Select Page

Μετερίζι

Μετερίζι

Μεράκι κέρασε απόψε ο καημός
Ποτό σε πίνω κι ανεβαίνει ο πυρετός
Γυρίζω πίσω και η σκέψη σου ξανά
Ξοπίσω τρέχει και θυμίζει τα παλιά

Χαρές που έσβησαν σαν ήλιος το πρωί
Καθώς ευχόμασταν να μην τέλειωνε η γιορτή
Να τρέξω θέλω με τη μνήμη στο κενό
Κι όμως πάλι να σε αφήσω δεν μπορώ

Ψυχή ολάνθιστη απ' ήχους που δονούν
Ενώ τα βράδια μας και ο έρωτας πονούν
Να δώσω θέλω τον καλύτερο εαυτό
Για να μπορέσω να σε σβήσω απ' το μυαλό

Ζυγαριά στην καρδιά δεν υπάρχει
Να μετράει τα δικά μας τα λάθη
Με χαμόγελο αυτή πάντα ορίζει
Του έρωτα το γλυκό μετερίζι
Και στη μάχη αυτή νικητής
Είναι όποιος δεν είναι κριτής
Παρά μόνο ένας απλός θεατής

 

_

γράφει η Σοφία Σκλείδα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Νίκος Φάκος

Μελισσουργώ, διαβάζω και γράφω. Σ' αυτά τα τρία αντίβαρα ακροβατώ και ζω στιγμές. Σ' αυτήν την πορεία βρέθηκα στην όμορφη οικογένεια του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net όπου φιλοξενούνται γραπτά μου. Πιστεύω ότι η δύναμη της γλώσσας έχει μία απειρίζουσα εντροπία και η γραφή είναι ο μοχλός που αποτυπώνει την ύπαρξή μας. Ίσως και τη ματαιοδοξία μας. Ζω στην όμορφη Κύμη και έχω ως το σημείο ισορροπίας μου τις δυο μου κόρες.

2 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Ζυγαριά στην καρδιά δεν υπάρχει
    Να μετράει τα δικά μας τα λάθη.
    Να μια φράση στην οποία βρίσκετε το κλειδί αυτού του κόσμου!!! Πολύ όμορφο το ποίημα σας!!! Την καλημέρα μου.

    Απάντηση
    • sofias70

      Σας ευχαριστώ πολύ!Καλή εβδομάδα να έχουμε!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!