Μάρτης του 2022

Δημοσίευση: 8.03.2022

Ετικέτες

Κατηγορία

Τούτο το Μάρτη, δεν θα φορέσω μάρτη.

γιατί δεν μοιάζει με τους άλλους που ‘ξερα.

Δεν κινδυνεύω να με κάψει ο ήλιος

αφού πολέμου σύννεφα τον σκέπασαν.

Ούτε γυαλιά θα χρειαστώ, δεν με τυφλώνει.

Μόνο από δάκρυα θολώνουνε τα μάτια μου.

Τούτο τον Μάρτη, δεν αισθάνθηκα τη μυρωδιά μιας πασχαλιάς.

Κάπου στη διαδρομή τη σκέπασε η οσμή καμένων πόλεων.

Κι ούτε αποδημητικά πουλιά δεν φάνηκαν.

Μονάχα σμήνη ανθρώπινα αποδημούν σε άλλες πατρίδες.

Τούτο τον Μάρτη, χώρο στα στήθη μου δεν βρήκε η χαρά

γιατί η οργή κι ο φόβος μέσα εκεί εγκαταστάθηκαν.

Μα ούτε παιδικές φωνές δεν άκουσα στη γειτονιά.

Μονάχα κλάματα παιδιών από καταυλισμούς και καταφύγια,

που εκκωφαντικές σειρήνες τους τρυπούν την αθωότητα.

Όλα μού μοιάζουν σαν να κρέμονται από μία κλωστή.

Μία λευκή κλωστή βαμμένη απ’ των πολλών την αθωότητα

Ή ίσως μια άλικη, από το αίμα στα γυμνά τα πεζοδρόμια.

Δεν θέλω να τις πλέξω τις κλωστές αυτές.

Τούτο τον Μάρτη, δεν θα φορέσω μάρτη.

 

_

γράφει η Κατερίνα Επιτροπάκη

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 20 – 21 Απριλίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 20 – 21 Απριλίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Αναίτια Ευθυμία

Αναίτια Ευθυμία

Πράξεις ολικές και αμαρτωλές, βλασφημίες και άνομες επιθυμίες μου, κείτονται εντός μου. Επιπόλαιες οι αναθεωρήσεις μου, κατά βάση γιατί επιβάλλονται. Ξεκινάω πάλι από την αρχή, μόνο για να βεβαιωθώ, πως οι αστερισμοί ανήκουν στους ουρανούς. Τα σφάλματά μου και ο...

Το σπαθί του Δαμοκλή

Το σπαθί του Δαμοκλή

Και ο δόλιος ο Δαμοκλής, Κάθεται και στοχάζεται Στου παλατιού την πόρτα Και μονός του καταριέται Τον άτιμο τον τύραννο, Που τον εκαταράστη. Και κάθε ώρα που περνά Το χρώμα η πορφύρα χάνει, και χρυσός την λάμψη, την απαράμιλλη, Και το φαΐ την γεύση του. Αφού του Άδη το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Το σπαθί του Δαμοκλή

Το σπαθί του Δαμοκλή

Και ο δόλιος ο Δαμοκλής, Κάθεται και στοχάζεται Στου παλατιού την πόρτα Και μονός του καταριέται Τον άτιμο τον τύραννο, Που τον εκαταράστη. Και κάθε ώρα που περνά Το χρώμα η πορφύρα χάνει, και χρυσός την λάμψη, την απαράμιλλη, Και το φαΐ την γεύση του. Αφού του Άδη το...

σε τρεις στροφές

σε τρεις στροφές

Πάνω στο παραθύρι ένας βασιλικός  κάποια κλωνιά από ζουμπούλια στο τραπέζι της κουζίνας Τα βήματα της μάνας άδεια Κοίταξα μέσα μου να τη βρω Πότε απόδιωξε από πάνω της τα μαύρα; Φόρεσε εκείνη τη φανταχτερή ρόμπα τη μόνη που είχε ξεμείνει σε κάποιο παλιό μπαούλο στο...

Η κανάτα

Η κανάτα

Μέσα σε ένα σκοτεινό ξύλινο κουτί Μια γυάλινη κανάτα με κρασί Αδειάζει σε μια τρύπια κούπα Που δεν θα γεμίσει ποτέ Χύνεται το κρασί πάνω στα θραύσματα Ποτίζει το ξύλο Σαπίζει και φυτρώνει βλαστός αναρριχητικός Λέγεται μίσος Τα φύλλα του ο θυμός Αν δεν ανοίξεις το...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Manos Manou

    Μπράβο σας!
    Η ποίηση τώρα μας χρειάζεται πιο πολύ από ποτέ.
    Δεν πίστευα ότι ο πόλεμος θα ξαναγίνει θέμα επίκαιρο.
    Δυστυχώς είναι πραγματικότητα.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου