Μπομπ Ντίλαν – Όπως ακριβώς μια γυναίκα (Just Like a Woman)

22.10.2016

Κανείς δεν νιώθει πόνο
απόψε όπως στέκομαι μέσα στη βροχή
όλοι το γνωρίζουν
πως το μωρό πήρε καινούργια ρούχα
αλλά τελευταία βλέπω τις κορδέλες και τους φιόγκους της
να έχουν πέσει από τις μπούκλες της.

Λαμβάνει όπως ακριβώς μια γυναίκα, ναι το κάνει
κάνει έρωτα όπως ακριβώς μια γυναίκα, ναι το κάνει
και πονάει όπως ακριβώς μια γυναίκα
αλλά σπάει όπως ακριβώς ένα μικρό κοριτσάκι.

Βασίλισσα Μαρία, εκείνη είναι φίλη μου
ναι, πιστεύω πως θα την δω ξανά
κανείς δεν έχει να μαντέψει
πως το μωρό δεν μπορεί να ευλογηθεί
μέχρι τελικά να δει ότι είναι όπως όλα τα υπόλοιπα
με την ομίχλη της, την αμφεταμίνη της και τα μαργαριτάρια της.

Έβρεχε εξαρχής
κι εγώ πέθαινα της δίψας
έτσι ήρθα εδώ
και η μακροχρόνια κατάρα σου πονάει
αλλά τι είναι χειρότερο
είναι αυτός ο πόνος εδώ
δεν μπορώ να μείνω εδώ
και δεν είναι ξεκάθαρο αυτό.

Απλώς δεν μπορώ να το ταιριάξω
ναι, πιστεύω πως είναι η ώρα για να παραιτηθούμε
όταν συναντηθούμε ξανά
ας συστηθούμε σαν φίλοι
σε παρακαλώ ας μην μαθευτεί πως με γνώριζες όταν
ήμουν πεινασμένος και ήταν ο δικός σου κόσμος.

Αχ, είσαι ψεύτικη όπως ακριβώς μια γυναίκα, ναι το κάνεις
κάνεις έρωτα όπως ακριβώς μια γυναίκα, ναι το κάνεις
έπειτα πονάς όπως ακριβώς μια γυναίκα
αλλά σπας όπως ακριβώς ένα μικρό κοριτσάκι.

 

 

[Σε ελεύθερη μετάφραση]

Σωκράτης Α. Τσελεγκαρίδης

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου