Μελέκ

Έκατσε στο παγκάκι αναστενάζοντας με ανακούφιση. Τα πόδια του δεν συνεργάζονταν όπως άλλοτε αλλά σήμερα του έκαναν το χατήρι να τον πάνε μέχρι τη θάλασσα. Ήταν δεν ήταν δεκαπέντε χρονών όταν πρωτοείδε εκείνη την κοπέλα. Χάθηκε τόσο στο μπλε των ματιών της που απ’ την ταραχή του, έριξε τα ψάρια απ’ τα δίχτυα του πίσω στο νερό. Κοιτάχτηκαν κι οι δυο βάζοντας τα γέλια. Δεν μιλούσαν την ίδια γλώσσα αλλά οι καρδιές τους επικοινώνησαν μεμιάς. Όταν ήρθε η στιγμή να φύγει για τη χώρα της, του χάρισε ένα φιλί και τον έβαλε να της υποσχεθεί πως θα της στέλνει τα νέα του με τη θάλασσα. Μεγάλωσε, στα μάτια του φωλιάσανε ρυτίδες μα δεν έπαψε ποτέ να της γράφει. Δεν έλαβε καμιά απάντηση. Το μόνο που περίμενε όλα αυτά τα χρόνια ήταν ένα σημάδι πως είναι ζωντανή.

Σήμερα ήρθε να την ανταμώσει. Χθες βράδυ ονειρεύτηκε πως πέθαινε στην αγκαλιά της. Σηκώθηκε από το παγκάκι και πλησίασε την αφρισμένη θάλασσα. Δεκέμβρης μήνας και το κρύο ήταν τσουχτερό. Δεν υπήρχε ψυχή τριγύρω. Χωρίς σκέψη, έπεσε μέσα στο ταραγμένο νερό προσδοκώντας να ενωθεί μαζί της για πάντα. Η τελευταία του ανάσα έσμιξε με το μανιασμένο άνεμο φωνάζοντας τ’ όνομά της σ’ όλη την πλάση. Μελέκ!

 

_

γράφει η Αγγελική Μαρία Ψωμαδέλλη

Ακολουθήστε μας

Αναμνήσεις

Αναμνήσεις

Ο περιπτεράς απορημένος σηκώνει τα πρωινά ρολά του καταστήματός του, εκείνη στέκεται στη στάση του πρώτου πρωινού λεωφορείου. Βρέχει όμως, σταματά ένα διερχόμενο ταξί. Βρέχει και στέκεται αποσβολωμένη. Γράφει μάθημα το πρωί και ξενυχτά ευχαρίστως, διαβάζοντας. Θα του...

Τα λουλούδια φυτρώνουν στη στάχτη

Τα λουλούδια φυτρώνουν στη στάχτη

Δεν πρόλαβαν να σταματήσουν οι εκκωφαντικοί ήχοι των εκρήξεων και ο Αλεξέι είχε ήδη κουμπώσει τον επενδύτη και έτρεχε βάζοντας το κράνος προς το πυροσβεστικό όχημα – δεν έχει παιχνίδια στον πόλεμο, ο Μιχαήλ στην προχθεσινή βάρδια έκανε εφτά ράμματα που δεν φόραγε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Τα λουλούδια φυτρώνουν στη στάχτη

Τα λουλούδια φυτρώνουν στη στάχτη

Δεν πρόλαβαν να σταματήσουν οι εκκωφαντικοί ήχοι των εκρήξεων και ο Αλεξέι είχε ήδη κουμπώσει τον επενδύτη και έτρεχε βάζοντας το κράνος προς το πυροσβεστικό όχημα – δεν έχει παιχνίδια στον πόλεμο, ο Μιχαήλ στην προχθεσινή βάρδια έκανε εφτά ράμματα που δεν φόραγε...

Ευτυχισμένοι καιροί

Ευτυχισμένοι καιροί

Ο ροδώνας όλο και μεγάλωνε στο μεγάλο τετράγωνο παρτέρι που είχε στήσει με πολλή δουλειά και αγάπη ο πατέρας της. Στη μέση δέσποζε ένας μεγάλος φοίνικας σε σχήμα βεντάλιας και οι τριανταφυλλιές όλο και πετούσαν καινούρια φυλλαράκια μα και αγκάθια μαζί.  Ζούσε μόνη της...

Εκείνοι, της αντίπερα όχθης

Εκείνοι, της αντίπερα όχθης

Η Μίνα βιαζόταν. Δεν μπορούσε να περιμένει. Έκλεισε βιαστικά τα χαρτιά της. Προχώρησε προς την έξοδο. Έκλεισε με επιμέλεια την πόρτα και κλείδωσε σχολαστικά τρεις φορές. Κατεβαίνοντας την φρεσκοσφουγγαρισμένη αποβραδίς κοινόχρηστη σκάλα, ο ήχος του τηλεφώνου την έκανε...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου