Μάτια καθρέφτης

27.10.2017

Άλλη μια νύχτα απέραντη κι ατέλειωτη
εσύ έρχεσαι και φεύγεις σαν αόρατη σκιά
σκόρπιες οι λέξεις, απ’ το χρόνο ξεχασμένες
αραχνιασμένες στη βουβή μου μοναξιά

ραγισμένο γυαλί η καρδιά μου και τα όνειρά μου
κι εσύ κομμάτι απ’ τη ζωή μου σκορπισμένο
τη θλίψη πώς να την αντέξω και σε ποια γωνιά
της καρδιάς μου να κρυφτώ, σε ποιο δρομάκι ξεχασμένο

πώς να νιώσω την αυγή πως είμαι ζωντανή
ποιος θα ζεστάνει, ποιος θ’αγγίξει την καρδιά μου
τα δάκρυά μου ποιο χέρι θα σκουπίσει
πόσο ψυχρή στ’ αλήθεια είσαι μοναξιά μου…

_

γράφει η Ελένη Φλεμετάκη

Ακολουθήστε μας

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω

Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω, Θα θολώσω τα νερά της λιμνάζουσας θλίψης Θα κοπιάζω να βρω έναν λόγο χαράς    Πόσες φορές θα αρνηθείς να πεθάνεις, Ένα λουλούδι θα κόψεις, θα το μυρίσεις  Θέλεις να κλέψεις την ουσία, του παραπάνω εσύ για να ζήσεις.   Μια ώρα...

Γλυκό μου Άλγος

Γλυκό μου Άλγος

Δεν παραδόθηκα στον Έρωτα Σε αυτόν που σε τρελαίνει  Που σου βυθίζει το κορμί σε κόκκινη άμμο Που σε γεμίζει με αισθήσεις μυστήρια όμορφες Δεν έχω παραδοθεί  Στον έρωτα εκείνο που σου γεμίζει μακάβριο φως τις νύχτες  Και σε σκεπάζει σαν δειλινό τα πρωινά Δεν έχω...

Ίσως

Ίσως

Ίσως αν πονούσα λιγότερο, να μπορούσα να μιλήσω για τα μαχαίρια. Ίσως αν δεν ήξερα όσα ξέρω, να μαχαίρωνα κι εγώ με την κάθε ευκαιρία. Ίσως τα μαχαίρια να φτιάχτηκαν για τα χέρια μου, για να καταφέρω να μάθω τα όρια μου. Και ίσως το αίμα της πληγής, που αναβλύζει από...

Μικρό παιδί

Μικρό παιδί

Ήτανε χρόνια δύσκολα Άκουγα απ τη γιαγιά μου Ζήσανε περάσανε  Και ήταν τα δικά μου.   Ευχετήρια ψυχής  Που θελα να της δώσω Να γυρίσει πίσω ευθύς Χαλί για να της στρώσω.   Να συναντήσει έλεγε Τα Άγια Χώματά τους  Να προσκυνήσει ζήταγε Κάθε στιγμή κοντά τους....

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Ξεδιπλώνοντας την ήρεμη ηλιαχτίδα το ουράνιο τόξο διαπερνά  τη ραχοκοκαλιά μας. Δεν απέχουμε παρά έτη φωτός  από τους συντοπίτες μας και θέλγουμε την άσχετη σχετικότητα της σχέσης μας Αιώνιο Άπειρο και εμπορική συναλλαγή Το Τρεχούμενο είμαστε εμείς εσαεί και διαπρεπώς...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. ΝΙΚΟΣ ΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

    καλό και μελοποιήσιμο…αν επιτρέπει η δημιουργός το προσπαθούμε….

    Απάντηση
    • Ελένη Φλεμετάκη

      Σας ευχαριστώ πάρα πολύ….μέσα απ’την ψυχή μου…ιδιαίτερα γι’αυτό….με πάει πολλά χρόνια πίσω…είναι απ’αυτά που υπάρχουν στις κιτρινισμένες από το χρόνο σελίδες!!!!να είστε καλά,καλό μήνα…θα χαρώ πολύ!!!!!!!!

      Απάντηση
  2. ΝΙΚΟΣ ΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

    εδω το λινκ από μια πρώτη προσέγγιση…(υπάρχει και πιο ελληνικού ρυθμού προσέγγιση,ίσως τη στείλω αργότερα)… https://yourlisten.com/nik1964/VlMDUwOW#

    Απάντηση
    • Ελένη Φλεμετάκη

      Είμαι η πλέον αναρμόδια να μιλήσω,αλλά νομίζω πως η πρώτη προσέγγιση είναι η καλύτερη….σας ευχαριστώ πολύ…καλή σας μέρα!!!!!

      Απάντηση
  3. ΝΙΚΟΣ ΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

    στην τέχνη υπάρχει το αρέσει και δεν αρέσει…αν κρίνω από τον αριθμό ακροάσεων αρέσει το πρώτο μάλλον περισσότερο…για εμένα είναι ”παιδιά” ισότιμα….το πρώτο είναι πιο καθωσπρέπει και ρομαντικό και ταιριάζει περισσότερο στο πνεύμα της ιστοσελίδας…το δεύτερο είναι πιο λαϊκό και ”νταλκαδιάρικο”,δίνει δυνατότητες σε έναν αρμονίστα να αυτοσχεδιάσει (σαφώς περισσότερο απ’ότι κάνω εγώ) και φυσικά θα κάνει τον ποιητή να….ανατριχιάζει….για εμένα ευκολότερο εκτελεστικά και συνθετικά είναι το πρώτο…το δεύτερο θέλει ”ψυχή” και νταλκά…όποιο και αν αρέσει τελικά για μένα είναι ευχάριστο και ευχαριστώ που μου δώσατε ευκαιρία να δοκιμάσω και με τη δική σας ποίηση…(όποιος άλλος δημιουργός θέλει μελοποίηση ας μου το γνωστοποιεί μέσω email που το έχουν οι διαχειριστές και θα το δοκιμάζω)….

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου