Μέρα 2η, της Μάχης Τζουγανάκη

5.04.2016

Η σκέψη μου δε με αφήνει να ηρεμήσω στο κρεβάτι

Η θέα της θάλασσας γυαλίζει στα κλειστά βλέφαρά μου

Εκεί έξω ένα κύμα με περιμένει για κάποιο λόγο

Όνειρο εφιάλτης το ξέρω πως σίγουρα ήταν, το αρνιέμαι

Τα βιβλία το γράφουν καθαρά πως κάπως έτσι γεννιούνται

οι ψευδαισθήσεις μιας όασης όταν σε καίει ο ήλιος

Γυρεύω εκείνον τον ήλιο που διέρρηξε την ησυχία μου

Οι αποστάσεις ασφαλείας μου φαίνεται δεν υπήρξαν ισχυρές

Το κρεβάτι μου μυρίζει ψαρίλα, ένοχος νιώθω πως είμαι

Ο ήχος από έναν άγνωστο παφλασμό με μπερδεύει

Μήπως είμαι εγώ που έφυγα από εδώ και το αρνιέμαι;

Μες στο σκοτάδι απλώνω τα δυο μου χέρια και ψηλαφώ

Τούτο που αρπάζει η σκέψη, κοραλλένιο είναι και υδάτινο

Πρόσωπο προσωπείο φορώ σαν μάσκα δύτη κι αγνοώ

Πως κάπου κάπως κατά λάθος σε στεριά βούτηξα…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Κοριτσάκι μου γυρεύεις τον ήλιο που δίέρρηξε λες την ησυχία σου. Για ψάξε λίγο πιο προσεκτικά. Είναί νομίζεις ανάγκη να τον δείς, δεν τον νιώθεις που ήδη σε καίει;

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου

    “Οι αποστάσεις ασφαλείας μου φαίνεται δεν υπήρξαν ισχυρές”

    Κατά κανόνα δεν είναι, τουλάχιστον μέχρι να μας θωρακίσει η ζωή η ίδια – γι αυτό και πληγωνόμαστε τόσο συχνά και τόσο εύκολα, Μάχη μου…

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    […] Πρόσωπο προσωπείο φορώ σαν μάσκα δύτη κι αγνοώ

    Πως κάπου κάπως κατά λάθος σε στεριά βούτηξα… […]

    Πόσο μου αρέσουν ετούτες οι μέρες…η μία δραματικοτερη από την άλλη…. και τόσο αυθεντικές!!

    Απάντηση
  4. Ζωή Δικταίου

    Γράφε Μάχη, εκεί έξω θα υπάρχει πάντα ένας λόγος και πολλά κίνητρα. Γράφε, σε πείσμα του μπαγιάτικου κόσμου, γράφεις στ’ αλάτι καμιά φορά, μα έχει αξία, πίστεψέ με, ό,τι σε πληγώνει, μπορεί και να σε λυτρώσει, αν μη τι άλλο, σε μαθαίνει να πετάς ελεύθερη.

    Απάντηση
  5. Σοφία Ντούπη

    Αχ αυτή η θάλασσα στην 1 και τη 2 μέρα που σ’ έχει τυλίξει ολόκληρη τόσο δραματικά!!! Χωρίς να αφήνει φυσικά κι εμάς απ’ έξω που έχουμε πλανευτεί από τη δύναμη των λέξεών σου!!!Καλό βράδυ!

    Απάντηση
  6. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Επίτρεψέ μου ένα δεύτερο σχόλιο για κάτι που μού άρεσε ιδιαίτερα : ”αγνοώ πως κάπως κάπου κατά λάθος σε στεριά βούτηξα” ΠΌΣΟ πολύ θα πρέπει να πονάει κανείς μετά από ένα τέτοιο μακροβούτι αν επιζήσει βέβαια,- και ΑΝ κατάλαβα καλά -..

    Απάντηση
  7. Μάχη Τζουγανάκη

    Σας ευχαριστώ πολύ όλες για την παρέα. Λένα έχουμε μέρες ακόμα… Κ.Βάσω καμιά φορά οι αποστάσεις ασφαλείας μας μας κάνουν ζημιά, Αννα η αυθεντικότητα είναι μονόδρομος για μένα το ξέρεις, Ζωή με διαβάζεις τόσο καλά…με προβλέπεις..εξίσου…, Σοφία μου η θάλασσα τυλίγει καμιά φορά μα δε θα μας πνίξει αυτό στο υπόσχομαι…

    Καλό ξημέρωμα…

    Απάντηση
  8. Χριστίνα Σουλελέ

    “Γυρεύω εκείνον τον ήλιο που διέρρηξε την ησυχία μου” Ο ήλιος όπως και να τον δει κάποιος, φωτοδότη ή διαρρήκτη, πάντα τον έχουμε ανάγκη. Κι εκεί που λέμε πως βουτήξαμε σε στεριά, τσουπ, μας σηκώνει ψηλά! Εντυπωσιασμένη Μάχη!

    Απάντηση
  9. Πόπη Κλειδαρά

    Είναι από τα πολύ ωραία μπερδέματα του νου και της ψυχής… Με συνεπήρε Μάχη!

    Απάντηση
  10. vaso kostoglou

    Κάθε φορά που ο πατέρας μου αρμάτωνε τα δίχτυα του, τα χέρια του γέμιζαν πληγές μα εκείνος καρτερούσε τη μέρα που θα ανοιχτεί στη θάλασσα, για να τις γιατρέψει στο αλάτι.Άλλες φορές πάλι τα δίχτυα ανέβαζαν κοράλλια από το βυθό και αυτά πάλι του πλήγωναν τα χέρια στην προσπάθεια του να τα ξεμπλέξει. Θυμάμαι όμως με πόση χαρά μας έδειχνε κομμάτια από αυτούς τους περίτεχνους θησαυρούς της θάλασσας.

    Απάντηση
  11. Μάχη Τζουγανάκη

    Βάσω μου η θάλασσα φέρνει πάντα δώρα. Κι ο πατέρας σου το ήξερε το μυστικό της και το κληρονόμησες.
    Αγαπώ αυτές τις μνήμες να ξέρεις. Ναι η θάλασσα δίνει δώρα. Και εδώ απο την πρώτη μέρα κιόλας μια άκρως ερωτεύσιμη θάλασσα καλεί…προσκαλεί και προκαλεί….

    σε ευχαριστώ για το πολύτιμο μοίρασμα…
    την καλησπέρα μου

    Απάντηση
  12. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ ωραία και η 2η μέρα, Μάχη.
    Δυνατοί οι στίχοι σου κορίτσι!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου