιδιού που ήσουν κάποτε. Αν συναντήσεις την άβυσσο του μελλοντικού ενήλικα μάλλον όλα τελείωσαν- ο δεύτερος θα κυριαρχήσει. Πρώτος και αληθινός θα...

Ο κύκλος δεν σπάει…

Ο κύκλος δεν σπάει…

Μέσα μου με βασανίζουν, με πίκρα και μαράζι, όσα τούτο τον κόσμο μαστίζουν. Στη ρουτίνα του ο άνθρωπος μ΄ ανενεργή την ελπίδα. Αρχές και ηθικές, γεμάτος πληγές. Σ’ ένα κύκλο βολοδέρνει και κάποτε ξεσπάει, μα ο κύκλος δεν σπάει… Ο σύγχρονος τρόπος, το μπλα μπλα κι όλο...

Απορίας άξιον

Απορίας άξιον

τι είναι Θεός; τι μη Θεός; και τι τ' ανάμεσό τους; Γ. Σεφέρης, Ελένη   Καημένε Τεύκρο...  Απόκριση μην περιμένεις άλλο. Εάν υπάρχει ο Θεός,  Τότε καλά σου κρύβεται.  Και αν αυτά που έζησες  ήταν ανθρώπου τρελά, ποιος Κύριος τα ενέκρινε;  πώς τ' άφησε να γίνουν;...

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Τι;

Τι;

  Σαν τι να μας απασχολήσει; Ο εαυτός μας, δηλαδή ο άνθρωπος. Ο έρωτας, δηλαδή η αγάπη. Ο θάνατος, δηλαδή η ζωή. Μαζί με αυτό το οργανωμένο και προσιτό ποίημα, που στο φόντο της αλήθειας ψευδίζει σαν κακός ηθοποιός. Καταρρέει σαν έρχεται ο κίνδυνος και σαν...

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Υπέροχο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου