τοβιβλίο.net αυτή τη φορά χάνεται και ταξιδεύει μέσα στη ‘θάλασσα’ του Βασίλη Πουλημενάκου, ένα ποιητικό κείμενο γεμάτο εικόνες που διεγείρει όλες τις ανθρώπινες αισθήσεις, ακόμα και τις πιο κρυφές. Η ‘γλύκα’ συνδυάζεται με την ‘αλμύρα’ και το αποτέλεσμα είναι μια ερωτική παράκληση δοσμένη με αριστουργηματικά αφηγηματικό τρόπο που μοιάζει περισσότερο με πίνακα ζωγραφικής στα μάτια του αναγνώστη.

Μια θάλασσα

Χθες περπάτησα στα μέρη της. Σα να τη συναντούσα πρώτη φορά. Φορούσε ένα γαλάζιο φουστάνι. Με δαντέλα στο μπούστο. Τα χέρια της χάδια. Χαμόγελα τα μάτια της. Σύννεφα τα βλέφαρα. Που ανοιγοκλείνουν στον ουρανό. Με πήρε η αύρα του κορμιού της.

Με αγκάλιασε. Γλυκά στο πρώτο κύμα. Αφρός κύλησε πάνω μου. Το βλέμμα της είχε κάτι από φθινοπωρινό ψιλόβροχο. Που ανατριχιάζει, αλλά δεν ενοχλεί. Την έκλεισα στα χέρια μου.

Με πλάνεψε. Κάθε φορά αλλιώτικη. Πάντα δική μου όμως. Ένα ζεστό ταξίδι σαν καλοκαίρι. Στα πολύ βαθιά νερά της. Κι όταν είναι ήσυχη τη λατρεύω. Πιο πολύ τώρα που φουρτουνιάζει. Μοιάζει να εκστασιάζεται.

Συνήθως τα βράδια αγγίζω με τʼ ακροδάχτυλα τα πρώτα της ίχνη. Το πρωί στάλα στάλα γίνονται πληγές. Κι αυτές λατρεύω. Ό,τι είναι δικό της. Ζαφείρια σκαμμένα στο χώμα. Πύργοι στην άμμο. Φωνή στην έρημο. Ζωή από άγγιγμα.

Ξενύχτησα πάλι. Για όλα. Για την ίριδα στα μάτια. Για τη γεύση της. Για το φέγγισμα στις όχθες της. Βαριά ανάσα. Δροσιά χυμένη στη λίμνη. Ποτάμι στο στήθος. Έρωτας.

Τʼ αλάτι καίει στο λαιμό. Η γλύκα στα χείλη. Η δαντέλα φουσκωμένη. Τρικυμία. Καράβια τριγύρω. Εκείνη μέσα. Αυτή η νύχτα μένει. Μίλα μου. Μόνο απόψε. Γίνε για μένα. Όπως σε θέλω. Μια θάλασσα.

Η θάλασσα‘ έχει αναρτηθεί στο ιστολόγιο του Βασίλη Πουλημενάκου.

Διαβάζοντας κανείς τη ‘θάλασσα’ διαπιστώνει πως έχει ένταση παρά τη φαινομενική της ηρεμία. Δίνει την εντύπωση πως πρόκειται για ένα σκεπτόμενο μυαλό γεμάτο δονήσεις που βρίσκεται όμως σε ένα ήρεμο σώμα με τα μάτια του να ατενίζουν τον ορίζοντα…

Το έργο που παρουσιάζουμε σήμερα δεν είναι από εκείνα που αναλύονται εύκολα, ο κάθε αναγνώστης το εκλαμβάνει, το ερμηνεύει και το αφομοιώνει σύμφωνα με τα δικά του αισθητήρια αλλά και τις ξεχωριστές εμπειρίες που έχει καταγράψει στο θυμικό του. Γι’ αυτό και ο συγγραφέας επέλεξε να αφήσει το κείμενό του ελεύθερο να περιπλανηθεί μέσα στον καθένα από εμάς χωρίς να το αναλύσει περαιτέρω. Οι πιο πάνω τρεις λιτές γραμμές είναι αυτό που αποκόμισε τοβιβλίο.net διαβάζοντας το γλαφυρότατο δημιούργημα του Βασίλη Πουλημενάκου.

Ο Βασίλης Πουλημενάκος γεννήθηκε το 1967 στη Λευκωσία της Κύπρου. Κατάγεται από το Γύθειο Λακωνίας, ζει και εργάζεται στη Χαλκίδα. Είναι Πολ. Μηχανικός και ξεφεύγει γράφοντας ιστορίες και στίχους.  Συμμετείχε με το διήγημα «Νυχτερινή» στο πρώτο ελληνικό συλλογικό e-book με τίτλο “Δήγμα Γραφής”  όπως και με το διήγημα ” Δώδεκα Λουλούδια” στο  e-book “12/12/12 Οκτώ ιστορίες για μια πλατεία”, που κυκλοφορούν ελεύθερα από τις εκδόσεις OpenBook. Το διήγημά του «Το πέρασμα στη Νίσυρο» διακρίθηκε το 2009 στον 1ο διαγωνισμό διηγήματος του πολιτιστικού περιοδικού «Ως3». Το 2010 κατέλαβε την 4η θέση στον διαγωνισμό στίχου του δικτύου νέων δημιουργών ‘Μουσική Άμιλλα’, για “Το εισιτήριο“. Toν Φεβρουάριο του 2013 κυκλοφόρησε ο πρώτος δίσκος με τραγούδια με στίχους του κάτω από τον τίτλο “Μια κονδυλιά στην άμμο”. Είναι παντρεμένος με δύο παιδιά.