Μπλε γραμμή

5.03.2017

blue-ganetsa

Μέρα ανοιξιάτικη λουλουδιασμένη
χτυπάει το τζάμι μου ο ήλιος
μα έχω φύγει από καιρό πολύ μακριά
με το βαρύ αμπέχονό μου
πήγα στον κόσμο των νεκρών
κι ας έχει τόση παγωνιά εδώ δεν με πειράζει.
Στέκομαι τώρα τόσο κοντά στη λήθη
με μαργαρίτες πληγωμένες, που τις φυλάω από παιδί
«μ’ αγαπά δεν μ’ αγαπά»… δεν σου έδωσα απάντηση.
Ίσως τώρα χωρέσουν λίγα δάκρυα στη συγγνώμη μου
ίσως γαληνέψει ο νους μου.
Σε βλέπω που στέκεσαι απέναντί μου μικρό κορίτσι
μια μπλε γραμμή όλη κι όλη μας χωρίζει
η θάλασσα κι ο ουρανός μαζί
αυτό ήταν το όνειρό μας κάποτε θυμάμαι
να παίζουμε μαζί για πάντα πάνω στη μπλε γραμμή.
Είμαι εδώ τώρα πια… μαζί σου…

 

-

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Ακολουθήστε μας

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

Έρως

Έρως

Από την πλούσια γενιά του πατρός σου  Στην μίζερη μεριά της μητρός σου...   Πώς γίνεται να κάνεις τέτοιο σαματά  Όταν μπαίνεις στην ψυχή βαθιά, Να χτυπάς βαριά την καρδιά και το μυαλό  Το μόνο που μ΄ αφήνεις· τον αναστεναγμό.   Να τρέμω σαν το ψάρι, να...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Αχ βρε Άννα! Με συγκίνησε η μπλε γραμμή σου!! Ουρανός και θάλασσα… η μπλε γραμμη. Να φανταστείς πως μικρή νόμιζα, πως από πίσω κρύβεται ένας άλλος μαγικός κόσμος και εγώ έλεγα “μια μέρα θα τον φτάσω!”.

    Απάντηση
  2. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Πολύ όμορφα τον φανταζοσουν αυτόν τον μαγικό κόσμο… Μπορεί και να υπάρχει Ελένη μου. Να είσαι καλά για το πέρασμα.

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Μια μπλε γραμμή όλη κι όλη μας χωρίζει…Έτσι μ’ αρέσει να πιστεύω μέχρι και σήμερα!!!Υπέροχο το ποίημά σου Άννα μου❤️ σ’ ευχαριστώ!!!

    Απάντηση
  4. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Η αγαπημένη μου μπλε γραμμή Σοφία μου…Εγώ σε ευχαριστώ τόσο πολύ!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου