Select Page

Μπερδεύοντας τα αξεδιάλυτα

Μπερδεύοντας τα αξεδιάλυτα

 

rose_book

Θολώνει η όραση, θολώνει κι η ζωή

Η λύπη χρωματίζει την ψυχή από το μέρος το πρόδηλο

Φεγγάρια έλαμψαν επάνω απ' το κεφάλι σου και χάθηκαν πάλι-

Όπως χάνονται τα υλικά και όπως σου 'ρχεται η φοβερή Ατυχία

Νιώθω να με προδίδουν οι συνήθειες μου

Με έκαναν να περιμένω κάτι που δεν ήρθε

Και η γραμματική που ακολουθώ είναι πια βάρκα που μπάζει

Ναυαγώ σε σκέψεις που ανήκουν στην παρακμασμένη μου νιότη

Να η κατάδυση στον εαυτό που κουράζω

Ό,τι παλιό στιλβώνεται και μέσα μου ξαναλάμπει

Υπερπήδησε τα εμπόδια- το Κακό που κλωτσάς επιστρέφει

Είναι θηρίο ο πόνος, είναι φωτιά ο καημός 

Κάτι ελληνικά ψελλίζω που ελπίζω να έχουν διάρκεια

Ο οίκος μου -ο μύθος μου, ο πόθος μου κι η ταπεινή προσευχή μου

Ακινητώ κι όμως σπινάρω σε μια ρίμα που ακροβατεί

Μανδύας η Ποίηση κι όποιος ενδύεται ευφυώς περιποιεί Καλοσύνες..

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου...

2 Σχόλια

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!