Μικροί Ζωγράφοι

29.06.2015

 

 

Στο χρωματιστό σύμπαν
της άδυτης ψυχής μου
μόνο σκιερές σκέψεις
μπορούν να ενοχλήσουν

Σκέψεις πικρές
και σκοτεινές
μακριά από τον ήλιο
της αλήθειας μου

Τολμούν να περιβάλλουν
το γαλαξία μου
και προσκολλημένες
σαν βδέλλες
την εισβολή
να επιχειρήσουν

Όσο προχωρούν
τόσο ο ήλιος μου
μολύνεται
από το μικρόβιο
που λέγεται οργή

Κι όσο οργίζεται
πικρένεται
Κι όσο πικρένεται
φουντώνει

Κι όσο φουντώνει
γίνεται φλόγα
Και η φλόγα
γίνεται έκρηξη

Μικροί ζωγράφοι
εκτοξεύονται
μέσα από φωτιά
και στάχτη

Προβάλλουν το πινέλο τους
και χρώματα εξαπολύουν
στο μαύρο τύραννο

Τίποτα δε σταματά
τους ταξιδιώτες ζωγράφους
λατρεύουν να δίνουν σχήμα
με το χρώμα τους
πνοή με τη ζωή τους

Μέχρι που το χρώμα
γίνεται παχύ
κι όταν παχαίνει
σκουραίνει
κι όταν σκουραίνει
οργίζεται…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

6 σχόλια

6 Σχόλια

    • Νικολέττα Μπακατσέλου

      Σας ευχαριστώ για το επίσης “όμορφο” σχόλιό σας.

      Απάντηση
  1. Yιannâkos ô Êllηn

    Ονειρικόν όπως μιά παιδική ζωγραφιά!!!

    Απάντηση
    • Νικολέττα Μπακατσέλου

      Χαίρομαι που το βλέπετε έτσι. Σας ευχαριστώ.

      Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    έτσι είναι ναι…στη χρωματιστή μας ψυχή..γεννιούνται και εκείνα τα μάυρα χρώματα της οργής της πίκρας τα σκοτεινά… Και είναι δύσκολο στα χρώματα να καλύψουν το μάυρο.. Μα από την άλλη…δε μπορούμε να μην αφήνουμε και τούτο το χρώμα μέσα μας. Αρκεί να κρατάμε ισορροπίες αρμονικές…

    Απάντηση
    • Νικολέττα Μπακατσέλου

      Είμαι καινούργια στη σελίδα αυτή. Αυτό που διαπιστώνω και με κάνει να θέλω να μείνω , είναι αμεσότητα. Πόσο όμορφο είναι να γράφεις και να βλέπεις πως τελικά μετ έδωσες όσα ήθελες να μοιραστείς. Σας ευχαριστώ για το σχόλιό σας.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου