Μαρία Γαρζώνη-Μαυρικίου – Ποτάμια

14.11.2015

 

 

Δελτίο τύπου

 

 

Μαρία Γαρζώνη-Μαυρικίου

Ποτάμια

Ελληνική πεζογραφία – διηγήματα

 

Νείλος | Πηνειός | Ινδός | Σηκουάνας | Τίβερης | Τίγρης


Οι ήρωες ακολουθούν τη ροή των ποταμών ή αντιστέκονται στη μοίρα που ορίζουν οι κοίτες τους. Άλλοτε αφήνονται στα μάγια των υδάτων τους ή, αν χρειαστεί, τα ξορκίζουν, για να επιβιώσουν. Κι άλλοτε πάλι, αντλώντας δύναμη από την αρχέγονη εξουσία τους, γεννούν τη ζωή πάνω στα νερά τους ή και επικοινωνούν με την πέρα όχθη από την ακροποταμιά της εδώ ύπαρξης.
Έξι ποτάμια, ιδιαίτερα γνώριμα στη συγγραφέα, που έζησε κοντά τους, διασταυρώνονται με ημέρες του 20ού αιώνα: από την Αίγυπτο της υπαίθρου κατά τη δεκαετία του ’40, την ελληνική επαρχία του ’50, το Πακιστάν του ’60, τον παρισινό Μάη του ’68, μια Ρώμη ακόμα νεορεαλιστική το ’70 κι έναν μακροχρόνιο πόλεμο στη Μέση Ανατολή το ’80.

Η Μαρία Γαρζώνη-Μαυρικίου γεννήθηκε το 1921 στην Αίγυπτο από Έλληνες γονείς ιταλικής καταγωγής. Στην πολύχρονη ζωή της ταξίδεψε και έζησε σε πολλές χώρες. Πόλεμοι και εξεγέρσεις συχνά καθόρισαν τις διαδρομές της. Το φθινόπωρο του 1940 το ξέσπασμα του πολέμου ματαίωσε την αναχώρησή της από την Αίγυπτο για σπουδές στην Αθήνα. Έτσι, με κύριο προσόν τη γλωσσομάθειά της - μιλάει πέντε γλώσσες -, έμεινε στην Αίγυπτο και εργάστηκε στα γραφεία της Εταιρίας της Διώρυγας, στο Πορτ Σάιντ.
Από την πόλη αυτή, μέτωπο του «πολέμου του Σουέζ», διέφυγε το 1956 με τα δύο παιδιά της, Δημήτρη και Πέτρο, προς το εσωτερικό της Αιγύπτου, όπου εργαζόταν ο άντρας της, Γιάννης Μαυρίκιος, πολιτικός μηχανικός. Όταν τέλειωσε ο πόλεμος, εγκατέλειψε οριστικά τον τόπο των παιδικών και νεανικών της χρόνων και εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στην Ελλάδα, όπου έμεινε από το 1957 μέχρι το 1963, οπότε και ακολούθησε στο Πακιστάν τον Γιάννη, που επιτηρούσε έργα στη Λαχώρη. Από την πόλη αυτή, μέτωπο του ινδο-πακιστανικού πολέμου του 1965, διέφυγε διασχίζοντας την έρημο Θαλ μέχρι το Αφγανιστάν. Οι περιπέτειες του δύσκολου αυτού ταξιδιού αποτελούν το υλικό ενός από τα πολλά ανέκδοτα αφηγήματά της. Επόμενη χώρα διαμονής η Λιβύη (1966-1967), με γεύση από τον πόλεμο των «Έξι Ημερών» αλλά και γυρίσματα στην αρχαία Κυρήνη για την πρώτη ταινία του γιου της Δημήτρη, στην οποία πρωταγωνιστούσε. Η συνεργασία μητέρας και γιου θα επαναληφθεί και σε επόμενες ταινίες στη Γαλλία, στην Ιταλία και στην Ελλάδα.
Μετά τη δικτατορία των συνταγματαρχών εγκαθίσταται με την οικογένειά της στο Παρίσι. Ο Μάης του ’68 γίνεται το καλωσόρισμα σε μια ακόμη ταραγμένη πατρίδα, όπου θα ζήσει επί δεκαοχτώ χρόνια, θα σπουδάσει Ιστορία της Τέχνης στη Σχολή του Λούβρου και θα αποκτήσει τη γαλλική υπηκοότητα.
Από το 1984 ζει στην Αθήνα.
Τα Ποτάμια είναι το πρώτο από τα έργα της που γίνεται βιβλίο.

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

6ο Διεθνές Φεστιβάλ Καστελλορίζου Πέρα από τα Σύνορα

6ο Διεθνές Φεστιβάλ Καστελλορίζου Πέρα από τα Σύνορα

Πλούσιο το πρόγραμμα παράλληλων εκδηλώσεων του 6ου Διεθνούς Φεστιβάλ Καστελλορίζου Πέρα από τα Σύνορα   Εκθέσεις φωτογραφίας και γλυπτικής, μουσικές ανάπαυλες και εκπαιδευτικές δράσεις για τα παιδιά του Καστελλορίζου θα πλαισιώσουν και φέτος το Διεθνές Φεστιβάλ...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

6ο Διεθνές Φεστιβάλ Καστελλορίζου Πέρα από τα Σύνορα

7ο Φεστιβάλ της Άμμου

Οι εκδόσεις Παράξενες Μέρες  και το λογοτεχνικό περιοδικό eyelands.gr  έχουν τη χαρά να σας προσκαλέσουν στο 7ο Φεστιβάλ της Άμμου που θα γίνει στο Ρέθυμνο, στις 20, 21 και 22 Αυγούστου του 2021.   Το θέμα του φεστιβάλ γι’ αυτό το καλοκαίρι είναι: «Χάπι Εντ» Οι...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου