Κυνηγώντας χίμαιρες

7.02.2015

 

 

Την είδες να κινείται στο χώρο και μέτρησες τις γρήγορες ανάσες που προκάλεσε το πέρασμα της. Άνοιξες τα ρουθούνια σου διάπλατα και εισέπνευσες το άρωμα του κορμιού της. Το άφησες να αγκαλιάσει τη στιγμή που τα βλέμματα σας συναντήθηκαν. Ήξερες πως δεν θα έβγαινες ποτέ πια ο ίδιος από εκείνο το χώρο. Ο έρωτας σε είχε βάλει στόχο και σου θύμισε την αίσθηση της ταραχής όταν εμφανίζεται.

Πρώτα ήρθε η έξαψη. Ένιωσες το αίμα σου να κυκλοφορεί γρηγορότερα, τις φλέβες σου να πετάγονται από την ένταση και το μυαλό σου να προβάλει εικόνες αισθαντικές. Πλημμύρισες από την ανάγκη να την ξαναδείς, να την ξανακούσεις, να σιγουρευτείς πως όσα αισθάνθηκες δεν ήταν φευγαλέα πεταρίσματα της καρδιάς.

Ύστερα ένιωσες την έκσταση. Τη δίψα να βιώσεις όσα σκέφτηκες, όσα είπες. Υποσχέθηκες βόλτες αξέχαστες, νύχτες αξημέρωτες και πρωινά για δύο. Λάτρεψες την ιδέα του έρωτα. Του έδωσε πρόσωπο, μορφή, όνομα. Νόμιζες πως τον κατέκτησες με υποσχέσεις.

Ώσπου τέλος ήρθε η σιωπή. Εσύ περίμενες την τόλμη να μιλήσει και εκείνη περίμενε εσένα να τολμήσεις. Οι εσωτερικές φωνές έγινα σιωπές και οι σιωπές έγιναν κραυγές, αναμένοντας έναν έρωτα που χάθηκε στις λέξεις.

Λέξεις που έκαναν τις μέρες όμορφες και τις νύχτες κολασμένες. Λέξεις υγρές σαν τα φιλιά που δεν δόθηκαν, ζεστές σαν τις αγκαλιές που δεν συναντήθηκαν, έντονες σαν τις ματιές που δεν έκαναν το χρόνο να σταματήσει. Λέξεις γεννημένες να προκαλέσουν επιθυμίες που γεννήθηκαν και πέθαναν πριν ακόμη γίνουν στιγμές.

Στιγμές που ξέφτισαν πριν προλάβουν να γίνουν αναμνήσεις. Αναμνήσεις που τσακίστηκαν γιατί δεν είχαν από κάπου να κρατηθούν. Κράτησες μόνο τον πόνο και τον χάρισες στον έρωτα. Πόνο για όσα είπες πως θέλησες αλλά δεν κυνήγησες ποτέ.

Αντίθετα κυνηγούσες μάγισσες που ποτέ δεν συνάντησες. Πάλεψες με χίμαιρες που εσύ δημιούργησες. Ύψωσες τοίχους που μόνος σου έχτισες. Επέλεξες να κάνεις το ταξίδι στην Ιθάκη σου πιο δύσκολο. Παραμύθιασες τον εαυτό σου πως ήσουν ένα ήρωας του έρωτα.

Έζησες την ψευδαίσθηση του γιατί φοβήθηκες να ανακαλύψεις την πραγματικότητα του. Αρκέστηκες στα ταξίδια του νου και άφησες την καρδιά να διψά για το πραγματικό χάδι. Έπεισες τον εαυτό σου πως στον έρωτα αξίζει η αναμονή. Ήθελες να περιμένεις την κατάλληλη στιγμή.

Τελικά ήρθε η στιγμή που σου άξιζε. Ο έρωτας έτρεξε μακριά από την αναβλητικότητα σου, τις κούφιες υποσχέσεις σου, τις ανούσιες λέξεις σου. Προτίμησε την ελευθερία του. Έκανε εκείνος το βήμα για σένα. Σε άφησε να χρεωθείς τα λάθη σου.

Εκείνος θρήνησε για το χρόνο που σπατάλησε, μάζεψε την περηφάνια του και άνοιξε πανιά ψάχνοντας άλλες Ιθάκες. Εκείνες τις νήσους που κατοικούν πραγματικοί εραστές και  αληθινά συναισθήματα. Οι σειρήνες των υποσχέσεων έγιναν μακρινό παρελθόν και οι συμπληγάδες του δικού σου έρωτα παλιές πληγές…

Την είδες ξανά μετά από καιρό στον ίδιο χώρο και άρχισες πάλι να μετράς ανάσες. Το άρωμα του κορμιού της ήταν ακόμη μεθυστικό. Τα ρουθούνια σου το αναγνώρισαν αμέσως. Βίωσες την ίδια εκείνη αίσθηση της πρώτης επαφής και ταράχτηκες όταν συνειδητοποίησες πως ένιωσες το ίδιο ευάλωτος στη θέα της.

Έβαλες στόχο να κατακτήσεις τον έρωτα από την αρχή. Αποφάσισες να τολμήσεις να ξεκινήσεις το ταξίδι του. Όμως ο έρωτας είχε ήδη τολμήσει να αλλάξει το δικό του. Είχε βάλει πλώρη για την αληθινή Ιθάκη του.

 

(πηγή εικόνας)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η Ποίηση στον κινηματογράφο

Η Ποίηση στον κινηματογράφο

- - γράφει η Βάλια Καραμάνου - Όταν η Ποίηση «εισβάλλει» στον χώρο της έβδομης Τέχνης προκύπτουν μικρά αριστουργήματα που συμπληρώνουν την μουσική, τις ερμηνείες και τα σκηνικά υπογραμμίζοντας κάθε καρέ της ιστορίας που λαμβάνει σάρκα και οστά. Παραθέτω μερικές μόνο...

Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν

Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν   Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν, είστε ηττημένοι. Ο φίλος σας είναι η αλλαγή. Η συμμαχία σας είναι το δίλλημα. Από το τίποτα, εσείς πρέπει να κάνετε το κάτι. Ωστόσο και το παντοδύναμο οφείλει να...

Ακούγοντας λογοτεχνία

Ακούγοντας λογοτεχνία

Σήμερα, όταν αναφερόμαστε στον όρο «λογοτεχνία» εννοούμε τα έντυπα βιβλία και ίσως να συμπεριλαμβάνουμε σε αυτά και τις ιστοσελίδες λογοτεχνικού περιεχομένου στο διαδίκτυο, τα ιστολόγια (blogs) συγγραφέων και τις πύλες εκδοτών ή πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Έτσι, τα...

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Σύμφωνα με το ενδιαφέρον άρθρο του Βαγγέλη Κανσίζογλου στο lavart.gr, "η απόλυτη χρονολόγηση συγκρότησης των ομηρικών επών είναι αδύνατη, εικάζεται ότι αυτά, στη μνημειώδη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, συντέθηκαν ήδη κατά τον 8o προχριστιανικό αιώνα, δηλαδή ακριβώς την...

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Είναι εξόχως αυθαίρετη η σκέψη πως η επιλογή και η ‘διαλογή’ μπορεί να λειτουργήσει θετικά μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Θαλασσινοί θρήνοι

Θαλασσινοί θρήνοι

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Η μοναξιά, το αναπόφευκτο του θανάτου και η πανίσχυρη Μοίρα είναι θέματα που απαντώνται συχνά στην λογοτεχνία και μάλιστα συχνά σε ειδυλλιακά φυσικά τοπία. Ίσως γιατί ο αφανισμός είναι κομμάτι της υπόστασής μας και κατ’ επέκταση της φύσης...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου