Κραυγή

22.05.2016

earth_b

22 Απριλίου - Παγκόσμια ημέρα της Γης
Σκόρπιες σκέψεις και δυο λόγια για τον πολύπαθο πλανήτη μας


Μάνα γη, εσύ που κρατάς στα σπλάχνα σου το νόημα της ζωής.
Εσύ, που γίνεσαι ο τροφοδότης ενός αχάριστου -δυστυχώς- κόσμου.
Εσύ, που από τα σπλάχνα σου προσφέρεις “ύδωρ”
Εσύ, που ομορφιά χαρίζεις στην άχαρη ζωή μας με τα δάση,
τα δέντρα, τα λουλούδια.
Εσύ, που “ποδοπατιέσαι” μεταφορικά και κυριολεκτικά αγόγγυχτα.
Εσύ, που είσαι γεμάτη “πληγές” που χέρια λατόμων άφησαν να χάσκουν στον ήλιο.
Εσύ, που ανοίγεις την αγκαλιά σου για να κρύψεις τρισεκατομμύρια τόνων αποβλήτων κάθε χρόνο.
Εσύ, που κρατάς ευλαβικά το σπόρο της ζωής και τ’ απομεινάρια του θανάτου.
Εσύ, Μάνα γη.
Μπορείς να βροντοφωνάξεις από μέρους μας μια τέραστια συγγνώμη
στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας, γιατί εμείς οι “σοφοί” δεν σταθήκαμε άξιοι να διαφυλάξουμε εσένα που τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας μας δάνεισαν;
Μπορείς να τους πεις πως ο τόπος που θα μεγαλώσουν και θα γεράσουν νομοτελιακά δεν θα μοιάζει σε τίποτε με τον κόσμο των δικών μας παιδικών χρόνων;
Μάνα γη, σε ευχαριστώ που με ανέχεσαι ακόμα.
Ευχαριστώ που θα διαβιβάσεις τη συγγνώμη μας στο “μέλλον” του κόσμου.

-

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βροντή

Βροντή

Αθήνα Απαυδισμένοι άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Αναμένονταν κινητοποιήσεις για το δημοψήφισμα με επίκεντρο την Πλατεία Συντάγματος. Αεροδρόμιο Μακεδονία «Σας μιλάει ο κυβερνήτης από το πιλοτήριο του αεροσκάφους. Αυτή είναι μια πτήση μη καπνιστών. Θερμοκρασία εδάφους...

Σκοτεινή εγγύτητα

Σκοτεινή εγγύτητα

Περπατούσε στο δρόμο σκυφτός, καταβεβλημένος. Ήταν απόγευμα και πριν από λίγη ώρα είχε βγει από το εξαώροφο κτίριο που στεγάζονταν τα γραφεία της εταιρείας που δούλευε. Στο κεφάλι του συνωστίζονταν σκέψεις βαριές, ετερόκλητες, που όλες τους συνηγορούσαν σε μια...

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Αχρείαστοι ήρωες

Αχρείαστοι ήρωες

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πάλι ξύπνησα μέσα στην αγκαλιά της μαμάς μου κι είναι ακόμα νύχτα νομίζω. Την αγαπάω τη μαμά μου πολύ αλλά τις τελευταίες μέρες που φύγαμε από το σπίτι και είμαστε σ’ αυτό το υπόγειο δε με αφήνει να κοιμηθώ καλά το βράδυ. Όλο με...

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

Τζέπε και Αζόρ

Τζέπε και Αζόρ

Είχαμε έναν σκύλο που τον λέγαν Αζόρ. Ο καημένος πίσω από την καγκελόπορτα της διπλανής μονοκατοικίας, με κολάρο, πιστός φύλακας του ηλικιωμένου ζευγαριού που κατοικούσε στο παλιό δίπατο σπίτι. Κάθε φορά που μας έβλεπε κουνούσε χαρούμενα την ουρά του, μιας και μας...

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Ούτε οι κατασκοπίες μού αρέσουν – χρειάζεται κάποιος να έχει μεγάλες αντοχές, τόσο σωματικές όσο και ψυχικές για ένα τέτοιο μπλέξιμο- ούτε μυστήρια και οι ίντριγκες, τα μαχαιροβγάλματα και τα τρομοκρατικά κτυπήματα πίσω από κατεβασμένες κουκούλες και οδοφράγματα από...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Δυνατή η κραυγή σου αγαπημένη μου Χρυσούλα! Μα θα πρέπει να ενώσουμε τις φωνές ολάκαιρου του πλανήτη και να τις κάνουμε πράξεις και τρόπο ζωής!!! Την αγάπη μου, καλό απόγευμα!!!

    Απάντηση
  2. Πλοκαμακη Χρυσουλα

    Αγαπημενη μου Σοφια,

    Σε ευχαριστω πολυ για το ομορφο σχολιο σου.
    ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ενα χελιδονι δεν φερνει την ανοιξη…Ας κανει καποιος την αρχη…Ας ακουστει η κραυγη κι ας μην εχει ουτε αντιλαλο…Που ξερεις? Ισως να γινει καποτε η αρχη πριν ειναι πολυ αργα…..

    Αγαπω σε….
    Ομορφα να περνας…..

    Απάντηση
  3. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Κραυγάζεις και μόνο η Γη που σε ακούει πονάει και το βλέπουμε αυτό από πολλές αντιδράσεις της. Μα αν δεν ξεσηκωθούμε όλοι εναντίον αυτών που την πληγώνουν δεν γίνεται τίποτα. Ωραία κείμενα μόνο θα γράφουμε, σαν τούτο το δικό σου και πέραν τούτου ουδέν…

    Απάντηση
  4. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πόσα θα αντέξει ακόμη αυτή η μάνα γη…

    Το κείμενό σου ένα μάθημα για όλους μας …

    Απάντηση
  5. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Καλησπέρα αγαπημένη μου Λένα,

    Το ξέρω… Πέραν της γης άπαντες κωφεύουμε… Μόνο η κραυγή θα μείνει…Αλοίμονο στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας…
    Σε ευχαριστώ πολύ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Καλό σου βράδυ!!!!!

    Απάντηση
  6. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Καλησπέρα καλή μου Έλενα,

    Πόσο στ’ αλήθεια πόσο? Κάθε μέρα της δένουμε τη θηλιά πιο σφιχτά…Μόνο που ξεχνάμε ΕΝΑ…. Τα ίδια τα εγγόνια μας και τα παιδιά μας πνίγουμε στο βωμό της όποιας ανάπτυξης (?) και της ωχαδελφικής μας νοοτροπίας….

    Καλό σου βράδυ κι ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για το σχόλιό σου..που ποτέ δεν παραλείπεις να μου χαρίζεις…
    (όπως η Λένα μας και η Σοφία μας!)

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου