Λιμάνι ψυχών

21.12.2015

 

ship_refugees

 

Χθες κατέβηκα στο λιμάνι, ήθελα τόσο να περπατήσω, ν’ ανασάνω λίγο καθαρό αέρα, να δω τους ψαράδες με την πραμάτεια τους, να φύγω μακριά από τους τέσσερις τοίχους του σπιτιού. Κουράστηκα τα ίδια και τα ίδια, όλο δουλειές, παιδιά, μαγειρέματα, τίποτε διαφορετικό.

Το βλέμμα μου στράφηκε στα φώτα από τα καΐκια. Τέτοια ώρα φεύγουν για ψάρεμα, σκέφτηκα και κατηφόρισα προς το μέρος τους. Όσο πλησίαζα, τόσο δυνάμωναν οι φωνές και γίνονταν κραυγές.

Παραξενεύτηκα, άρχισα να τρέχω, ήθελα να φτάσω γρήγορα να δω τι γίνεται. Οι ψαράδες κουβαλούσαν στα χέρια τους «τη νυχτερινή ψαριά τους». Μάνες με μωρά, εξαϋλωμένους γέροντες, παιδιά απορημένα και κλαμμένα, παιδιά άψυχα ακουμπισμένα στο ψυχρό τσιμέντο, που νοτιζόταν από το βρεγμένο σωματάκι τους. Κι οι κραυγές των γονιών να διασχίζουν τον αέρα σαν βόμβες, μόνο που ο πόλεμος είναι μακριά και οι απώλειες δίπλα μας.

Έτρεξα να βοηθήσω μαζί με άλλους, η ώρα περνούσε και το κινητό άρχισε να χτυπά, από το σπίτι μ’ αναζητούσαν, δεν προλάβαινα ν’ απαντήσω, μόνο να σκέφτομαι το γυρισμό στο σπίτι και μια αγκαλιά σε όλους, χωρίς παράπονα, χωρίς γκρίνιες αυτή τη φορά…

 

_

γράφει η Φωτεινή Χατζηβασιλείου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ακόμα μια φορά…

Ακόμα μια φορά…

Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    πόσο απλά εξαφανίζονται τα προβλήματά μας…όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με τη βίαιη και σκληρή πραγματικότητα άλλων συνανθρώπων μας… Λίγα λόγια…ικανά να δώσουν ένα ταρακούνημα χωρις βέβαια να πρέπει να είναι η σύγκριση των προβλημάτων η επιθυμητή αντιμετώπιση των καταστάσεων…

    Απάντηση
  2. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πόσο απλά μας περιέγραψες την ιστρία σου και πόσο έντονα τη νιώσαμε…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου