Ναι, είσαι ελεύθερος…

29.04.2016

freedom_b

Μην παλεύεις άλλο να διώξεις το φως που μπαίνει σαν κλέφτης απ΄ τις χαραμάδες. Είναι η ζωή που πρέπει εν τέλει να πιάσεις στα χέρια σου.

Ναι... Είσαι λεύτερος

Ξημέρωμα
από τα λίγα φωτεινά της ζήσης σου
ξανά στην ίδια θηλειά ο λαιμός
μπρος και πίσω
Ίσα να παραστεί σαν τον κομπάρσο ο πνιγμός στο βάθος της σκηνής
και να κοπάσει η ανάσα

Σιωπή ύστερα
συνένοχος στο έγκλημα του σχοινιού
μα το σχοινί, ξένου χεριού αρμοστής στον τόπο σου

Χάρη του φόβου
η μετάνοια για τα ξένα λάθη
κι η λήθη που ποτέ δε θα ‘ρθει
τιμωρία πιο σκληρή

ο λαιμός γυμνός, έτοιμος να δεχθεί
όση απ’ του χθες τη δίψα χώρεσε στο τώρα
και όσα τώρα δε χωρέσανε στο αύριο

Συμφιλίωση με την ήττα πλήρης
η ποίηση
Ναι
πόρτα ανοιχτή

μα εσύ,
δέσμιος πράξεων και λόγων
μια σπιθαμή
πριν την παραίτηση
Με το γερμένο σου κεφάλι στην ποδιά της κόλασης
που λίγο λίγο καταπίνει τον παράδεισο

Ώσπου νυχτώνει
τα βλέφαρα πέφτουν
οι κόρνες των αυτοκινήτων
γίνονται
σιωπή

Σιωπή
Κι ύστερα τ’ όνειρο
ένας λαιμός ελεύθερος
και δυο φτερά για χέρια
...
Ξημέρωμα
Από τα λίγα φωτεινά της ζήσης σου
Ξανά
Στην ίδια θηλιά ο λαιμός
Μπρος και πίσω
Ώσπου  
Μια λεπίδα ηλιακού φωτός κόβει στα δύο το σκοινί

Μάτια δακρύζουν
Χέρια που τρέμουν
Στόμα ανοιχτό

Κραυγή κι ύστερα ένας ψίθυρος δειλός
ακούγεται από τα βάθη της ψυχής

“Ναι..
 είσαι λεύτερος”

 

_

γράφει η Παναγιώτα Καραγιαννίδη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Δυνατό πολύ δυνατό! Μπράβο σας!!!

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Κραυγή αναζήτησης μιας ελευθερίας που δεν αγγίζουμε όσο μας κρατούν δέσμιους οι φόβοι…τα και τα !!!!
    Μπράβο!!!!!!!!!!!!!!!
    Καλή Ανάσταση!

    Απάντηση
  3. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    *γραφω* τα ΜΗ και τα ΔΕΝ…..!!!
    αλλά παραδοξως εξαφανιζονται οι λεξεις….
    Καποιο λόγο θα έχει να μας εξηγήσει το θαυμαστό αυτό *επίτευγμα!!! που λέγεται διαδίκτυο!……

    Απάντηση
  4. Αθηνά Μαραβέγια

    “…Μια λεπίδα ηλιακού φωτός κόβει στα δύο το σκοινί… Κραυγή κι ύστερα ένας ψίθυρος δειλός
    ακούγεται από τα βάθη της ψυχής

    “Ναι..
    είσαι λεύτερος”
    Σ’ ευχαριστώ πολύ!!!!!!!!!!! Ξέρεις εσύ!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου