Ναι, είσαι ελεύθερος…

29.04.2016

freedom_b

Μην παλεύεις άλλο να διώξεις το φως που μπαίνει σαν κλέφτης απ΄ τις χαραμάδες. Είναι η ζωή που πρέπει εν τέλει να πιάσεις στα χέρια σου.

Ναι... Είσαι λεύτερος

Ξημέρωμα
από τα λίγα φωτεινά της ζήσης σου
ξανά στην ίδια θηλειά ο λαιμός
μπρος και πίσω
Ίσα να παραστεί σαν τον κομπάρσο ο πνιγμός στο βάθος της σκηνής
και να κοπάσει η ανάσα

Σιωπή ύστερα
συνένοχος στο έγκλημα του σχοινιού
μα το σχοινί, ξένου χεριού αρμοστής στον τόπο σου

Χάρη του φόβου
η μετάνοια για τα ξένα λάθη
κι η λήθη που ποτέ δε θα ‘ρθει
τιμωρία πιο σκληρή

ο λαιμός γυμνός, έτοιμος να δεχθεί
όση απ’ του χθες τη δίψα χώρεσε στο τώρα
και όσα τώρα δε χωρέσανε στο αύριο

Συμφιλίωση με την ήττα πλήρης
η ποίηση
Ναι
πόρτα ανοιχτή

μα εσύ,
δέσμιος πράξεων και λόγων
μια σπιθαμή
πριν την παραίτηση
Με το γερμένο σου κεφάλι στην ποδιά της κόλασης
που λίγο λίγο καταπίνει τον παράδεισο

Ώσπου νυχτώνει
τα βλέφαρα πέφτουν
οι κόρνες των αυτοκινήτων
γίνονται
σιωπή

Σιωπή
Κι ύστερα τ’ όνειρο
ένας λαιμός ελεύθερος
και δυο φτερά για χέρια
...
Ξημέρωμα
Από τα λίγα φωτεινά της ζήσης σου
Ξανά
Στην ίδια θηλιά ο λαιμός
Μπρος και πίσω
Ώσπου  
Μια λεπίδα ηλιακού φωτός κόβει στα δύο το σκοινί

Μάτια δακρύζουν
Χέρια που τρέμουν
Στόμα ανοιχτό

Κραυγή κι ύστερα ένας ψίθυρος δειλός
ακούγεται από τα βάθη της ψυχής

“Ναι..
 είσαι λεύτερος”

 

_

γράφει η Παναγιώτα Καραγιαννίδη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Δυνατό πολύ δυνατό! Μπράβο σας!!!

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Κραυγή αναζήτησης μιας ελευθερίας που δεν αγγίζουμε όσο μας κρατούν δέσμιους οι φόβοι…τα και τα !!!!
    Μπράβο!!!!!!!!!!!!!!!
    Καλή Ανάσταση!

    Απάντηση
  3. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    *γραφω* τα ΜΗ και τα ΔΕΝ…..!!!
    αλλά παραδοξως εξαφανιζονται οι λεξεις….
    Καποιο λόγο θα έχει να μας εξηγήσει το θαυμαστό αυτό *επίτευγμα!!! που λέγεται διαδίκτυο!……

    Απάντηση
  4. Αθηνά Μαραβέγια

    “…Μια λεπίδα ηλιακού φωτός κόβει στα δύο το σκοινί… Κραυγή κι ύστερα ένας ψίθυρος δειλός
    ακούγεται από τα βάθη της ψυχής

    “Ναι..
    είσαι λεύτερος”
    Σ’ ευχαριστώ πολύ!!!!!!!!!!! Ξέρεις εσύ!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου