Μάνα

16.06.2016

Με κράμα σπάνιο απ’ αγάπη, στοργή κι ένα σου χάδι,

με μεγάλωσες εσύ...

Τι κι αν αγκάθινα τα χέρια σου ήσαν στη ζωή,

σε μένα ήσαν βελούδινα, μετάξι στην υφή,

Κάθε που βράδιαζε, τ' αστέρι μετακόμιζε στο πρόσωπό σου,

ήσαν το δάκρυ που ακροβατούσε απ' τον πικρό καημό σου.

Τι κι αν συνέβαιναν σε σένα βάσανα και τρικυμία,

σε μένα στάζανε αγάπης στάλες, φιλιά ζεστά για προστασία...

Κάθε που νύχτωνε μες στο αγιάζι και την παγωνιά,

τον ήλιο έφερνες χωρίς φειδώ, με την ζεστή σου τη καρδιά.

Κάθε που πάλευα στα κύματα μες στου αγέρα τον θυμό,

εσύ ‘σουν το κατάρτι, το λευκό πανί κι η άγκυρα μες στον βυθό.

Καταβουίζουν οι ανέμοι, κι εσύ με την περίσσεια αγάπη που απλόχερα

προσφέρεις, δεν μένει παρά κάλμα... μπουνάτσα, όσο κι αν υποφέρεις...

Σε αδηφάγους δρόμους αν πλανιέμαι, δεκανίκια αν βαστώ,

ένα χέρι θα 'ναι πάντοτε δικό μου, ένα χέρι απαλό,

Μάνα είσαι εσύ,

σ' ευχαριστώ...

 

_

γράφει ο Δημήτρης Αλεξόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

Έρως

Έρως

Από την πλούσια γενιά του πατρός σου  Στην μίζερη μεριά της μητρός σου...   Πώς γίνεται να κάνεις τέτοιο σαματά  Όταν μπαίνεις στην ψυχή βαθιά, Να χτυπάς βαριά την καρδιά και το μυαλό  Το μόνο που μ΄ αφήνεις· τον αναστεναγμό.   Να τρέμω σαν το ψάρι, να...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Aριστούργημα …

    Πολλά και θερμά συγχαρητήρια!

    Απάντηση
  2. Spiros Makrigiannis

    Η συγκίνηση περίσσεια…. Εύχομαι να μπορεί να το διαβάσει όπως πρόλαβε η δική μου να διαβάσει ένα για εκείνη 20 μέρες πριν φύγει…

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχο μπράβο σας!!!!!!

    Απάντηση
  4. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ωδή στην πηγή της ζωής!
    ΕΥΓΕ………

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου