Select Page

Μπροστά στη γραφομηχανή

Μπροστά στη γραφομηχανή

 

            Πήρε το γράμμα και το έσκισε. Όχι. Το κομμάτιασε. Όχι. Το έκανε χαρτοπόλεμο. Όχι. Το έκανε κομμάτια. Όχι. Πήρε το γράμμα και το τσαλάκωσε. Όχι. Το έκανε μια μπάλα. Όχι. Το έκανε κουβάρι. Όχι. Το γέμισε ρυτίδες. Όχι. Άρπαξε το γράμμα και το έκαψε. Όχι. Του έβαλε φωτιά. Όχι. Το έκανε στάχτες. Όχι. Το άρπαξε και το πέταξε στη φωτιά. Όχι. Πήρε το γράμμα και το δίπλωσε στα δύο. Όχι. Το δίπλωσε στα τέσσερα. Όχι. Πήρε το γράμμα και το έσκισε αργά. Όχι. Ηδονικά. Ναι. Άρπαξε το γράμμα από το τραπέζι και το έσκισε ηδονικά. Από τον κομό. Όχι. Από το σεκρετέρ Ναι αυτό είναι. Άρπαξε το γράμμα από το σεκρετέρ της και τα δάχτυλά της το έσκισαν ηδονικά. Όχι. Και τα κατάλευκα δάχτυλά της. Όχι. Και τα δάχτυλά ρυτιδιασμένα της. Όχι. Και τα γερασμένα δάχτυλά της. Όχι και τα ροζιασμένα δάχτυλά της. Ναι αυτό είναι. Άρπαξε το γράμμα από το σεκρετέρ της και το έσκισε ηδονικά με τα ροζιασμένα της δάχτυλα.

            Ένοιωσε ανακούφιση. Όχι. Ένοιωσε ξαλαφρωμένη. Όχι. Αισθάνθηκε. Ναι. Αισθάνθηκε. Αισθάνθηκε πιο ανάλαφρη. Όχι. Δεν αισθάνθηκε. Όχι. Δεν αισθανόταν πια τίποτα. Ναι αυτό είναι. Δεν αισθανόταν πια τίποτα. Ένοιωθε κενή. Όχι. Ένιωθε άδεια. Ναι αυτό είναι. Την πλημμύριζε το απόλυτο τίποτα. Όχι. Την κυρίευσε το απόλυτο κενό. Ναι αυτό είναι. Δεν αισθανόταν πια τίποτα. Την κυρίευσε το απόλυτο κενό. Της άρεσε. Όχι. Το ευχαριστιόταν. Όχι το απολάμβανε. Όχι. Του παραδόθηκε. Ναι αυτό είναι. Του παραδόθηκε σαν να ’ταν όνειρο. Όχι. Σαν να ’ταν λήθαργος. Όχι. Σαν να ’ταν εραστής . Όχι. Καλός εραστής. Όχι. Άξιος εραστής. Όχι. Κρυφός εραστής. Ναι αυτό είναι. Του παραδόθηκε σα να ’ταν ο κρυφός της εραστής.

            Κάθισε στον καναπέ. Όχι. Στο χαλί. Όχι. Ξάπλωσε στο χαλί. Ναι αυτό είναι. Ξάπλωσε στο χαλί ανάμεσα στα χαρτάκια. Όχι. Ανάμεσα στα κομμάτια του χαρτιού. Όχι. Ανάμεσα στις κομματιασμένες λέξεις. Όχι. Ανάμεσα στις διαμελισμένες λέξεις. Όχι. Ανάμεσα στις ξεκρέμαστες λέξεις. Όχι. Ανάμεσα στο παζλ των λέξεων. Ναι αυτό είναι. Ξάπλωσε στο χαλί ανάμεσα στο παζλ των λέξεων. Έμοιαζε με τη ζωή της. Όχι. Έτσι ήταν και η ζωή της. Όχι. Πόσο έμοιαζαν με τη ζωή της! Όχι. Παζλ ήταν και η ζωή της. Ναι αυτό είναι. Παζλ ασπρόμαυρο. Όχι παζλ χάρτινο. Όχι. Παζλ λειψό. Ναι αυτό είναι. Ένα παζλ λειψό ήταν και η ζωή της. Με κακομούτσουνες συνδέσεις. Όχι. Με άχαρες συνδέσεις. Ναι αυτό είναι.. Όχι. Με άχαρες συνδέσεις, που ψάχνουν το ταίρι τους. Όχι. Που γυρεύουν τα ταίρια τους. Όχι. Που γυρεύουν απεγνωσμένα τα ταίρια τους. Ναι αυτό είναι.

            Τα πήρε στα χέρια της. Όχι τα μάζεψε. Όχι. Τα έκανε ένα βουναλάκι. Όχι. Τα μάζεψε σε ένα σωρό. Ναι αυτό είναι τα μάζεψε σε ένα σωρό, όπως κάνει με τα σκουπίδια όταν σκούπιζε. Όχι. Με τις φλούδες στο νεροχύτη. Όχι. Με τα ψίχουλα στο τραπέζι. Ναι αυτό είναι. Τα μάζεψε σε ένα σωρό, όπως κάνει με τα ψίχουλα στο τραπέζι και τα πέταξε από ψηλά σαν να ’ταν χιονονιφάδες. Όχι. Σαν χαρτοπόλεμο. Όχι σαν να ’ταν πούπουλα. Όχι σα να ’ταν στάχτες. Όχι. Σαν να ’ταν χιονονιφάδες. Όχι σαν να ’ταν χαρτοπόλεμος. Ναι αυτό είναι. Τα μάζεψε σε ένα σωρό, όπως κάνει με τα ψίχουλα στο τραπέζι και τα πέταξε από ψηλά σαν να ’ταν χαρτοπόλεμος.

            Ένα κουδούνισμα της πόρτας. Όχι. Του κινητού της. Όχι. Του τηλεφώνου. Ναι αυτό είναι. Ένα κουδούνισμα του τηλεφώνου την ξάφνιασε. Όχι. Την έκανε να συνέλθει. Όχι την επανέφερε στην πραγματικότητα. Όχι. Στο παρόν. Ναι αυτό είναι. Ένα κουδούνισμα του τηλεφώνου την επανέφερε στο παρόν. Στο εχθρικό παρόν. Όχι. Στο απόκοσμο παρόν. Όχι. Στο σκοτεινό παρόν. Όχι. Στο παρόν. Σκέτο. Την επανέφερε στο παρόν. Ναι αυτό είναι. Ένα κουδούνισμα του τηλεφώνου την επανέφερε στο παρόν.

            Σηκώθηκε. Όχι. Τρέκλισε. Όχι. Σύρθηκε. Ναι αυτό είναι. Σύρθηκε ως εκεί. Όχι. Σύρθηκε ως την κομότα. Την παλιά κομότα. Όχι. Τη φθαρμένη κομότα. Ναι αυτό είναι. Σύρθηκε ως τη φθαρμένη κομότα και το σήκωσε. Όχι. Και απάντησε με βραχνή φωνή. Όχι. Με ξέπνοη φωνή. Όχι. Με απόκοσμη φωνή. Ναι αυτό είναι. Σύρθηκε ως τη φθαρμένη κομότα και απάντησε με απόκοσμη φωνή. Από την άλλη γραμμή. Όχι. Από την άλλη συσκευή. Όχι. Από την άλλη άκρη της γραμμής ακούστηκε μια οικεία φωνή. Όχι. Μια άγνωστη φωνή. Ναι αυτό είναι. Από την άλλη άκρη της γραμμής ακούστηκε μια άγνωστη φωνή.

            “Καλημέρα σας”. Όχι. “Καλησπέρα σας”. Ναι. “Ποιος είναι;”, γρύλισε. Όχι. Είπε θυμωμένα. Όχι. Εκνευρισμένη. Ναι αυτό είναι. “Ποιος είναι;”, είπε εκνευρισμένη. “Σας τηλεφωνούμε από μια εταιρία τηλεφωνίας”. Όχι. Από μια εταιρία κινητής τηλεφωνίας. Όχι. Από μια εταιρία γκάλοπ. Όχι. Δημοσκοπήσεων. Ναι αυτό είναι. “Σας τηλεφωνούμε από μια εταιρία δημοσκοπήσεων”. Ήθελε να το κλείσει αμέσως. Όχι. Ήθελε να τη βρίσει. Όχι. Ήθελε να της το κλείσει στα μούτρα. Ναι αυτό είναι. Ήθελε να της το κλείσει στα μούτρα αλλά δεν της το επέτρεπαν οι τρόποι της. Όχι. Οι αρχές της. Όχι. Η ανατροφή της. Ναι αυτό είναι. Ήθελε να της το κλείσει στα μούτρα αλλά δεν της το επέτρεπε η ανατροφή της. Έτσι. Όχι. Αντ΄ αυτού. Ναι. Αντ΄ αυτού της είπε “Μάλιστα”. Όχι. Ένα σκέτο μάλιστα. Όχι. Ένα ξερό μάλιστα. Ναι αυτό είναι. Αντ΄ αυτού της είπε ένα ξερό “Μάλιστα”. “Θα θέλαμε να σας θέσουμε μερικές ερωτήσεις”, της είπε η φωνή. Όχι. Να σας κάνουμε. Ναι. “Θα θέλαμε να σας κάνουμε μερικές ερωτήσεις”, της είπε η φωνή. Όχι. Η φιλική φωνή. Όχι η γλυκιά φωνή. Ναι αυτό είναι.

            Τη φαντάστηκε νέα. Όχι. Την έκανε εικόνα. Όχι. Η φαντασία της δούλεψε. Όχι. Με τη φαντασία της. Όχι. Φαντάστηκε μια νεαρά κοπέλα. Ναι αυτό είναι. Μια νερά κοπέλα, τυλιγμένη σε καλώδια. Όχι. Ανάμεσα σε τηλεφωνικές συσκευές και καλώδια. Ναι αυτό είναι. Έκανε τη φωνή εικόνα. Φαντάστηκε μια νεαρά κοπέλα ανάμεσα σε τηλεφωνικές συσκευές και καλώδια.

”Σας ακούω”. Όχι. “Λέγεται”. Όχι. “Πείτε μου”, της είπε. Όχι. Της μουρμούρισε. Ναι αυτό είναι. “Πείτε μου”, της μουρμούρισε, ενώ το μάρμαρο πάγωνε τα πόδια της. Όχι. Τα δάχτυλά της. Όχι. Τις πατούσες της. Όχι. Την κοιλιά της. Ναι αυτό είναι. Την κοιλιά της.

            “Ηλικία;. Όχι “Η ηλικία σας;”. Όχι. “Θα θέλατε να μου πείτε την ηλικία σας;” Όχι. “Σε ποια ηλικιακή ομάδα ανήκετε 18-25, 25-35,35-45...”. Ναι αυτό είναι. “Ναι, σ΄ αυτήν”. Όχι. “Ναι, σ΄ αυτήν την τελευταία.” Όχι, σκέτο. “Στην τελευταία”, τη διέκοψε βιαστικά. Όχι. Απότομα. Ναι αυτό είναι. “Στην τελευταία”, τη διέκοψε απότομα. “Παντρεμένη, διαζευγμένη, χήρα”. Όχι. “Οικογενειακή κατάσταση;”. Ναι αυτό είναι. Έτσι ρωτάνε. “Οικογενειακή κατάσταση;”, τη ρώτησε. Και εκείνη απάντησε. Όχι. Της αποκρίθηκε. Όχι. Της είπε. Όχι. Της ούρλιαξε. Ναι. Και κείνη της ούρλιαξε “Αδέσμευτη”. Όχι. “Ανύπαντρη”. Όχι. “Άγαμη”. Όχι. “Μόνη, ολομόναχη”. Αυτό είναι. Και κείνη της ούρλιαξε, “Μόνη, ολομόναχη” με ένα λυγμό να χορεύει στα στήθη της Και άφησε το ακουστικό να πέσει.

 

 

            Άρπαξε το γράμμα από το σεκρετέρ της και το έσκισε ηδονικά με τα ροζιασμένα της δάχτυλα. Την κυρίευσε το απόλυτο κενό. Του παραδόθηκε σα να ’ταν ο κρυφός της εραστής. Ξάπλωσε στο χαλί ανάμεσα στο παζλ των λέξεων. Ένα παζλ λειψό ήταν και η ζωή της. Με άχαρες συνδέσεις, που γυρεύουν απεγνωσμένα τα ταίρια τους. Τα μάζεψε σε ένα σωρό, όπως κάνει με τα ψίχουλα στο τραπέζι και τα πέταξε από ψηλά σαν να ’ταν χαρτοπόλεμος. Ένα κουδούνισμα του τηλεφώνου την επανέφερε στο παρόν. Σύρθηκε ως τη φθαρμένη κομότα και απάντησε με απόκοσμη φωνή. Από την άλλη άκρη της γραμμής ακούστηκε μια άγνωστη φωνή. “Καλησπέρα σας”. “Ποιος είναι;”, είπε εκνευρισμένη. “Σας τηλεφωνούμε από μια εταιρία δημοσκοπήσεων”. Ήθελε να της το κλείσει στα μούτρα αλλά δεν της το επέτρεπε η ανατροφή της. Αντ΄ αυτού της είπε ένα ξερό “Μάλιστα”. “Θα θέλαμε να σας κάνουμε μερικές ερωτήσεις”, της είπε η γλυκιά φωνή. Έκανε τη φωνή εικόνα. Φαντάστηκε μια νεαρά κοπέλα ανάμεσα σε τηλεφωνικές συσκευές και καλώδια. “Πείτε μου” της μουρμούρισε, ενώ το μάρμαρο πάγωνε την κοιλιά της. “Σε ποια ηλικιακή ομάδα ανήκετε 18-25, 25-35,35-45...”. “Στην τελευταία”, τη διέκοψε απότομα. “Οικογενειακή κατάσταση;”, τη ρώτησε. Και κείνη της ούρλιαξε, “Μόνη, ολομόναχη” με ένα λυγμό να χορεύει στα στήθη της. Και άφησε το ακουστικό να πέσει.

 

γράφει η Βίκη Κοσμοπούλου

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

4 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    ευφυές!

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Ένοιωσε ανακούφιση. Όχι. Ένοιωσε ξαλαφρωμένη. Όχι. Αισθάνθηκε. Ναι. Αισθάνθηκε. Αισθάνθηκε πιο ανάλαφρη. Όχι. Δεν αισθάνθηκε. Όχι. Δεν αισθανόταν πια τίποτα. Ναι αυτό είναι.”
    Πολύ έξυπνη, παραστατική και ρεαλιστική περιγραφή του “παιδεμού” ημών των γραφιάδων για την όσο καλύτερη και πιο παραστατική απόδοση αυτού που έχουμε μέσα μας και που θέλουμε να το περάσουμε στον αναγνώστη!
    Συγχαρητήρια Βίκη!

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    Πόσες και πόσες λέξεις να φτιάξουμε μια εικόνα ζωής , πόσες εικόνες να περιγράψουμε μια στιγμή ζωής . Mind storming υπέροχο Βίκη !!! Μου αρέσει πολυ …

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Ακολουθήστε μας!

Ακόλουθοι

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!