Λβ964

19.06.2015

βαγόνια πόνου
σε τρένο μίσους,
μουσείο σφαγής
ενθύμηση της λήθης
σε νέες αποστολές
σεβασμού ατμήλατου...

πρώτα δολοφονείται
η ανθρωπιά

Ακολουθήστε μας

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

Έρως

Έρως

Από την πλούσια γενιά του πατρός σου  Στην μίζερη μεριά της μητρός σου...   Πώς γίνεται να κάνεις τέτοιο σαματά  Όταν μπαίνεις στην ψυχή βαθιά, Να χτυπάς βαριά την καρδιά και το μυαλό  Το μόνο που μ΄ αφήνεις· τον αναστεναγμό.   Να τρέμω σαν το ψάρι, να...

21 σχόλια

21 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Καλημέρα Δήμο,

    και ο τίτλος από μόνος του πονάει…Τα βαγόνια αυτά έχουνε κραυγές απελπισίας στοιχειωμένες..

    Λίγοι στίχοι δυνατοί όπως πάντα.. παραπέμπουν σε τεράστια μάυρη και θλιβερή ιστορία…με ίχνος ανθρωπιάς..

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Βαγόνια του θανάτου …… καμία λήθη δεν ξεπλένει τη φρίκη…. πρώτα δολοφονειται η ανθρωπιά ….. Η ψυχική δύναμη των γραπτών σου Δήμο εδώ τεράστια!!

    Απάντηση
  3. drmakspy

    Ίσως πολλοί δεν καταλαβαίνουν τον τίτλο του ποιήματος…. Για αυτούς λοιπόν ας εξηγήσουμε ότι η Λβ (τύπος ατμομηχανής) 964 (αύξων αριθμός) ήταν η ατμομηχανή που έσυρε το πρώτο τραίνο με Εβραίους από Θεσσαλονίκη για τα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης….. Πικρό και δυνατό, καταγγελτικά κοφτερό στον στίχο…. Ταρακουνά την μνήμη…. Λίγα και μετρημένα λόγια ουσίας….

    Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Απλά υπέροχο!

    Απάντηση
  5. D.T.

    Λόγια,όχι του συρμού,για το ράγισμα πάνω στις ράγες.Δυστυχώς το τρένο αυτό ακόμα σέρνεται.Έξοχο,εύγε!

    Απάντηση
  6. Ale Ros

    Δεν μπορώ να πω ότι μου προκάλεσε κάποιο συναίσθημα.

    Ε.- Α. Φιλιππάκης

    Απάντηση
  7. Αθηνά Μαραβέγια

    Υποκλίνομαι με ρίγη πόνου, θύμισες πολλές από διαβάσματα, αφηγήσεις, ακούσματα, εικόνες… Και δυστυχώς, εξακολουθούμε να βρισκόμαστε σε τέτοια βαγόνια, πιστεύοντας πως το μέλλον μας χαμογελά…

    Απάντηση
  8. Βάσω Αποστολοπούλου

    Η διευκρίνιση του φίλου drmakspy (δεν ήξερα τι σημαίνει ο τίτλος του ποιήματος) έδωσε άλλη διάσταση στην (ούτως ή άλλως) πολύ δυνατή εικόνα που μου δημιούργησαν οι συμπαγείς στίχοι.
    Πολλά συγχαρητήρια Δήμο μου!

    Απάντηση
  9. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

    Την ίδια στιγμή που τα
    «βαγόνια πόνου
    σε τρένο μίσους….» , περνούσαν απ τα μάτια μου καθώς τα διάβαζα σε στίχους, με προορισμό την ψυχή μου, την ίδια ώρα τα βλέπω διαρκώς να περνούν κουβαλώντας μας τώρα όλους εκεί που
    «πρώτα δολοφονείται
    η ανθρωπιά».

    Ομολογώ τον συγκλονισμό μου!

    Απάντηση
  10. Λία Ράμου

    Δήμο υπέροχα εύστοχο.
    Φιλικά Λία Ράμου

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου