Στο χρωματιστό σύμπαν
της άδυτης ψυχής μου
μόνο σκιερές σκέψεις
μπορούν να ενοχλήσουν

Σκέψεις πικρές
και σκοτεινές
μακριά από τον ήλιο
της αλήθειας μου

Τολμούν να περιβάλλουν
το γαλαξία μου
και προσκολλημένες
σαν βδέλλες
την εισβολή
να επιχειρήσουν

Όσο προχωρούν
τόσο ο ήλιος μου
μολύνεται
από το μικρόβιο
που λέγεται οργή

Κι όσο οργίζεται
πικρένεται
Κι όσο πικρένεται
φουντώνει

Κι όσο φουντώνει
γίνεται φλόγα
Και η φλόγα
γίνεται έκρηξη

Μικροί ζωγράφοι
εκτοξεύονται
μέσα από φωτιά
και στάχτη

Προβάλλουν το πινέλο τους
και χρώματα εξαπολύουν
στο μαύρο τύραννο

Τίποτα δε σταματά
τους ταξιδιώτες ζωγράφους
λατρεύουν να δίνουν σχήμα
με το χρώμα τους
πνοή με τη ζωή τους

Μέχρι που το χρώμα
γίνεται παχύ
κι όταν παχαίνει
σκουραίνει
κι όταν σκουραίνει
οργίζεται…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!