Ναι, είσαι ελεύθερος…

29.04.2016

freedom_b

Μην παλεύεις άλλο να διώξεις το φως που μπαίνει σαν κλέφτης απ΄ τις χαραμάδες. Είναι η ζωή που πρέπει εν τέλει να πιάσεις στα χέρια σου.

Ναι... Είσαι λεύτερος

Ξημέρωμα
από τα λίγα φωτεινά της ζήσης σου
ξανά στην ίδια θηλειά ο λαιμός
μπρος και πίσω
Ίσα να παραστεί σαν τον κομπάρσο ο πνιγμός στο βάθος της σκηνής
και να κοπάσει η ανάσα

Σιωπή ύστερα
συνένοχος στο έγκλημα του σχοινιού
μα το σχοινί, ξένου χεριού αρμοστής στον τόπο σου

Χάρη του φόβου
η μετάνοια για τα ξένα λάθη
κι η λήθη που ποτέ δε θα ‘ρθει
τιμωρία πιο σκληρή

ο λαιμός γυμνός, έτοιμος να δεχθεί
όση απ’ του χθες τη δίψα χώρεσε στο τώρα
και όσα τώρα δε χωρέσανε στο αύριο

Συμφιλίωση με την ήττα πλήρης
η ποίηση
Ναι
πόρτα ανοιχτή

μα εσύ,
δέσμιος πράξεων και λόγων
μια σπιθαμή
πριν την παραίτηση
Με το γερμένο σου κεφάλι στην ποδιά της κόλασης
που λίγο λίγο καταπίνει τον παράδεισο

Ώσπου νυχτώνει
τα βλέφαρα πέφτουν
οι κόρνες των αυτοκινήτων
γίνονται
σιωπή

Σιωπή
Κι ύστερα τ’ όνειρο
ένας λαιμός ελεύθερος
και δυο φτερά για χέρια
...
Ξημέρωμα
Από τα λίγα φωτεινά της ζήσης σου
Ξανά
Στην ίδια θηλιά ο λαιμός
Μπρος και πίσω
Ώσπου  
Μια λεπίδα ηλιακού φωτός κόβει στα δύο το σκοινί

Μάτια δακρύζουν
Χέρια που τρέμουν
Στόμα ανοιχτό

Κραυγή κι ύστερα ένας ψίθυρος δειλός
ακούγεται από τα βάθη της ψυχής

“Ναι..
 είσαι λεύτερος”

 

_

γράφει η Παναγιώτα Καραγιαννίδη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

Συναυλία

Συναυλία

 Το αίσθημα στις συναυλίες, οι κρυφές μας συνομιλίες.  Δυνατά χειροκροτήματα, απαλά μικρά αγγίγματα.  Εικόνες από κτήρια, χειμώνα δίπλα από τα κοιμητήρια.  Φωνή αγγέλου, ξένη γλώσσα, μεταφράζω στο αυτί σου και κοιτάς αλλού.  Το σκοτάδι κρύβει τα γλυκά εκφραστικά σου...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Δυνατό πολύ δυνατό! Μπράβο σας!!!

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Κραυγή αναζήτησης μιας ελευθερίας που δεν αγγίζουμε όσο μας κρατούν δέσμιους οι φόβοι…τα και τα !!!!
    Μπράβο!!!!!!!!!!!!!!!
    Καλή Ανάσταση!

    Απάντηση
  3. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    *γραφω* τα ΜΗ και τα ΔΕΝ…..!!!
    αλλά παραδοξως εξαφανιζονται οι λεξεις….
    Καποιο λόγο θα έχει να μας εξηγήσει το θαυμαστό αυτό *επίτευγμα!!! που λέγεται διαδίκτυο!……

    Απάντηση
  4. Αθηνά Μαραβέγια

    “…Μια λεπίδα ηλιακού φωτός κόβει στα δύο το σκοινί… Κραυγή κι ύστερα ένας ψίθυρος δειλός
    ακούγεται από τα βάθη της ψυχής

    “Ναι..
    είσαι λεύτερος”
    Σ’ ευχαριστώ πολύ!!!!!!!!!!! Ξέρεις εσύ!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου