earth_b

22 Απριλίου - Παγκόσμια ημέρα της Γης
Σκόρπιες σκέψεις και δυο λόγια για τον πολύπαθο πλανήτη μας


Μάνα γη, εσύ που κρατάς στα σπλάχνα σου το νόημα της ζωής.
Εσύ, που γίνεσαι ο τροφοδότης ενός αχάριστου -δυστυχώς- κόσμου.
Εσύ, που από τα σπλάχνα σου προσφέρεις “ύδωρ”
Εσύ, που ομορφιά χαρίζεις στην άχαρη ζωή μας με τα δάση,
τα δέντρα, τα λουλούδια.
Εσύ, που “ποδοπατιέσαι” μεταφορικά και κυριολεκτικά αγόγγυχτα.
Εσύ, που είσαι γεμάτη “πληγές” που χέρια λατόμων άφησαν να χάσκουν στον ήλιο.
Εσύ, που ανοίγεις την αγκαλιά σου για να κρύψεις τρισεκατομμύρια τόνων αποβλήτων κάθε χρόνο.
Εσύ, που κρατάς ευλαβικά το σπόρο της ζωής και τ’ απομεινάρια του θανάτου.
Εσύ, Μάνα γη.
Μπορείς να βροντοφωνάξεις από μέρους μας μια τέραστια συγγνώμη
στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας, γιατί εμείς οι “σοφοί” δεν σταθήκαμε άξιοι να διαφυλάξουμε εσένα που τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας μας δάνεισαν;
Μπορείς να τους πεις πως ο τόπος που θα μεγαλώσουν και θα γεράσουν νομοτελιακά δεν θα μοιάζει σε τίποτε με τον κόσμο των δικών μας παιδικών χρόνων;
Μάνα γη, σε ευχαριστώ που με ανέχεσαι ακόμα.
Ευχαριστώ που θα διαβιβάσεις τη συγγνώμη μας στο “μέλλον” του κόσμου.

-

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!