Νένα Φιλούση

6.03.2019

Κατά ειδική ομολογία

Τα ποιήματα είναι για να περπατάνε πάνω τους

οι τυφλοί.

Με κομβία αμέτρητα ευχές και παράπονα

άφοβοι, γυμνοί, μεθυσμένοι.

Φωνάζοντας ονόματα νεκρών, ζωντανών

νεκροζώντανων

ολοζώντανων.

Σε χορούς όπου πνίγεται η φωνή

κι η τιμή αντιστρατεύεται τα’ όνειρο

η ελευθερία κατά καιρούς στήνει λαμπάδες

σειρά τάματα αληθοφανούς αθωότητας.

Ικεσία σε ξένους τόπους

Δοκιμάζοντας τη δύναμή μας

σαν άγγελοι πτώσης.

Ή σαν μαρτυρία για την πιο καλή μας καλοσύνη.

Τα ποιήματα είναι για να περπατάνε πάνω τους

οι τυφλοί.

Η Νένα Φιλούση, φιλολογικό ψευδώνυμο της Έλενας Σάββα, γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1969 και είναι εκπαιδευτικός. Εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές «Μνημορροή» (2002), «Υπόλοιπο Λογαριασμού» (2008), «Ακτήμων» (2014), τη συλλογή διηγημάτων «Ας ρώταγες ποιον αγαπώ» (2010) που πήρε το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας στην κατηγορία του Διηγήματος. Μόλις πριν από λίγες ημέρες κυκλοφόρησε η καινούργια ποιητική συλλογή της «Σώματα Ασφαλείας» από τις εκδόσεις κύμα.

Ακολουθήστε μας

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Αστρόσκονη

Αστρόσκονη

Παίρνεις το κάρβουνο και σχεδιάζεις. Τι σχεδιάζεις παιδί; Σχεδιάζεις ό,τι ζωντανό βλέπεις, με το κάρβουνο τα χέρια σου βάφονται, όμως όχι μαύρα. Γεμίζουν χρώματα. Παίρνεις τις ξυλομπογές και ζωγραφίζεις. Τι ζωγραφίζεις μικρέ άνθρωπε; Ζωγραφίζεις βουνά, λίμνες, κι...

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

2021

2021

Ντοπαρισμένοι εγκέφαλοι. Θεϊκά συναισθήματα σε σώματα θνητά. Πόλεμοι αναίμακτοι. Το αίμα μας τελείωσε, η παράνοια δίνει γροθιά στα σωθικά. Ταξικοί παλαίμαχοι. Μεταφέρουμε τη θλίψη μας με τα γυμνά μας πέλματα και βάζουμε φωτιά σ’ ό,τι γεννά φθορά.   Και μετά μία...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

2021

2021

Ντοπαρισμένοι εγκέφαλοι. Θεϊκά συναισθήματα σε σώματα θνητά. Πόλεμοι αναίμακτοι. Το αίμα μας τελείωσε, η παράνοια δίνει γροθιά στα σωθικά. Ταξικοί παλαίμαχοι. Μεταφέρουμε τη θλίψη μας με τα γυμνά μας πέλματα και βάζουμε φωτιά σ’ ό,τι γεννά φθορά.   Και μετά μία...

Εποχικά

Εποχικά

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Άδειο σπίτι

Άδειο σπίτι

Μπήκα μετά από καιρό. Στο άδειο σπίτι. Με πήρε αγκαλιά το κύμα του χρόνου. Ήταν κρυμμένος εκεί πριν από μένα. Χρόνος Οικόσιτος. Χρόνος Άγγελος. Άυλος. Η ρομφαία του, ακίδα διπλόχορδη.   Περιφέρεται Ανάμεσα στ’ αγαπημένα φορέματα της μάννας. Άδεια φορέματα στις...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου