Μες στο κουβάρι

10.02.2016

 

 

Σαν κουβάρι ξετυλίγεται η πόλη
και σαν μίτος μυστικός
κι αναταράζεται και βολοδέρνει
σαν ξεχασμένος κήπος, που
κάθε φύλλο απ΄τα κλαδιά του
αρχίζει και μαραίνει.
Και οι τύχες των ανθρώπων
ανακατωμένες
οι φλέβες από το αίμα ξεχασμένες
απρόθυμα να ξεδιπλώνονται τα χέρια
και η ψυχή να σέρνεται σαν μοιρολόι.
Ποιος ουρανός της στέρησε τα αστέρια;
Ποιος ήλιος κρύφτηκε
και πάλι προδομένος
σε σκοτεινούς παράδρομους
στην πόλη φάντασμα
με ζωντανούς-νεκρούς και αλλοπαρμένους;
Ποιο φως αντάριασε για μια στιγμή
μα ύστερα ξεθύμανε
και σφιχτά έκρυψε μέσα του
ετούτη την οργή;
Ποιο όνειρο πάλι αμαυρώθηκε
ποια προσδοκία ποιος σκοπός
ποια καρδιά θάφτηκε πάλι ζωντανή
και βούλιαξε ξέπνοη μες στην παλιά πληγή;
Μες στο κουβάρι πια μπλεγμένα
τόσα ερωτήματα αναπάντητα
και χιλιοειπωμένα
μες στο κουβάρι αυτής της πόλης
λυγμοί βουβοί οι απαντήσεις
και ατέλειωτοι χειμώνες.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Θάλασσα

Θάλασσα

Ώω θάλασσα θεά θεούς θεριεύεις θνητούς θρηνείς θύελλες θερίζεις σύμπαντα καθρεφτίζεις - Ώω θάλασσα θεά ορίζοντες κλωθείς, τους ουρανούς ποθείς πλανήτες σαγηνεύεις τα πάθη γαληνεύεις - Ώω θάλασσα Θεά θωρείς με μάτια γαλανά πλέκεις θεόρατα μαλλιά δοσμένα στου Αιόλου τα...

Κανένα παιδί δεν είναι ανήμπορο

Κανένα παιδί δεν είναι ανήμπορο

Σε εκείνον που πονάει πιο ηχηρά ζητούσαν από παιδί να σωπάσει. Σε εκείνον που πονούσε σθεναρά ζητούσαν συγνώμη αφού είχε σπάσει. Πράξεις ισοδύναμες με χτυπήματα και λόγια που τον έπνιγαν σαν κύματα ή τον ξέσκιζαν σαν θαλάσσια ζώα, της φαντασίας όλων μας αποκυήματα....

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    “…ποιο όνειρο πάλι αμαυρώθηκε, ποια προσδικία ποιος σκοπός,ποια καρδιά θάφτηκε πάλι ζωντανή και βούλιαξε ξέπνοη μες στην παλιά πληγή”
    Αχ βρε Άννα θαρρείς και διαβάζεις τις καρδιές των ανθρώπων όταν πονάνε!!!! ΥΠΈΡΟΧΟ.

    Απάντηση
  2. Σουλελέ Χριστίνα

    Αναπάντητα τα ερωτήματα πλεγμένα σε κουβάρι…
    Και μέσα σε αυτό το κουβάρι, η ψυχή παλεύει και πονά. Καλύτερα δε θα μπορούσες να τα γράψεις Άννα. Καλό βράδυ!

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Σαν από κουβάρι ξετύλιξες κι εσύ τις λέξεις και τις εικόνες και με το μίτο σου έφτιαξες ένα μαγικό αποτέλεσμα ένα μαγικό ποίημα! Την καλημέρα μου.

    Απάντηση
  4. Έλενα Σαλιγκάρα

    Ένταση και λυγμός το ποίημά σου Άννα μου. Την καλημέρα μου 🙂

    Απάντηση
  5. Ελένη Ιωαννάτου

    Μαζί τυλιγμένοι στο ίδιο κουβάρι, μαζί κρεμόμαστε ή κρεμασμένοι απ’ την ίδια κλωστή!!

    Πολύ όμορφο Άννα μου!!!

    Απάντηση
  6. Rea Zacharia

    Υπέροχο, Άννα.
    Κλωστές ο πόνος, οι λέξεις σου λύνουν τα κουβάρια.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου