Μάνα

16.06.2016

Με κράμα σπάνιο απ’ αγάπη, στοργή κι ένα σου χάδι,

με μεγάλωσες εσύ...

Τι κι αν αγκάθινα τα χέρια σου ήσαν στη ζωή,

σε μένα ήσαν βελούδινα, μετάξι στην υφή,

Κάθε που βράδιαζε, τ' αστέρι μετακόμιζε στο πρόσωπό σου,

ήσαν το δάκρυ που ακροβατούσε απ' τον πικρό καημό σου.

Τι κι αν συνέβαιναν σε σένα βάσανα και τρικυμία,

σε μένα στάζανε αγάπης στάλες, φιλιά ζεστά για προστασία...

Κάθε που νύχτωνε μες στο αγιάζι και την παγωνιά,

τον ήλιο έφερνες χωρίς φειδώ, με την ζεστή σου τη καρδιά.

Κάθε που πάλευα στα κύματα μες στου αγέρα τον θυμό,

εσύ ‘σουν το κατάρτι, το λευκό πανί κι η άγκυρα μες στον βυθό.

Καταβουίζουν οι ανέμοι, κι εσύ με την περίσσεια αγάπη που απλόχερα

προσφέρεις, δεν μένει παρά κάλμα... μπουνάτσα, όσο κι αν υποφέρεις...

Σε αδηφάγους δρόμους αν πλανιέμαι, δεκανίκια αν βαστώ,

ένα χέρι θα 'ναι πάντοτε δικό μου, ένα χέρι απαλό,

Μάνα είσαι εσύ,

σ' ευχαριστώ...

 

_

γράφει ο Δημήτρης Αλεξόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ο πρόσφυγας

Ο πρόσφυγας

Ξεριζωμένος απ’ τον τόπο μου, απογοητευμένος απ’ τη ζωή, φεύγω για τόπους μακρινούς, για μια καινούργια αρχή. Μες στη βάρκα με τη τρικυμία ψάχνω μια ηλιαχτίδα σωτηρίας. Μάταια όμως. Του ανέμου τα φυσήματα και της θάλασσας τα ξεβράσματα  βγάζουν στην επιφάνεια σώματα....

Φυλακισμένη καρδιά

Φυλακισμένη καρδιά

Ο έρωτάς σου ένα φθηνό μαγαζάκι κόσμος μπαίνει βγαίνει κι εγώ σε μιαν άκρη να παρατηρώ: “πόσες καρδιές ακόμα θα προσπεράσεις  και θα σπάσεις στο διάβα σου;” Σε μιαν άκρη του μυαλού σου ευελπιστώ να βρίσκομαι κι εγώ ένα μονοπάτι τρέχω να βρω να χωθώ στην αγκαλιά σου να...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Aριστούργημα …

    Πολλά και θερμά συγχαρητήρια!

    Απάντηση
  2. Spiros Makrigiannis

    Η συγκίνηση περίσσεια…. Εύχομαι να μπορεί να το διαβάσει όπως πρόλαβε η δική μου να διαβάσει ένα για εκείνη 20 μέρες πριν φύγει…

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχο μπράβο σας!!!!!!

    Απάντηση
  4. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ωδή στην πηγή της ζωής!
    ΕΥΓΕ………

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου