sunrise_b

Μικρός που είναι ο χώρος μου
μα το παράθυρο απέναντι θα ανοίξω.
Τριγύρω του είναι ο κόσμος μου,
ολάκερος στα χέρια μου χωράει να τον κρατήσω!

Κι απ’ το παράθυρο μπορώ μια δρασκελιά να κάνω
κι ας αγαπήσω κι ας χαθώ... σ’ όνειρο που δεν φτάνω!
Σαν ταξιδέψει η καρδιά και το μυαλό λουφάξει...
με κόκκινο ξημέρωμα η μέρα θα χαράξει!

Κι αν την αλήθεια της καρδιάς
στους χτύπους της ανταμώσω,
θα σμίξω τις αγάπες μου, αυτές που ο νους χωρίζει.
Θα τις φορώ κι όταν πονώ και δεν θα μετανιώσω...
που χόρτασα κι ας πόνεσα και που η καρδιά μ’ ορίζει!

 

_

γράφει η Σοφία  Ντούπη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!