Μπομπ Ντίλαν – Όπως ακριβώς μια γυναίκα (Just Like a Woman)

22.10.2016

Κανείς δεν νιώθει πόνο
απόψε όπως στέκομαι μέσα στη βροχή
όλοι το γνωρίζουν
πως το μωρό πήρε καινούργια ρούχα
αλλά τελευταία βλέπω τις κορδέλες και τους φιόγκους της
να έχουν πέσει από τις μπούκλες της.

Λαμβάνει όπως ακριβώς μια γυναίκα, ναι το κάνει
κάνει έρωτα όπως ακριβώς μια γυναίκα, ναι το κάνει
και πονάει όπως ακριβώς μια γυναίκα
αλλά σπάει όπως ακριβώς ένα μικρό κοριτσάκι.

Βασίλισσα Μαρία, εκείνη είναι φίλη μου
ναι, πιστεύω πως θα την δω ξανά
κανείς δεν έχει να μαντέψει
πως το μωρό δεν μπορεί να ευλογηθεί
μέχρι τελικά να δει ότι είναι όπως όλα τα υπόλοιπα
με την ομίχλη της, την αμφεταμίνη της και τα μαργαριτάρια της.

Έβρεχε εξαρχής
κι εγώ πέθαινα της δίψας
έτσι ήρθα εδώ
και η μακροχρόνια κατάρα σου πονάει
αλλά τι είναι χειρότερο
είναι αυτός ο πόνος εδώ
δεν μπορώ να μείνω εδώ
και δεν είναι ξεκάθαρο αυτό.

Απλώς δεν μπορώ να το ταιριάξω
ναι, πιστεύω πως είναι η ώρα για να παραιτηθούμε
όταν συναντηθούμε ξανά
ας συστηθούμε σαν φίλοι
σε παρακαλώ ας μην μαθευτεί πως με γνώριζες όταν
ήμουν πεινασμένος και ήταν ο δικός σου κόσμος.

Αχ, είσαι ψεύτικη όπως ακριβώς μια γυναίκα, ναι το κάνεις
κάνεις έρωτα όπως ακριβώς μια γυναίκα, ναι το κάνεις
έπειτα πονάς όπως ακριβώς μια γυναίκα
αλλά σπας όπως ακριβώς ένα μικρό κοριτσάκι.

 

 

[Σε ελεύθερη μετάφραση]

Σωκράτης Α. Τσελεγκαρίδης

Ακολουθήστε μας

Γλυκό μου Άλγος

Γλυκό μου Άλγος

Δεν παραδόθηκα στον Έρωτα Σε αυτόν που σε τρελαίνει  Που σου βυθίζει το κορμί σε κόκκινη άμμο Που σε γεμίζει με αισθήσεις μυστήρια όμορφες Δεν έχω παραδοθεί  Στον έρωτα εκείνο που σου γεμίζει μακάβριο φως τις νύχτες  Και σε σκεπάζει σαν δειλινό τα πρωινά Δεν έχω...

Ίσως

Ίσως

Ίσως αν πονούσα λιγότερο, να μπορούσα να μιλήσω για τα μαχαίρια. Ίσως αν δεν ήξερα όσα ξέρω, να μαχαίρωνα κι εγώ με την κάθε ευκαιρία. Ίσως τα μαχαίρια να φτιάχτηκαν για τα χέρια μου, για να καταφέρω να μάθω τα όρια μου. Και ίσως το αίμα της πληγής, που αναβλύζει από...

Μικρό παιδί

Μικρό παιδί

Ήτανε χρόνια δύσκολα Άκουγα απ τη γιαγιά μου Ζήσανε περάσανε  Και ήταν τα δικά μου.   Ευχετήρια ψυχής  Που θελα να της δώσω Να γυρίσει πίσω ευθύς Χαλί για να της στρώσω.   Να συναντήσει έλεγε Τα Άγια Χώματά τους  Να προσκυνήσει ζήταγε Κάθε στιγμή κοντά τους....

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Ξεδιπλώνοντας την ήρεμη ηλιαχτίδα το ουράνιο τόξο διαπερνά  τη ραχοκοκαλιά μας. Δεν απέχουμε παρά έτη φωτός  από τους συντοπίτες μας και θέλγουμε την άσχετη σχετικότητα της σχέσης μας Αιώνιο Άπειρο και εμπορική συναλλαγή Το Τρεχούμενο είμαστε εμείς εσαεί και διαπρεπώς...

Ψαλμωδία του μοναδικού

Στου κόσμου τις ανηφοριές

Έγειρε ο ήλιος χαμηλά, φλόγες του ακούμπησαν κορφές παίρνει μαζί του μυστικά, ανθρώπων μόνων τις σιωπές ταξίδι καθημερινό σ άγνωστες πολιτείες σ αυτά που κρύβουν οι ψυχές, λυγμών οι συνοικίες   Έπεσε η νύχτα στα στενά, στους δρόμους στις πλατείες στου κόσμου τις...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου