Ναυαγισμένη πολιτεία

26.09.2015

 

Ναυαγισμένη πολιτεία
το κάλεσμα σου ακούω και βγαίνω αργά στο δρόμο.
Σκυλιά απ' τον πάτο τ' ουρανού
στο τίποτα γαβγίζουνε
και στέλνουνε το
μήνυμα στ' αθέατα αστέρια.

Η νύχτα διαπερνά το νου
και σιωπηλά τον περιθάλπει
η μέρα όμως όπου να 'ναι θα 'ρθει
με μια καινούρια απόπειρα πλαστή προοπτική
με το μαχαίρι  της πραγματικότητας
και τ' άγριο παγωμένο φως
την πόρτα του σπιτιού μου πάλι θα ξηλώσει
κι ο ξένος που με κατοικεί
θα βγει το ρόλο του
ξανά να παίξει.

 

_

γράφει ο Βύρωνας Ντόλας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου