Κύκλος

Δημοσίευση: 3.01.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

 

Κι αυτός ο αέρας δεν λέει να με πάρει
μόνο φυσάει χαρούμενος και κορδωμένος
και μου φωνάζει τραγουδιστά και περιπαικτικά
πως είμαι από καιρό χαμένος.
Σε άλλον κόσμο λέει πως περπατώ
και μια ζωή πως ονειροβατώ.
Αχ τι το θελα ο καημένος να του το εξομολογηθώ
τον ουρανό και τα σύννεφα πως θέλω να κοιτώ
για ξωτικά σαν και του λόγου μου να ψάχνω
και για μια απλωσιά στον ορίζοντα ο τρελός.
Κι αυτό το αθυρόστομο τζιτζίκι,
που ξέμεινε να τραγουδάει το καλοκαίρι
πως με πληγώνει σαν μου κρύβεται και κλαίει
πως με πληγώνει, που το ξέρει
του φθινοπώρου η βροχή πως θα το διώξει.
Πως με πληγώνει ο κύκλος, που αέναα αλλάζει
μες στη ζωή κι έναν θάνατο προστάζει.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Νερό σε Στέρνα

Νερό σε Στέρνα

Η έμπνευσή μου για ‘Σένα Είναι αστείρευτη,   Σα Νερό σε Στέρνα.   Η Στέρνα είμαι ‘γω,   Είσαι το Nερό.   Δροσίζομαι,   Μα  π ο τ έ  δεν  ξ ε δ ι ψ ώ.   _ γράφει η Παρασκευή...

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Περί δύναμης

Περί δύναμης

Στο φεγγαρόφωτο, μια επίκληση - να μου φανερωθείς και πάλι,  αποδεσμευμένη τούτη τη φορά από μετρημένες περηφάνιες.  Και να ’σαι, ήλιος στο σκοτάδι μου,  στο μάγουλό μου το ζεστό σου χέρι,  γυμνή, αναψοκοκκινισμένη.  Χάρη απελπισίας σού ζητάω - μείνε.  Μα εσύ, το...

Το Μαβί Παρεό

Το Μαβί Παρεό

Ναι,  Αλλ’ εκείνο το Παρεό, Που το θαλασσώνεις καμιά δεκαριά φορές τον χρόνο Δεσμεύοντάς το να ρουφά από μέσα σου  Tην αβάσταχτα περιχαρακωμένη αλμύρα -Μα να γλυκίζεται όσο τ ί π ο τ ε άλλο Που περιτέχνως ελάχιστα το υγραίνεις Και α ρ γ ά, α π ο λ α υ σ τ ι κ ά Σα...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Μάχη μου πολύ χαίρομαι που σου αρέσει σε ευχαριστώ πολύ!!! 🙂

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Πάντα όμορφα Άννα… όλα όσα γράφεις και μοιράζεσαι μαζί μας είναι πάντοτε τόσο όμορφα!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Πολύ χαίρομαι Σοφία που νιώθεις έτσι με τα γραπτά μου.Χαίρομαι και αισθάνομαι όμορφα κι εγώ 🙂 Να είσαι πάντα καλά σε ευχαριστώ πάρα πολύ!!!

      Απάντηση
  3. Έλενα Σαλιγκάρα

    Όλα ένας κύκλος Άννα! Όμορφο το ποίημά σου!

    Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη

    Σε ευχαριστώ πολύ Έλενα 🙂 Καλό βράδυ!!

    Απάντηση
  5. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Χόρτασα όμορφη ποίηση απόψε Μπράβο στις ποιήτριές μας

    Απάντηση
  6. Άννα Ρουμελιώτη

    Ευχαριστούμε πολύ Λένα!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου