Κραυγάζω εν θερμώ

28.12.2015

 

Δεν μοιάζει ήχος υποτονικός

κάθε άλλο θα έλεγες

αντί βουβός

Θα του έδινα ορισμό

κατεύθυνσης αριστερής

 

Συνήθεια καταγωγής παλιάς

από άνθρωπο δεσμώτη

μιας σπηλιάς

Αντίθετο μα και κοινό το σήμερα

Με τις πλατωνικές διηγήσεις

 

Να το εικονίσω αδύνατο

ένας λαιμός μονάχος του

στο τέντωμα του χρόνου;

Είναι ανοιχτός μα και κλειστός

πάντα ζεστός

 

Παίρνω σχοινί των καραβιών

δαγκάνες πλήθους καβουριών

να με πονέσω

Κραυγές να ρίξω στη στεριά

γιατί του κύματος την αύρα

δεν αντέχω.

 

Κι όταν η ανάσα μου λυγάει

γίνεται λιώμα υπομονής

ένα μου μένει

να γίνω δούλος της σιωπής

που βροντερή

χαράκωμα στα πέλαγα θα δίνει

 

Εμπνευσμένο από τον πίνακα της Δήμητρας Δήμου “Crave”

Crave

 

_

γράφει η Αλεξάνδρα Στελλάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    [….Κι όταν η ανάσα μου λυγάει

    γίνεται λιώμα υπομονής

    ένα μου μένει

    να γίνω δούλος της σιωπής

    που βροντερή

    χαράκωμα στα πέλαγα θα δίνει….]

    Συγκλονιστικοί στίχοι!!!θαυμάσιο ποιημα!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου