Μαίρη Κόντζογλου – Πέρα από τα Παλιά Ασήμια

16.12.2015

σχόλια

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

εκδόσεις ΜETAIXMIO

 

 

ΜΑΙΡΗ ΚΟΝΤΖΟΓΛΟΥ
ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΑΣΗΜΙΑ
μυθιστόρημα
Σειρά: Ελληνική πεζογραφία

 

Το τρίτο και τελευταίο μέρος της επιτυχημένης τριλογίας των Παλιών Ασημιών.
Καισάρεια, Μερσίνα, Πειραιάς, Θεσσαλονίκη: η πορεία του ξεριζωμού, ο επώδυνος δρόμος της προσφυγιάς των Ελλήνων της Μικρασίας θα συνδεθεί με την τελευταία πράξη του δραματικού έρωτα της Σεβαστής Χατζηαβράμογλου με τον Έλμερ Αλεξάντερ Κάρτερ.
Τραγικά αδιέξοδα, αποφάσεις ζωής και θανάτου, αιματοβαμμένες συγκρούσεις θα αναδείξουν τη βαθύτερη ουσία της αγάπης αυτού του ζευγαριού η οποία θα κληθεί να διασώσει τη συνέχειά της…
Εκμηδενίζοντας τις αποστάσεις, υπερβαίνοντας τις επιταγές της Ιστορίας, η αγάπη αυτή, ογδόντα χρόνια μετά, θα ενώσει δύο ανθρώπους την Έλσα και τον Άλεξ από δύο τόσο διαφορετικούς κόσμους που θα έλεγε κανείς πως ούτε μια κοινή ματιά δεν θα μπορούσαν να ρίξουν στο λαξευμένο στον βράχο μοναστήρι της Παναγιάς που χαμογελάει, στην απόκοσμη Μόνη των Παλιών Ασημιών…

Η Μαίρη Κόντζογλου γεννήθηκε, μεγάλωσε και συνεχίζει να μεγαλώνει στη Θεσσαλονίκη. Έχει σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και έχει εργασθεί σε μεγάλες ελληνικές εταιρίες, με αντικείμενο πάντα την Επικοινωνία.
Έχει εκδώσει τα μυθιστορήματα: Το Μέλι το Θαλασσινό (2008) , Περπάτα με τον άγγελό σου (2009), Οι μεσημβρινοί της ζωής (2011), τριλογία που αποτελείται από τα βιβλία: Στους ήλιους του έρωτα, Στα φεγγάρια της αλήθειας, Στη Γη της Αγάπης, και Χίλιες ζωές απόψε (2013). Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο επίσης κυκλοφορούν: Τα Παλιά Ασήμια (2014) και Μια Προσευχή για τα Παλιά Ασήμια (2015).

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Δείτε κι αυτά

H ιστορία

H ιστορία

Μ' έπιασε προχθές και του το είπα. Βάλε την υπογραφή λέω, βάλε και το γρόσι. Όχι μου λέει. Ο ουρανός από πάνω μας κεντούσε αστέρια, ο γαλαξίας άφριζε κι εσείς , είπε, αντί να κοιτάζετε ψηλά, ν' αγγίξτε τα αστέρια, θέλετε να χωθείτε κάτω από το χώμα,να δείτε τα ραδίκια...

Τί δουλειά

Τί δουλειά

Τί δουλειά έχω εγώ εδώ όλα ξένα κι ανοικεία πώς να φερθώ τί να είπω της καρδιάς μου ακούω έναν χτύπο «φύγε γρήγορα δεν ανήκεις εδώ όσο κι αν σ’ επαινούν όσο κι αν σε εκτιμούν δεν ανήκεις εδώ δύσκολο να μάθεις τώρα όσα έμαθαν μικροί όσα κι αν απέκτησες όσα κι αν τους...

Μεταφυσική συμπάθεια

Μεταφυσική συμπάθεια

Ήπιε την τελευταία γουλιά απ’ το ποτό της, σηκώθηκε απ’ το σκαμπό και προχώρησε προς τη μικρή πόρτα που βρισκόταν πίσω απ’ τη σκηνή. Ο Σωτήρης την βάστηξε απ’ το χέρι. -Πού πας; τη ρώτησε. -Πάω έξω για ένα τσιγάρο· θέλω να συγκεντρωθώ, απάντησε εκείνη. -Μην αργήσεις·...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου