Μαρία Πολυδούρη – Βαριά καρδιά

Δημοσίευση: 7.01.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Το ποίημα της Μαρίας Πολυδούρη για τον Γιάννη Ρίτσο,
όταν νοσηλεύονταν και οι δύο για φυματίωση, στην τρίτη θέση των απόρων του νοσοκομείου Σωτηρία, το 1928.

«Βαριά Καρδιά»

Πως με κυττάς έτσι γλυκά, νέο μου ανθάκι χαρωπό!
Δείχνεις όλες τις χάρες σου σε με και δε φοβάσαι;
Αχ! έχω την καρδιά βαριά… μα δε θα σου το πω
γιατί, κάλλιο ασυλλόγιστο κι’ ευτυχισμένο νά ‘σαι.

Πως με κυττάς έτσι γλυκά… συ, τόσο νέο και χαρωπό;
Τρέμει η καρδιά μου μια στιγμή σαν κάτι να προσμένω…
Αλί! έχω βάρος στην καρδιά. Μα δε θα σου το πω
γιατί, κάλλιο ασυλλόγιστο νά ‘σαι κ’ ευτυχισμένο.

Με τρώει η έγνοια να σταθώ κοντά σου μια στιγμούλα
και την καρδιά μου στη γλυκιά σου μελωδία να λούσω.
Με καίει ο πόθος, σκύβοντας πάνω σου σα βεργούλα
του φράχτη, τον τρελό παλμό της νιας σου ζωής ν’ ακούσω.

Τολμώ τ’ άσωτα χέρια μου κάποια στιγμή ν’ απλώσω
τα θελκτικά σου χρώματα στην όψη σου ν’ αγγίσω
μα κάτι, σα να μη μπορώ κει που είσαι να σε σώσω
κάνει βαριά τα χέρια μου κάτω να πέφτουν πίσω…

Για τη βιογραφία της κάντε κλικ εδώ.

Επιμέλεια κειμένου: Έλενα Κορδέλλα

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 25 – 26 Μαΐου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 25 – 26 Μαΐου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Ήρωες

Ήρωες

Πόσο ακόμη; Με περιβάλλει μια θάλασσα που ξεκίνησε στο στομάχι μου, είμαι δεκαοκτώ σήμερα και η τρικυμία συνεχίζει. Έχω όμως πάντα το κεφάλι στον ουρανό και αν βουτήξω, με ζεσταίνουν τα χέρια του ήλιου, είμαι δεκαοκτώ χρονών αλλά με κρατάνε ακόμη σαν παιδί. Λέω θα...

τρεις ξένες ιστορίες

τρεις ξένες ιστορίες

Α. Επέμενε η μάνα πως την περίμεναν Δεν έλεγε ποιοι Δε θα είχε σημασία Οι φρουροί την κοιτούσαν -ήξεραν πως δεν τους φοβόταν Έτσι, σαν πέρασε μέσα τους εκείνοι κοιτούσαν εκείνον τον άγγελο που ζωγράφιζε στον δεξί κίονα έναν Ερμή που αναρωτιόταν   Β. Οι εικόνες...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

τρεις ξένες ιστορίες

τρεις ξένες ιστορίες

Α. Επέμενε η μάνα πως την περίμεναν Δεν έλεγε ποιοι Δε θα είχε σημασία Οι φρουροί την κοιτούσαν -ήξεραν πως δεν τους φοβόταν Έτσι, σαν πέρασε μέσα τους εκείνοι κοιτούσαν εκείνον τον άγγελο που ζωγράφιζε στον δεξί κίονα έναν Ερμή που αναρωτιόταν   Β. Οι εικόνες...

Μέρες αργίας

Μέρες αργίας

Κυριακή των Βαΐων: Οι κλητοί – υποκριτικά -, στρώνουν χάμω, τις δάφνες του μετέπειτα θρήνου.   Μεγάλη Δευτέρα: οι θύρες κλείνουν αμετάκλητα για τις μωρές παρθένους.  Άραγε πόσα αμετάκλητα δεν συνειδητοποίησαμε ακόμη;  Και πόσα ακόμη μας περιμένουν;   Μεγάλη...

Ένα παιδί φαντάζεται…

Ένα παιδί φαντάζεται…

Ένα παιδί φαντάζεται με τρόπο ίσως τρελό και μακρινό, μα πάντα γι’ αυτό αληθινό, και πάντα ενθουσιάζεται. Μην τυχόν κανείς του πει πως αυτό δεν είν’ σωστό και συγχρόνως είν’ κουτό, γιατί πολύ θα πληγωθεί. Και αν κανείς ποτέ αναρωτηθεί γιατί το κάνει αυτό, τον μικρό...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου