Μπερδεύοντας τα αξεδιάλυτα

16.01.2016

 

rose_book

Θολώνει η όραση, θολώνει κι η ζωή

Η λύπη χρωματίζει την ψυχή από το μέρος το πρόδηλο

Φεγγάρια έλαμψαν επάνω απ' το κεφάλι σου και χάθηκαν πάλι-

Όπως χάνονται τα υλικά και όπως σου 'ρχεται η φοβερή Ατυχία

Νιώθω να με προδίδουν οι συνήθειες μου

Με έκαναν να περιμένω κάτι που δεν ήρθε

Και η γραμματική που ακολουθώ είναι πια βάρκα που μπάζει

Ναυαγώ σε σκέψεις που ανήκουν στην παρακμασμένη μου νιότη

Να η κατάδυση στον εαυτό που κουράζω

Ό,τι παλιό στιλβώνεται και μέσα μου ξαναλάμπει

Υπερπήδησε τα εμπόδια- το Κακό που κλωτσάς επιστρέφει

Είναι θηρίο ο πόνος, είναι φωτιά ο καημός 

Κάτι ελληνικά ψελλίζω που ελπίζω να έχουν διάρκεια

Ο οίκος μου -ο μύθος μου, ο πόθος μου κι η ταπεινή προσευχή μου

Ακινητώ κι όμως σπινάρω σε μια ρίμα που ακροβατεί

Μανδύας η Ποίηση κι όποιος ενδύεται ευφυώς περιποιεί Καλοσύνες..

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

2 σχόλια

2 Σχόλια

Υποβολή σχολίου