Μελό

3.08.2016

musician_harp

Ο πληγωμένος μουσικός ένιωσε να τα χάνει και τα τέσσερα μετά τον απάνθρωπο χωρισμό του με την πολυαγαπημένη του μούσα, εκείνο το βροχερό πρωινό. Για την ακρίβεια, αυτή έφυγε αφήνοντας του ένα σημείωμα που έγραφε μόνο ''fuck you asshole''. Έχασε τη γη κάτω από τα πόδια του κι ο ουρανός σκοτείνιασε. Ένιωθε την έμπνευση του να σκονίζεται σαν άδειο σπίτι, τις μελωδίες του να λιώνουν σαν βούτυρο σε χαλασμένο ψυγείο, τη κουζίνα του να γεμίζει με άπλυτα πιάτα και το γάλα που έβαζε στον καφέ του να ξινίζει. Κι όλα αυτά παραμονές του σημαντικότερου πανελλήνιου ετήσιου μουσικού διαγωνισμού, όπου σκόπευε να στεφθεί θριαμβευτής, να κερδίσει τον τίτλο του καλλιτέχνη της χρονιάς και να ξεπληρώσει τα χρέη του, συμπεριλαμβανομένων και των 5 καθυστερούμενων ενοικίων, εισπράττοντας το μεγάλο χρηματικό βραβείο. Μάταια εκλιπάρησε την επιστροφή της. Άδικα ταπεινώθηκε γράφοντας γκράφιτι στους τοίχους της πόλης ''Σούλα, γύρνα πίσω, δεν θα σε δείρω ξανά''.

Άυπνος, άπλυτος, αξύριστος κι αναμαλλιασμένος εμφανίστηκε ενώπιον του αμείλικτου κοινού, στο κατάμεστο αρχαίο θέατρο, το βράδυ του μουσικού διαγωνισμού, δυο μέρες αργότερα. Μεσα σε εκκωφαντική ησυχία αγκάλιασε με πρωτόγνωρο πονεμένο πάθος την άρπα του και μετά από μια εισαγωγή ασυνάρτητων φαινομενικά βοκαλισμών κι αρπισμάτων, με τα οποία εξέφρασε πληθωρικά ευάλωτα τον νταλγκά του, τραγούδησε το αριστούργημά του, αφήνοντας άφωνους κοινό και κριτές.

''Στην αρχή με αγάπησε,
Στο τέλος με παράτησε,
Και μου ανέβηκε η πίεση
Από Σολ, σε Ρε δίεση…''

 

_

γράφει ο Νίκος Γιαννόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ακόμα μια φορά…

Ακόμα μια φορά…

Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Πολύ όμορφο!…Περιγραφικότατο..!Με χιούμορ…
    Μπράβο!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Ευτυχώς που υπάρχει και το χιούμορ για τέτοιους νταλκάδες. Ακόμα προσπαθώ να φανταστώ πώς μπορεί να ήχησε μέσα από μια άρπα ένα τέτοιο τετράστιχο…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου