Μην πατάτε τις ουρές…, της Μαριέλλης Σφακιανάκη – Μανωλίδου

10.05.2020

σχόλια

Το «Μην πατάτε τις ουρές» είναι μια συλλογή από κωμικοτραγικές στιγμές που ζει μια γυναίκα που έχει συγκεντρώσει στο εξοχικό της σπίτι μια ποικιλία από γάτες και σκύλους, το καθένα με τον δικό του χαρακτήρα και φυσικά τις δικές του κουτουράδες! Η γυναίκα μάλιστα είναι περιτριγυρισμένη από άλλα σπίτια με αυλές, επίσης με τετράποδους ενοίκους ή καταπατητές, επομένως έχει άφθονη τροφή να δώσει στον αναγνώστη. Απίθανα περιστατικά, γέλιο και συγκίνηση με συντρόφεψαν από την αρχή του κειμένου και η άμεση, πρωτοπρόσωπη γραφή δημιούργησε μια οικειότητα που με έκανε να νιώσω άνετα, σα να μιλούσα με δικό μου άνθρωπο που μοιραζόταν την καθημερινότητά του μαζί μου.

Κι όπως μετά από κάθε επίσκεψη ή κουβέντα με φίλους βγαίνεις (αρκετές φορές τουλάχιστον) καλύτερος, έτσι και η κυρία Μαριέλλη μου εξήγησε με τον δικό της «επιστημονικό» τρόπο πολλά πράγματα για τις γάτες, τους σκύλους αλλά και για τις μεταξύ τους επικοινωνίες. «Ένας σκύλος που σηκώνει το πόδι του και ψεκάζει κάθε λίγα μέτρα κι από ένα δέντρο, δεν κάνει άλλη δουλειά εκείνη τη στιγμή από το να μοιράζει τα μηνύματά του, την κάρτα του ας πούμε. Και τι μπορεί να λέει αυτή η κάρτα; Καταρχήν διαφημίζει τις σεξουαλικές του ικανότητες, ενώ συγχρόνως δηλώνει πως του ανήκει η περιοχή που ράντισε» (σελ. 55). Αμ οι γάτες, όταν βρίσκονται σε οίστρο; «Έτσι και δε βλέπουν γάτο στον ορίζοντα κι αρχίζουν ν’ ανησυχούν, όλες οι αρχαίες τραγωδίες μαζί δεν μπορούν να σκεπάσουν τον οδυρμό τους. Κι ο γάτος πάντοτε ακούγοντας αυτόν τον οδυρμό, θα τρέξει» (σελ. 57).

Η συγγραφέας κάνει κι εκείνη λάθη ως προς την ανατροφή και τη φροντίδα των ζώων, τα διορθώνει όμως και μαθαίνει από αυτά, διασκεδάζει με τα καμώματα απρόσκλητων και εξοικειωμένων πατουσοκατόχων, τα ψευτομαλώνει και δεν παύει να παρατηρεί στιγμή το περιβάλλον γύρω της και δίπλα της. Δείχνει αισιόδοξη και όσο γίνεται θετική, κάτι που φαίνεται από το υποδόριο χιούμορ της και τη σαρκαστική ματιά με την οποία αντιμετωπίζει δυσάρεστα ή ανεξήγητα περιστατικά. Για παράδειγμα, όταν κάποιος δε θέλει τα νεογέννητα κουτάβια του κατοικιδίου του, τα πετά στον κήπο του γείτονα κι αυτός στου αλλουνού: «…οι γείτονες, εκτός από χαρτιά, παίζουν με εκπληκτική δεξιοτεχνία ένα ακόμη πιο παράνομο παιχνίδι. Το Πέτα μου να σου πετώ…Σε μας πάντως, μέχρι ν’ αποκτήσουμε σκύλο, πέφταν βροχή οι γάτες κάθε Οκτώβρη. Τα κουτάβια πέφτουν συνήθως την άνοιξη» (σελ. 21). Παρακάτω, στη σελίδα 32, έχει πέσει σύρμα μεταξύ των γάτων ότι η γράφουσα συνηθίζει τον ευνουχισμό: «-Προσέξτε την αυτήν. Κόβει μπαλάκια»!

Οι μεταφορές και οι παρομοιώσεις που χρησιμοποιεί είναι καίριες και ευφάνταστες: «Έναν τιγρέ ταλαιπωρημένο αδέσποτο, ίδιος φαντάρος που δεν πρόφταινε να βγάλει τις αρβύλες του, ούτε καν να πλυθεί» (σελ. 31). Επιτομή μάλιστα της υφολογικής δεινότητας της συγγραφέως είναι το «Intemezzo» με τις φροντίδες και την περιποίηση που έκανε η συγγραφέας στις κότες που αποφάσισε ν’ αποκτήσει! Έριξα πάρα πολύ γέλιο και κατάλαβα πολλά πράγματα από την ιεραρχία αυτής της παραγωγικής μικροκοινωνίας που ούτε καν τα είχα φανταστεί!

Στο τέλος του βιβλίου η συγγραφέας καταγράφει με εύληπτο τρόπο τις δικές της σκέψεις και απόψεις ως προς τη ζωοφιλία, την ευθύνη ανατροφής ενός κατοικιδίου, τις αντιλήψεις όσων δεν απέκτησαν ή διαχωρίζουν τους σκύλους από τις γάτες (αγαπάμε όλα τα ζώα, δεν τα ξεχωρίζουμε) και πάρα πολλά άλλα.

Ο ξεβράκωτος Πάρις, η Τούτου, η Γκρέτα, η ρομαντική ιστορία της Τριστάνας και του Ιζόλδη, η ευγενική κοτούλα Κάκα, οι γλυκές τετράποδες που απαγορεύεται ρητά να μπουν στο σπίτι και παραμένουν στην αυλή, εξ ου και «αυλικές», ο προστατευτικός κόκορας Ιβάν, η άχαρη και ξερακιανή σκύλα Καραγιώργη, ο τρυφερός Κλεπτομανής, που με απίθανα ξεκαρδιστικό τρόπο φέρνει τους γείτονες πιο κοντά (-Δικό σας το πασούμι; -Όχι, μήπως όμως εσείς είχατε αυτήν τη φλοκάτη; ), η σωτήρια και ναζιάρα ποντικοκυνηγός Τζέην, ο γοητευτικός Αμπλαούμπλας που μέχρι και σε καλλιστεία έστειλε φωτογραφία του η αφεντικίνα του και πάρα πολλές άλλες φατσούλες μου κράτησαν απίθανη συντροφιά, με διασκέδασαν και μου έμαθαν πολλά για τον τρόπο επικοινωνίας μεταξύ τους, για τα αισθήματά τους και για τις επιθυμίες τους. Πρόκειται για ένα βιβλίο που αξίζει να αποκτήσετε και θα το βρείτε στις εκδόσεις Darygton.

Ακολουθήστε μας

Η Λέσχη των Άλλοθι, της Tami Hoag

Η Λέσχη των Άλλοθι, της Tami Hoag

Η Έλενα Έστες ανακαλύπτει ένα πτώμα κοντά στο ιπποφορβείο όπου εργάζεται στο Παλμ Μπιτς της Φλόριντα και ο ντετέκτιβ Τζέιμς Λάντρι από το Γραφείο του Σερίφη ερευνά την υπόθεση. Η νεκρή γυναίκα, όπως όλα δείχνουν, ήταν η ψυχή των κοσμικών πάρτι της περιοχής, μόνο που...

Για του Κόσμου τα Μάτια, του Βαγγέλη Γιάννου

Για του Κόσμου τα Μάτια, του Βαγγέλη Γιάννου

- γράφει η Άννα Δεληγιάννη - Τσιουλπά - Ένα δυνατό συγγραφικό ταλέντο, αναδεικνύει για άλλη μια φορά το νέο μυθιστόρημα του Βαγγέλη Γιάννου «για του Κόσμου τα Μάτια». Στις σελίδες του- που συναρπάζουν με τη συνεκτικότητα, την απέριττη λιτότητα και το συμβολισμό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου Πάνος Τουρλής

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Για του Κόσμου τα Μάτια, του Βαγγέλη Γιάννου

Για του Κόσμου τα Μάτια, του Βαγγέλη Γιάννου

- γράφει η Άννα Δεληγιάννη - Τσιουλπά - Ένα δυνατό συγγραφικό ταλέντο, αναδεικνύει για άλλη μια φορά το νέο μυθιστόρημα του Βαγγέλη Γιάννου «για του Κόσμου τα Μάτια». Στις σελίδες του- που συναρπάζουν με τη συνεκτικότητα, την απέριττη λιτότητα και το συμβολισμό...

Άγιο Αίμα, του Θοδωρή Παπαθεοδώρου

Άγιο Αίμα, του Θοδωρή Παπαθεοδώρου

Τι ρόλο έπαιξε η Τεργέστη στο προεπαναστατικό ζύμωμα, αν και κάτω από το αυστηρό βλέμμα του καγκελάριου Μέτερνιχ; Πώς φτάσαμε στην ανατίναξη στο Κούγκι και στον χορό του Ζαλόγγου; Γιατί ο Αλή πασάς των Ιωαννίνων ενόχλησε τελικά την Υψηλή Πύλη και πώς θα εκμεταλλευτούν...

Αργότερα, του Stephen King

Αργότερα, του Stephen King

Πόσο εύκολο είναι για έναν συγγραφέα να συνδυάζει με επιτυχία τον τρόμο, το υπερφυσικό στοιχείο και τη συγκίνηση στο μυθιστόρημά του; Όταν πρόκειται για τον μετρ του είδους, τον Stephen King, η απάντηση είναι αυτονόητη και για άλλη μια φορά το αποδεικνύει μέσα από το...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου