Select Page

λάμψη

λάμψη

 

λάμψη

 

μες στη ζέστη θρυμματίζονται μυστικά οι νίκες

βήματα πνίγονται στη λάσπη κι ο αέρας κάτω

παράθυρα

οι κινήσεις που μας καλούν κι ο ήλιος

ένα κόσμημα σε συρρίκνωση

ξέρουμε τι μας κλονίζει

δεν υπάρχουν λάμψεις ή χέρια ή ονόματα

μόνο λουλούδια που καίνε και η ακοή των σφυγμών

ένα κεντρί είναι τα μάτια

η σκιά τους βυθίζεται

η μελωδία εγκαταλείπει

ύπαρξη απρόσωπη

η μνήμη

μυρωδιά από πολύτιμο αίμα

 

φήμη χρώμα ντροπή

 

είμαστε τέρατα που πεθαίνουν σε απίστευτα βράδια

η αμφιβολία μας ανταμείβει

το κλάμα

τα μυστήρια φύλλα

η αγκαλιά μας ασάφεια

οι φίλοι

εικόνες μέσα από σκούρα γυαλιά

ο χώρος εκεί

έπειτα περιπλάνηση

ανάμεσα σ’ αδέσποτα που μας γαβγίζουν

αγάπη μοναχική

καπνός

τα κορμιά που καίγονται

δίχως λάμψη

 

_

του Λουκά Λιάκου

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

1 σχόλιο

  1. Μαρμαρινού Περσεφόνη

    είμαστε τέρατα που πεθαίνουν σε απίστευτα βράδια

    πολύ δυνατό!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!