Μ’ αντάλλαγμα θλίψη

26.05.2019

Σε κάθε αλλόκοτη ομίχλη ένας φάρος εσύ
γεμάτη λουλούδια και φως
μα σε θυμάμαι να μου λές

“Με καράβια-πεταλούδες κοιμάμαι,
με λύσσα πέφτουν πάνω μου,
με πλάνα για χάδια ανείπωτα,
κι απ’ το έντονο φως μου
δεν αντικρύζουν άλλο τίποτα”

Κάπως έτσι δεν τους έριχνες,
μα τους άφηνες να πέφτουνε στα βράχια

Κάποτε βρήκα κουράγιο κι έφυγα
ή βρήκες το σθένος κι έσβησες,
μα σε τούτο δω το δώμα
οι κραυγές τους ακόμα κολυμπούν

Αντικρύζω στο πάτωμα
τ’ απορημένα στόματα,
τα γνώριμα βλέμματα
απ’ άγνωστα άτομα,
σαν προδομένες σε πλατείες προτομές,
και σαν γεμάτες συντρίμμια αμμουδιές
με τους πύργους των ονείρων 
ακόμη αγέννητους

“Για να σε κάνω μοναχόλυκο”, μου είχες πει,
“θα σε περάσω πρώτα 
απ’ την αγέλη τους”

Να ξέρεις τίποτε δεν πέρασε.
Mείναν’ όλοι εδώ
να μου ανταποδίδουν
το σκοτάδι σου
και τη σιωπή μου

 

_

γράφει ο  Νίκος Δανέζης

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου