“Κρέων βασιλεύς τω Τειρεσία χαίρειν”, του Χρήστου Τσαγκάρη

7.10.2015

Κρέων βασιλεύς τω Τειρεσία χαίρειν,

Σου φαίνεται παράξενο το ότι πήρα την απόφαση να σου γράψω. Δεν θα διαβάσεις βέβαια συ ο ίδιος αυτήν την επιστολή – εκτός βέβαια και αν η σύγχρονη ιατρική κατάφερε επιτέλους να θεραπεύσει τα μάτια σου. Σε βλέπω όμως – τώρα που γράφω αυτές τις λέξεις – να μορφάζεις και να απορείς. Μπορεί και να σε ακούω να ρωτάς με δυσπιστία: «Γράφει σε εμένα αυτός; Θεοί, πώς είναι δυνατό;»
Αλλά αφού όπως λες είσαι πράγματι μάντης, τότε – τι λέω – μήτε ρωτάς, μήτε μορφάζεις. Μέσα στα σκοτάδια σου με βλέπεις εδώ πέρα που σου γράφω. Και αν βλέπεις, τότε σίγουρα διαβάζεις. Και ίσως να ήξερες και από πριν όσα τώρα που σκέφτομαι σου γράφω. Όπως και να έχει όμως, αυτό που άρχισα θα το τελειώσω…!
Έχουν περάσει πολλά χρόνια από την τελευταία φορά που σε συνάντησα. Ίσως να είναι από τότε που πρόσταξα τον εγκλεισμό αυτής της απείθαρχης της Αντιγόνης και έμεινα στο τέλος μόνος μες στη Θήβα. Αλλά τί να σου μιλώ για αυτά που ξέρεις; Η Θήβα δεν είναι πια η ίδια. Τα ανάκτορα και η Κάδμεια απέμειναν μουσείο κι εγώ διωγμένος από τους δημοκράτες είμαι πια συνταξιούχος.
Ζω ανάμεσα σε αγνώστους που προσποιούνται πως δε ξέρουν ποιος είμαι, μα με καλοδέχονται σαν συστηθώ σαν παλαίμαχος γιατρός ή γέρος δικηγόρος. Περνάω ώρες διαβάζοντας ό,τι πέσει στα χέρια μου. «Και θα επιμείνω, ότι κανείς καλλίτερά μου δεν γνωρίζει Πατέρας ή Γραφάς, ή τους Κανόνας των Συνόδων». Τόσοι και τόσοι αιώνες που περάσανε έχουν αφήσει άπειρα γραμμένα. Δεν θα σε κουράσω άλλο με αυτά. Κατά βάθος ξέρεις πως σε ό,τι έλεγα είχα δίκιο.


«οὐδὲν γὰρ ἀνθρώποισιν οἷον ἄργυρος
κακὸν νόμισμ᾽ ἔβλαστε. τοῦτο καὶ πόλεις
πορθεῖ, τόδ᾽ ἄνδρας ἐξανίστησιν δόμων·
τόδ᾽ ἐκδιδάσκει καὶ παραλλάσσει φρένας
χρηστὰς πρὸς αἰσχρὰ πράγματ᾽ ἵστασθαι βροτῶν·
πανουργίας δ᾽ ἔδειξεν ἀνθρώποις ἔχειν
καὶ παντὸς ἔργου δυσσέβειαν εἰδέναι».


Το ήξερες… Δεν μπορεί να μην το ήξερες. Δεν πάτησα ποτέ τον θείο νόμο. Προσπάθησα να δαμάσω, όσο ήταν καιρός, τους ανθρώπους. Και τώρα πες μου!... Τί κατάλαβες με το να με εμποδίζεις; Άκουσες άραγε ειδήσεις ή εφησυχάζεις εκεί στην ερημιά σου. Τους θεούς σου πια δεν τους προσκυνάνε. Και σε αυτό κάνουν καλά γιατί πρώτος εσύ ξέρεις ότι ήταν λάθος. Χώνεψε το: Θεοί κατ΄ εικόνα των ανθρώπων δεν υπάρχουν. Έκανες λάθος τη σειρά. Εμείς είμαστε κατ’ εικόνα του Θεού. «Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος» και μετά είμαστε εμείς. Και μη μου αρχίσεις τώρα με νεολογισμούς και Νίτσε. Δεν πεθαίνουν οι Θεοί έτσι απλά.


οὔτ’ ἂν σιωπήσαιμι τὴν ἄτην ὁρῶν
στείχουσαν ἀστοῖς ἀντὶ τῆς σωτηρίας,
οὔτ’ ἂν φίλον ποτ’ ἄνδρα δυσμενῆ χθονὸς
θείμην ἐμαυτῷ, τοῦτο γιγνώσκων ὅτι
ἥδ’ ἐστὶν ἡ σῴζουσα καὶ ταύτης ἔπι
πλέοντες ὀρθῆς τοὺς φίλους ποιούμεθα.


Και μη μου λες ότι προασπίζεσαι το αυτεξούσιον του ανθρώπου. Μη μιλάς έτσι αστόχαστα για ελευθερίες. Πρόσεχε γιατί από την εποχή του Σολωμού η Ελευθερία οπλοφορεί και δεν τη γνωρίζεις με αυτές τις φιλοσοφίες παρά με την «κόψη την σπαθιού την τρομερή»… Σε τί σας πείραξα; Ονομάζετε βασιλιά σας αυτόν τον αθυρόστομο τον Λάιο και έπειτα καυχιόσασταν για τα εγγόνια του τον Ετεοκλή και τον Πολυνείκη, που λίγο έλειψε να ισοπεδώσουν την πόλη παίζοντας στρατιωτάκια… «Ανόητοι και μωροί». Δεν με δεχθήκατε για βασιλιά! Μονάχα στρατηγό με αποκαλούσατε και αυτό με μίσος….! Με αναγκάσατε πληρωμένοι από τους ολιγαρχικούς να συγκρουστώ με τον ίδιο μου το γιο χάνοντας έτσι σίγουρο στήριγμα της δυναστείας και άξιο στήριγμα της πόλης. Μιλάω για τον Αίμονα. Και μη μιλήσω για τον Μενοικέα γιατί κι εσύ και η Πυθεία γίνατε συνεργοί των εχθρών τής πατρίου πολιτείας και τον στείλατε να πεθάνει δήθεν για τις τιμές, δήθεν για το καλό της πόλης…
Και πού είναι τώρα οι τιμές; Ξέρω, θα σε συντρέξει ο φίλος σου ο Καβάφης με εκείνο το «τι κούφια λόγια ήσανε αυτές οι βασιλείες»… Αλλά δεν περνάνε αυτά σε εμάς. Και μη μου πεις ότι κάνω κήρυγμα και αραδιάζω ρητορείες. Εδώ σε θέλω! «Το θέμα είναι τώρα τι λες» και μη μου πεις πως ήταν ζήτημα ποιητικής οικονομίας. Δεν φταίνε οι στίχοι γιατί έχει γραφτεί και αυτό «Κανένας στίχος σήμερα δεν ανατρέπει καθεστώτα».
Αλλά εδώ θα πάψω «πριν οργής καμέ μεστώσαι λέγων»
Και μην οργίζεσαι. Είναι που τα χρόνια έχουν περάσει. Και «όσο πληθαίνουν οι κριτές που σε καταδικάζουν» νιώθεις την ανάγκη να μιλήσεις. «Να τα πεις όλα και να τα πεις τώρα», που λέει και ο Ιωάννου.
Αλήθεια, πες μου τα νέα σου. Ψάχνεις ακόμα το πέταγμα των πουλιών και εξετάζεις τα εντόσθια των ζώων του δάσους; Αν θες τη συμβουλή μου, άκουσε την. Σε τίποτα δεν θα σε ωφελήσουν πια όλα αυτά. Αν θες να είσαι σοφός, αν θες ψυλλιαστείς «τα προσιόντα», μα κυρίως αν θες να καταλάβεις τα παρόντα, προφήτευσε πάνω στον πέρασμα των αεροπλάνων. Πόσοι φεύγουν, πού πηγαίνουν. Πόση ζημιά κάνουν αυτά τα θεριά στα δάση και στα «κράτιστα έπαυλα της γαίας». Και μην εξετάζεις πια τα ζώα. Ας τα να ζήσουν. Το λέει και ο Ντοστογιέφσκι πως είναι αθώα και σε τίποτα δεν μας φταίνε. Άρχισε να ανατέμνεις τα βιβλία και - αν αντέχεις – τα σκουπίδια. Ναι, τα σκουπίδια. Μην απορείς! Εκεί θα βρεις τα σπλάχνα του άριστου μας μέτρου ανάμεσα σε χαρτοσακούλες, αποδείξεις, ζωοτροφές και εκπτωτικά κουπόνια.
Αυτά σου παραγγέλνω. Θα χαρώ πολύ, αν πάρω απάντηση σου. Να ξέρεις δεν είμαι πια αυτός που ήμουν. Δεν θα σκίσω την επιστολή σου. Θα της δώσω όσο χώρο θέλει στο γραφείο μου. Και θα συζητάω μαζί της ακούγοντας πάνω από το σπίτι μου να περνούν αεροπλάνα. Ποιος ξέρει; Ίσως να καταλάβουμε κι εσύ και εγώ τι θέλει να μας πει το πέρασμα τους…!

Υγίαινε!

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Υπό κώδωνα

Υπό κώδωνα

Φίλη αγαπημένη μου Ξέρω, θα στενοχωρηθείς με αυτά που θα σου γράψω, αλλά πρέπει κάπου να τα πω, γι’ αυτό δεν είναι οι φίλοι; Έχεις υγιή αφτιά και μυαλό ευρύ και θα με βοηθήσεις, το νιώθω. Αγάπη μου, λόγω της εγκυμοσύνης μου ο καλός μου ο Αντρέας με έχει θέσει υπό...

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 & 25 Φεβρουαρίου 2018

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 & 25 Φεβρουαρίου 2018

Παραπολιτικά – κυκλοφορεί το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου   «Ιστορία της Μακεδονίας» του κορυφαίου, ελληνιστή καθηγητή Nicholas G.L. Hammond. Το Σάββατο ο έβδομος τόμος. 2 εισιτήρια στην τιμή του ενός για την θεατρική παράσταση «Μπαμπά μη ξαναπεθάνεις Παρασκευή» Το CD...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Την βρήκα σε έναν σωρό από σκουπίδια. Μια μικρή, λυπημένη κούκλα με τα μάτια κλειστά, το χέρι της να κρέμεται, τα μαλλιά της ακόμα μακριά αλλά αδύναμα και μπερδεμένα. Θα ήθελε να τη χτενίσεις.[...] _ γράφει η Βασιλική...

Είμαι κι Εγώ σαν κι Αυτούς

Είμαι κι Εγώ σαν κι Αυτούς

Παππού μου, γεια σου. Ο Τζουνέιντ είμαι. Ήθελα καιρό να σου γράψω, αλλά δεν ήξερα πώς να στείλω το γράμμα. Τώρα βρήκα έναν καλό κύριο, Μπάμπη τον λένε, που ήρθε μια μέρα στον καταυλισμό κι έφερε σοκολάτες στα παιδιά και μου υποσχέθηκε ότι θα στο στείλει αυτός. Είμαστε...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Στη μικρή μου

Μεγάλωσες μικρή μου και άνοιξες τα φτερά σου. Ώριμη και συνειδητοποιημένη, προχωράς μπροστά, βάζεις τις σκέψεις σου σε τάξη και μελετάς προσεκτικά τις κινήσεις σου, πριν προβείς σε αυτές. Δεν είναι λίγες οι φορές που αντί να σε συμβουλεύω εγώ, με συμβουλεύεις...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Στη μικρή μου

Μεγάλωσες μικρή μου και άνοιξες τα φτερά σου. Ώριμη και συνειδητοποιημένη, προχωράς μπροστά, βάζεις τις σκέψεις σου σε τάξη και μελετάς προσεκτικά τις κινήσεις σου, πριν προβείς σε αυτές. Δεν είναι λίγες οι φορές που αντί να σε συμβουλεύω εγώ, με συμβουλεύεις...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Η μαριονέτα

Αγαπημένη μου Ανθή, Μέρες τώρα ήθελα να σου γράψω. Πάει καιρός από την τελευταία φορά που σου έγραψα, όμως ξέρεις πολύ καλά, πως σε σκέφτομαι και μου λείπεις. Χθες καθάρισα την αποθήκη, όπως συνηθίζω κατα καιρούς και μάντεψε, τι βρήκα; Τη μαριονέτα! Θυμάσαι; Τότε,...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Η κλωστή

Αγαπημένε μου, Έπιασε ψύχρα. Δεν σου έραψα ακόμα εκείνα τα κουμπιά, που λείπουν απ’ το πουκάμισό σου. Τα πρώτα δύο να σου φυλάνε το στέρνο. Κρέμασα με την κλωστή λίγη καρδιά στον τοίχο. Ένα μικρό της κομμάτι. Τα υπόλοιπα στέκουν σιωπηλά και σιγοκαίνε μες στη στάχτη...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Χρήστος Τσαγκάρης

    Κάθε φορά και ένα καλύτερο γραπτό! Συγχαρητήρια !
    Μαρία Καρίβαλη

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου