Εσύ πέθανες νωρίς.

Κατρακύλησες μέσα στη ρουφήχτρα της αβύσσου

κι έμεινες στο σκοτάδι.

Συνέχισες βέβαια να υπάρχεις

μα η ύπαρξή σου … σου έγινε αβάσταχτο φορτίο

έτσι κι εσύ της φόρεσες της απόγνωσης το προσωπείο

κι αρνήθηκες το γέλιο να γνωρίσεις.

Ναι εσύ πέθανες νωρίς.

Της δυστυχίας ντύθηκες τον μανδύα

κι έχεις χαράξει και πορεία

και θέλεις μέσα στο σκοτάδι σου

και των άλλων τα βήματα να οδηγείς

για να σιγουρέψεις τη θυσία…

 

της Άννας Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!