Λαχτάρα

14.09.2019

Στα όνειρά μου να κρυφτείς
κι απόψε περιμένω.
Το παραθύρι ανοιχτό,
με τρόπο να τρυπώσεις.
Ίσως, ως άνεμος θα μπεις,
ίσως σα λάμψη άστρου.
Σαν κόκκινη πανσέληνος
ίσως σκαρφαλώσεις,
απ’ το μπαλκόνι κρεμαστείς,
τα κάγκελα να λιώσεις και
στο κατώφλι σα σταθείς
στο νου μου να ορμήξεις:
‘’Κοιμήσου αγάπη μου.
Όσοι λαχταρούν,
δεν αμφιβάλλουν…’’
Το ηλιοβασίλεμά σου.

 

_

γράφει ο Γεώργιος Σταματόπουλος

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου