Μικροί Ζωγράφοι

29.06.2015

 

 

Στο χρωματιστό σύμπαν
της άδυτης ψυχής μου
μόνο σκιερές σκέψεις
μπορούν να ενοχλήσουν

Σκέψεις πικρές
και σκοτεινές
μακριά από τον ήλιο
της αλήθειας μου

Τολμούν να περιβάλλουν
το γαλαξία μου
και προσκολλημένες
σαν βδέλλες
την εισβολή
να επιχειρήσουν

Όσο προχωρούν
τόσο ο ήλιος μου
μολύνεται
από το μικρόβιο
που λέγεται οργή

Κι όσο οργίζεται
πικρένεται
Κι όσο πικρένεται
φουντώνει

Κι όσο φουντώνει
γίνεται φλόγα
Και η φλόγα
γίνεται έκρηξη

Μικροί ζωγράφοι
εκτοξεύονται
μέσα από φωτιά
και στάχτη

Προβάλλουν το πινέλο τους
και χρώματα εξαπολύουν
στο μαύρο τύραννο

Τίποτα δε σταματά
τους ταξιδιώτες ζωγράφους
λατρεύουν να δίνουν σχήμα
με το χρώμα τους
πνοή με τη ζωή τους

Μέχρι που το χρώμα
γίνεται παχύ
κι όταν παχαίνει
σκουραίνει
κι όταν σκουραίνει
οργίζεται…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

6 σχόλια

6 Σχόλια

    • Νικολέττα Μπακατσέλου

      Σας ευχαριστώ για το επίσης “όμορφο” σχόλιό σας.

      Απάντηση
  1. Yιannâkos ô Êllηn

    Ονειρικόν όπως μιά παιδική ζωγραφιά!!!

    Απάντηση
    • Νικολέττα Μπακατσέλου

      Χαίρομαι που το βλέπετε έτσι. Σας ευχαριστώ.

      Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    έτσι είναι ναι…στη χρωματιστή μας ψυχή..γεννιούνται και εκείνα τα μάυρα χρώματα της οργής της πίκρας τα σκοτεινά… Και είναι δύσκολο στα χρώματα να καλύψουν το μάυρο.. Μα από την άλλη…δε μπορούμε να μην αφήνουμε και τούτο το χρώμα μέσα μας. Αρκεί να κρατάμε ισορροπίες αρμονικές…

    Απάντηση
    • Νικολέττα Μπακατσέλου

      Είμαι καινούργια στη σελίδα αυτή. Αυτό που διαπιστώνω και με κάνει να θέλω να μείνω , είναι αμεσότητα. Πόσο όμορφο είναι να γράφεις και να βλέπεις πως τελικά μετ έδωσες όσα ήθελες να μοιραστείς. Σας ευχαριστώ για το σχόλιό σας.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου