Ναυαγισμένη πολιτεία
το κάλεσμα σου ακούω και βγαίνω αργά στο δρόμο.
Σκυλιά απ' τον πάτο τ' ουρανού
στο τίποτα γαβγίζουνε
και στέλνουνε το
μήνυμα στ' αθέατα αστέρια.

Η νύχτα διαπερνά το νου
και σιωπηλά τον περιθάλπει
η μέρα όμως όπου να 'ναι θα 'ρθει
με μια καινούρια απόπειρα πλαστή προοπτική
με το μαχαίρι  της πραγματικότητας
και τ' άγριο παγωμένο φως
την πόρτα του σπιτιού μου πάλι θα ξηλώσει
κι ο ξένος που με κατοικεί
θα βγει το ρόλο του
ξανά να παίξει.

 

_

γράφει ο Βύρωνας Ντόλας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!